II SAB/Wa 875/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska–Grońska, Sędzia WSA Agnieszka Góra Błaszczykowska, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 lipca 2022 r. sprawy ze skargi E. F. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w [...] do rozpoznania wniosku E. F. z dnia [...] lipca 2020 r. w zakresie pkt 2 i 4 tego wniosku, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu w zakresie opisanym w punkcie 1 wyroku nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. nakazuje ściągnąć od Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w [...] na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem nieuiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. E. F. zwróciła się do Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w [...] (dalej "Dyrektor Szkoły") o udostępnienie informacji w zakresie:

1. kto na koniec roku szkolnego 2015/2016 należał do prezydium Rady Rodziców oraz Komisji Rewizyjnej?

2. w jakim sklepie i kto dokonał zakupu trzech tabletów przeznaczonych na nagrody Rady Rodziców w roku szkolnym 2015/2016?

3. kto ma wgląd i jest odpowiedzialny za dokumentację, w której znajdują się dowody zakupu trzech tabletów przeznaczonych na nagrody Rady Rodziców w roku szkolnym 2015/2016.

4. kopii wszelkiej dokumentacji związanej z zakupem trzech tabletów przeznaczonych na nagrody Rady Rodziców w roku szkolnym 2015/2016.

5. dlaczego w dniu [...] czerwca 2016 r. nie wydano skarżącej nagrody ani dyplomu rady rodziców, skoro na ten dzień była umówiona z wychowawczynią A. K. oraz sekretarką K. G. na odbiór wszystkich dokumentów związanych z zakończeniem edukacji w szkole jej córki?

6. dlaczego Dyrektor Szkoły nie ogłosiła przyznania nagrody rady rodziców dla jej córki na uroczystości zakończenia roku dla klas szóstych w dniu [...] czerwca 2016 r. skoro takie informacje były podawane o innych uczniach? Dlaczego jej córka była wymieniona w grupie osób otrzymujących świadectwa z biało-czerwonym paskiem, a nie w grupie osób nagrodzonych i nikt ze zgromadzonych osób nie dowiedział się, że jej córce przyznano nagrodę rady rodziców? Nieobecność jej córki na zakończeniu roku szkolnego absolutnie nie zwalnia dyrektora szkoły od oficjalnego ogłoszenia przyznanej uczniowi nagrodzie rady rodziców, tym bardziej, że wystąpiło ogłoszenie nagrodzonych uczniów nagrodami rady rodziców na tej uroczystości ale z pominięciem jej córki,

7. wyjaśnienie nieprawdziwych osiągnięć nagrodzonych uczniów oraz zaniżonych osiągnięć jej córki, które są zawarte w protokole rady pedagogicznej z dnia [...] czerwca 2016 r., co poświadcza, że zostali nagrodzeni uczniowie, którzy na te nagrody nie zasłużyli.

8. wskazania powodu, dla którego zmieniono sposób oceniania zajęć z wychowania fizycznego mojej córki w roku szkolnym 2014/2015 skoro jej córka była w tydzień przed i w czasie wystawiania ocen proponowanych w szkole. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że kłamstwem jest to, co dyrektor szkoły pisała w swoich pismach, że wystąpiło opóźnienie w wystawianiu oceny z zajęć wychowania fizycznego, ponieważ jej dziecko było w szpitalu. Zdaniem wnioskodawczyni jest to bezczelne kłamstwo, dlatego żąda wyjaśnienia również tej kwestii.

Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynności i przewlekłości Dyrektora Szkoły, które zdaniem skarżącej miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarżąca podniosła, że bezczynność wystąpiła w zakresie nie wydania (przesłania) wielokrotnie wnioskowanej dokumentacji i informacji, nie odpowiadania na pytania zadane w pismach skarżącej, brak wnioskowanych wyjaśnień dotyczących nieprawidłowości, które wystąpiły w szkole, braku odpowiedzi na pisma skarżącej i pozostawienie ich bez rozpoznania, odpowiadania na pisma po terminie przewidzianym w przepisach, przesłanie wnioskowanej dokumentacji z naruszeniem terminowości i dopiero po kolejnych pismach w tej kwestii.

