II SAB/Wr 806/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi . Z. S. A. A. H. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 23 maja 2025 r. Z. S. A. A. H. (dalej: skarżący) złożył skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi.

Sąd z urzędu posiada informację, że w tutejszym Sądzie zawisła już sprawa ze skargi tego samego skarżącego na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wr 145/25. Nieprawomocnym wyrokiem z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 145/25 tutejszy Sąd oddalił skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi, jeśli sprawa objęta skargą między tymi samymi stronami jest w toku (lis pendens), lub została już prawomocnie osądzona (res iudicata).

Podkreślić należy, że stan zawisłości sprawy, która rozpoczyna się z chwilą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, trwa aż do uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Sytuacja, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4, zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona przez tę samą stronę i w tym samym przedmiocie skarga jest rozpoznawana merytorycznie. Dopiero przystąpienie przez sąd do merytorycznej oceny skargi legitymuje sąd do odrzucenia skargi później wniesionej przez ten sam podmiot, w tym samym przedmiocie (por. postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt II OSK 1509/12, publ. CBOSA).

W okolicznościach sprawy należy podkreślić, że wyrokiem z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 145/25 tutejszy Sąd oddalił skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wyrok ten jest nieprawomocny.

Sprawa o sygn. akt II SAB/Wr 806/25 dotyczy bezczynności Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z tego samego wniosku i złożonego przez ten sam podmiot, który jest skarżącym w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 145/25. Nadto w tej ostatniej sprawie skarżący swoją skargą objął obok przewlekłości Wojewody, również jego bezczynność, którą to zaskarżył po raz kolejny w niniejszej sprawie.

Oznacza to, że w obu sprawach w zakresie zaskarżonej bezczynności zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Co jednak najistotniejsze, w okolicznościach sprawy, skarga zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wr 145/25 na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego nie została prawomocnie zakończona. Tym samym Sąd nie mógł rozpoznać kolejnej skargi.

Z przywołanych powyżej względów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.