II SO/Kr 3/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. C. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w N. T. za nieprzekazanie skargi postanawia: I. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w N. T. grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych; II. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu na rzecz P. C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

W dniu 6 lutego 2022 r. P. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w N. T. grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. Sprawa dotyczyła bezczynności organu w przedmiocie zawiadomienia o samowoli budowlanej.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. T., mimo wezwania, nie ustosunkował się do wniosku o wymierzenie grzywny.

Sąd ustalił, że skarga P. C. na bezczynność organu została przekazana w dniu 17 marca 2022 r. (data nadania w placówce pocztowej) i została zarejestrowana pod sygn. II SAB/Kr 54/22.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi do sądu, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Celem tego przepisu jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. lub w przepisach szczegółowych. Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest dla sądu administracyjnego skarga jest bezwzględnie obowiązany przekazać to pismo sądowi wraz z kompletem akt sprawy w terminie 30 dni od dnia otrzymania skargi.

W orzecznictwie podkreśla się, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter nie tylko dyscyplinujący, ale również represyjny. Jednocześnie wskazuje się, że wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. nie jest obligatoryjne. Użycie przez ustawodawcę słowa "może" oznacza, że sąd winien, nawet przy przekroczeniu terminu, uwzględniać specyfikę i charakter danej sprawy, a także rozmiary zwłoki w przekazaniu skargi (postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. I OZ 841/11, LEX nr 1069754).

Skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. T. została wniesiona przez P. C. drogą elektroniczną w dniu 7 grudnia 2021 r. Wydruk skargi wraz z odpowiedzią na skargę został nadany do sądu w dniu 17 marca 2022 r. Opóźnienie w przekazaniu skargi wynosiło ponad dwa miesiące. Na marginesie można wskazać, że dopiero na wezwanie sądu z dnia 21 marca 2022 r. organ przekazał oryginał skargi wniesiony w formie elektronicznej.

Wobec oczywistości zaniedbania organu zasadne było wymierzenie grzywny. Zaniechanie to należy ocenić tym bardziej krytycznie, gdy weźmie się pod uwagę przedmiot skargi, której celem było zwalczanie bezczynności organu w załatwieniu sprawy zainicjowanej przez skarżącego. Organ nie przedstawił swojego stanowiska, nie udzielił odpowiedzi na wniosek. Nie wskazał zatem żadnych okoliczności które usprawiedliwiałoby naruszenie terminu przekazania skargi.

Orzeczona grzywna w wysokości [...] zł, mając na uwadze maksymalne progi zawarte w art. 154 § 6 w zw. z art. 55 § 1 p.p.s.a., spełni cele, dla jakich winna być orzekana. Dolegliwość związana z koniecznością jej uiszczenia, w ocenie Sądu zmotywuje organ do prawidłowego wywiązywania się w przyszłości z obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Przy ustalaniu wysokości grzywny Sąd wziął pod uwagę charakter sprawy objętej skargą (bezczynność organu), znaczny okres przekroczenia terminu, brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy a także fakt, że dopiero informacja o wniesieniu wniosku o wymierzenie grzywny (odpis wniosku wraz z wezwaniem do sporządzenia odpowiedzi na wniosek został doręczony organowi w dniu 7 marca 2022 r.) skłoniła organ do podjęcia czynności związanych z przekazaniem skargi (co też uczynił 10 dni później). Zdaniem Sądu, wysokość grzywny jest uzasadniona okolicznościami niniejszej sprawy i odzwierciedla naruszenie prawa, którego dopuścił się organ.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 §3 p.p.s.a.