Po za tym, zdaniem skarżącej, Dyrektor Szkoły dopuściła do przewlekłości przez podejmowanie zbędnych czynności, udzielania pozornych wyjaśnień i pozornym odpowiadaniu na pytania.

Skarżąca zarzucił również, że oprócz tego, Dyrektor Szkoły w odpowiedziach pisała nieprawdę, a pisma kierowane przez skarżącą do Dyrektora Szkoły zostały bezprawnie uznane za uporczywe nękanie i według pisma pełnomocnika Dyrektora Szkoły datowanego na dzień [...] listopada 2021 r. Dyrektor Szkoły złożyła zawiadomienie do organów ścigania.

Skarżąca wniosła o:

1. rozpatrzenie skargi i stwierdzenie zasadności stawianych zarzutów Dyrektorowi Szkoły oraz uznanie ich, że wystąpiły z rażącym naruszeniem prawa;

2. pociągnięcie do odpowiedzialności Dyrektora Szkoły za stawiane powyżej zarzuty i uznanie, że wystąpiły one z rażącym naruszeniem prawa;

3. wymierzenie dotkliwej grzywny Dyrektorowi Szkoły oraz przyznanie skarżącej od Dyrektora Szkoły sumy pieniężnej według uznania Sądu. Skarżąca w tym zakresie wniosła o uznanie faktu jej bezprawnego zastraszanie skierowania zawiadomienia na do organów ścigania za wysyłanie pism, które w żadnym wypadku nie wyczerpują znamion uporczywego nękania, tylko są korzystaniem z konstytucyjnego prawa, gdyż zgodnie z treścią art. 63 konstytucji Każdy ma prawo składać petycje, wnioski i skargi w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za jej zgodą do organów władzy publicznej oraz do organizacji i instytucji społecznych w związku z wykonywanymi przez nie zadaniami zleconymi z zakresu administracji publicznej. Tryb rozpatrywania petycji, wniosków i skarg określa ustawa.

4. zasądzenie od Dyrektora Szkoły na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania i nie obciążanie skarżącej kosztami, o które wnosi Dyrektor Szkoły, ani innymi kosztami.

5. w związku ze zbliżającym się terminem zniszczenia dokumentacji Rady Rodziców z roku szkolnego 2015/2016, która jest m.in. przedmiotem wnioskowanej dokumentacji i informacji niniejszej skargi, skarżąca wniosła o wstrzymanie zniszczenia dokumentacji Rady Rodziców z roku szkolnego 2015/2016 i przechowywanie jej przez kolejny rok.

6. zobowiązanie Dyrektora Szkoły do wydania (przesłania) wnioskowanej dokumentacji i informacji oraz złożenia wnioskowanych wyjaśnień i odpowiedzenia na pytania skarżącej w terminie nie później niż 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku.

W uzasadnieniu skargi skarżąca opisała szczegółowo korespondencję jaką prowadziła z Dyrektorem Szkoły w latach 2016-2021.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2021 r. skarżąca sprecyzowała, że wnosi skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z [...] lipca

2020 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W piśmie tym skarżąca zarzuciła, że naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 1 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176z późn. zm.), dalej "u.d.i.p.", poprzez nieudostępnienie informacji, o jakich mowa w jej pismach np. we wniosku złożonym do organu w dniu [...] lipca 2020 r., pomimo że podmiot był do tego zobowiązany w terminie wynikającym ze wskazanych przepisów, a wnioskowana informacja - w zakresie odnoszącym się np. do składu Prezydium Rady Rodziców oraz Komisji Rewizyjnej Rady Rodziców Szkoły oraz w zakresie dokumentacji i informacji związanej z zakupem trzech tabletów przeznaczonych na nagrody Rady Rodziców w roku szkolnym 2015/2016 - stanowi informację publiczną.

Skarżąca podniosła, że ostateczny termin na realizację jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej, np. z dnia [...] lipca 2020 r. minął [...] sierpnia 2020 r. i od tej daty organ pozostaje w bezczynności. Dyrektor Szkoły nie udostępnił bowiem informacji publicznych wbrew przepisom art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie oraz o zasądzenie od skarżącej kosztów postępowania.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 229 k.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 jest rada gminy, dlatego też skarga E. F. powinna zostać skierowana do innego organu, nie do sądu administracyjnego.

Dalej organ wskazał, że

1) córka skarżącej w roku szkolnym 2015/2016 otrzymała nagrodę Rady Rodziców, tj. tablet. Zgodnie z protokołem z dnia [...] czerwca 2016 r. dziewczynka otrzymała 10 głosów, a inna osoba 20 głosów i też dostała tablet.

2) przyznawane nagrody są uznaniowe i Rada Pedagogiczna ma prawo oceniać wyżej np. zaangażowanie społeczne ucznia niż jego osiągnięcia naukowe, a nagroda nie podlega roszczeniom.

3) skarżąca od 2016 roku kieruje różnorakie pisma do różnorakich instytucji tj. do Rzecznika Praw Dziecka, Kuratorium Oświaty, Urzędu Miasta, Prezydenta w kwestii ww. nagród domagając się "sprawiedliwości", co jest absurdalne, bowiem dziecko dostało nagrodę.

4) w kwestii braku wyczytania nazwiska dziecka na zakończeniu roku, wskazywane było niejednokrotnie, że dziecko nie było obecne w tym dniu na uroczystości, można uznać też to jako przeoczenie.

5) odnośnie wystawienia oceny z zajęć wychowania fizycznego, dziecko nie musi być obecne przy tej czynności, dlatego też zarzut jest nietrafiony.

6) Rada Rodziców jest podmiotem ustanawianym kadencyjnym. Wybory do rad muszą się zatem odbywać - corocznie, jej skład od roku szkolnego 2015/2016 uległ zmianie, dlatego też brak jest możliwości przekazania dokumentacji wskazanej w treści pisma.

7) kolejno zarówno Dyrekcja Szkoły, jak i Rada Rodziców w poprzednich latach udzieliła skarżącej wyjaśnień i informacji w możliwie jak najszerszym zakresie.

8) protokoły posiedzeń rady rodziców, jak i korespondencja prowadzona pomiędzy radą rodziców, a dyrektorem szkoły, mogą ale nie muszą dotyczyć realizacji zadań publicznych w zakresie władzy wykonawczej realizowanej w obszarze oświaty.

9) przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej regulują prawo dostępu do informacji pojmowanej jako prawo do uzyskania określonej wiadomości lub wiedzy, pewnego opisu rzeczywistości, faktu. Od pojęcia informacji należy odróżnić jej nośnik, czyli formę w jakiej ta informacja występuje (np. protokół, decyzja, list). Składając wniosek o udostępnienie informacji publicznej wnioskodawca winien zatem określić przedmiot żądanej informacji, a nie tylko rodzaj żądanego dokumentu, będącego nośnikiem informacji. Z okoliczności rozpatrywanej sprawy sąd uznał, że wniosek został sformułowany bardzo ogólnie i - jak słusznie wskazywał organ, nie zawierał żądania uzyskania określonej "wiadomości lub wiedzy, pewnego opisu rzeczywistości, faktu.'

10) analizowane w sprawie informacje w postaci dokumentów jakimi są protokoły z posiedzeń rady rodziców oraz regulamin rady rodziców, nie posiadają - zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - przymiotu informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jest to bowiem niemieszcząca się w pojęciu informacji publicznej dokumentacja wewnętrzna, nie zaś dokumentacja urzędowa podlegająca udostępnieniu w trybie przywołanej ustawy. Wynika to z ustrojowej pozycji rady rodziców, stanowiącej element wewnętrzny szkoły, nieposiadający kompetencji władczych.

11) poza pojęciem informacji publicznej, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, pozostają tzw. dokumenty wewnętrzne, odróżniane od dokumentów urzędowych. Dokument wewnętrzny, to taki dokument, który został wytworzony w zakresie działania danego podmiotu i wyraża opinię w sprawach szczegółowych, poglądy przedstawione w toku narad albo dyskusji, a także porady udzielane w ramach konsultacji. Dokumenty te nie podlegają udostępnieniu, o ile nie zostały włączone do akt sprawy albo nie zostały wyekspediowane do innego podmiotu. Tym "innym podmiotem" nie jest przy tym komórka organizacyjna podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji. Od "dokumentów urzędowych" w rozumieniu art. 6 ust, 2 u.d.i.p. odróżnia się "dokumenty wewnętrzne" służące wprawdzie realizacji jakiegoś zadania publicznego, ale nie przesądzające o kierunkach działania organu. Dokumenty takie służą wymianie informacji, zgromadzeniu niezbędnych materiałów, uzgadnianiu poglądów i stanowisk. Mogą mieć dowolną formę, nie są wiążące, co do sposobu załatwienia sprawy, nie są w związku z tym wyrazem stanowiska organu, nie stanowią więc informacji publicznej.

12) odnośnie kwestii rzekomego "straszenia" skierowaniem sprawy na drogę dalszego postępowania, organ wskazał, że ilość korespondencji wysyłanej przez skarżącą jest wręcz absurdalna, a w każdym piśmie pojawiają się coraz to inne problemy. Córka skarżącej zakończyła naukę w Szkole Podstawowej nr [...] w [...] w 2016 roku, natomiast korespondencja skarżącej z roku na rok jest coraz bardziej uciążliwa.

13) Rzecznik Praw Dziecka niejednokrotnie brał udział w postępowaniu z udziałem skarżącej, jednak nie zauważył żadnych naruszeń w sferze praw dziecka.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjny sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

Stosownie do art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd, biorąc pod uwagę treść pisma skarżącej z dnia [...] grudnia 2021 r., uznał, że skarga dotyczy bezczynności Dyrektora Szkoły w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Przy tak określonym przedmiocie zaskarżenia brak jest podstaw do odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w § 3 ust. 2 pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w § 3 ust. 2 pkt 4a.

Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu, stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie lub inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowany akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania (vide: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86).

Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej występuje wyłącznie wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Ma ona miejsce wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Dyrektor Szkoły jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, co wynika z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Przepis ten stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: podmioty reprezentujące jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Podmiotem reprezentującym szkołę jest jej dyrektor (art. 68 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - Dz. U. z 2021 r. poz. 1082, z późn. zm.). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 248/12 (publ. orzeczenie.nsa.gov.pl), dyrektor szkoły publicznej jest obowiązany do udzielenia informacji publicznej jako organ władzy publicznej, bowiem realizuje zadania publiczne związane z realizacją prawa każdego obywatela do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki.

Pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca określił natomiast w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. W orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną w rozumieniu powyższego przepisu będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Bliższa analiza powołanego przepisu wskazuje, że wnioskiem objęte może być pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania. W omawianym trybie nie można też domagać się oceny zgodności z prawem wytworzonych dokumentów (por. wyrok z 7 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 2445/11, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przedmiot prawa dostępu do informacji publicznej, jakim jest informacja publiczna określona w art. 61 ust. 1 Konstytucji jako "informacja o działalności" podmiotów określonych w tym przepisie, a w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. jako "każda informacja o sprawach publicznych", jest kategorią prawną podlegającą wykładni. Zarówno Konstytucja, jak i u.d.i.p. wiążą pojęcie informacji publicznej z aktywnością podmiotów wskazanych w tych aktach prawnych, która ukierunkowana jest na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych. Wynika to z faktu, że zarówno działalność podmiotów wskazanych w art. 61 ust. 1 Konstytucji, jak i sprawa, o jakiej mowa w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wtedy mogą być kwalifikowane jako informacja publiczna, gdy spełniają kryterium "publiczności".

W doktrynie prawa administracyjnego pojęcie "publiczności" służące m.in. tak podstawowym celom jako definiowanie administracji publicznej, czy kategorii interesu publicznego, jest wiązane z działalnością państwa jako przejętego przez nie zadania polegającego na zaspokajaniu zbiorowych i indywidualnych potrzeb obywateli, wynikających ze współżycia ludzi w społecznościach (zob. J. Boć, Pojęcie administracji, w: J. Boć (red.), Prawo administracyjne, Wrocław 2004, s. 16; J. Supernat, Pojęcie administracji publicznej – "państwowe", "powszechnie pojemne i ponadczasowe" oraz "pozapaństwowe, w: J. Korczak (red.): Układ administracji publicznej, Warszawa 2020, s. 114). Ustawodawca nie definiuje pojęcia "sprawy publicznej", niewątpliwie jednak są to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. Określenie sprawy jako "publicznej" wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). Takie rozumienie pojęcia "sprawa publiczna" związane właśnie z władzą publiczną i wspólnotą publicznoprawną oraz jej funkcjonowaniem trafnie akcentuje się w doktrynie i orzecznictwie (zob.: H. Izdebski: Samorząd terytorialny. Podstawy ustroju i działalności, Warszawa 2004, s. 209; wyrok NSA z dnia 30 września 2009 r., I OSK 2093/14). Sprawy niezwiązane ze wspólnotą publiczną – określane czasami w piśmiennictwie jako sprawy "sfery prywatnej" (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska: Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Warszawa 2016, Lex 2016, t. 4; por. wyrok NSA z dnia 14 września 2010 r., I OSK 1035/10), tj. dotyczące kwestii właśnie prywatnych, osobistych, intymnych (dane osobowe, życie prywatne, rodzinne), związanych z dobrami osobistymi (M. Jabłoński, Udostępnianie informacji publicznej w trybie wnioskowym, Wrocław 2009, s. 151), nie są sprawami publicznymi, z kolei sprawy wspólnoty publicznej zawsze są sprawami publicznymi (por. wyrok NSA z 26 listopada 2021 r., sygn. akt III OSK 4568/21, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Biorąc pod uwagę powyższe w ocenie Sądu, wniosek skarżącej z dnia [...] lipca 2020 r. dotyczył informacji publicznej jedynie w zakresie pkt 2 i 4. Pozostałe informacje, o których udostępnienie wnosiła skarżąca w tym piśmie, nie stanowią informacji publicznej.

W punkcie 1 wniosku skarżąca wnosiła udostępnienie informacji w zakresie kto na koniec roku szkolnego 2015/2016 należał do prezydium Rady Rodziców oraz Komisji Rewizyjnej.

W ocenie Sądu informacja o członkach prezydium rady rodziców i komisji rewizyjnej danej szkoły nie jest informacją publiczną. Wynika to z ustrojowej pozycji rady rodziców, stanowiącej element wewnętrzny szkoły, nieposiadający kompetencji władczych oraz jej społecznego charakteru.

W art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016, poz. 1943 ze zm.), tj. ustawy która regulowała funkcjonowanie radcy rodziców w okresie, do którego odnosi się wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej, wskazuje się, że w szkołach i placówkach, z zastrzeżeniem ust. 6 tego przepisu, działają rady rodziców, które reprezentują ogół rodziców uczniów.

Zgodnie z treścią art. 54 ust. 1 ustawy, rada rodziców może występować do dyrektora i innych organów szkoły lub placówki, organu prowadzącego szkołę lub placówkę oraz organu sprawującego nadzór pedagogiczny z wnioskami i opiniami we wszystkich sprawach szkoły lub placówki. W myśl art. 54 ust. 2 tej ustawy, do kompetencji rady rodziców, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 tego przepisu, należy:

1) uchwalanie w porozumieniu z radą pedagogiczną:

a) programu wychowawczego szkoły obejmującego wszystkie treści i działania o charakterze wychowawczym skierowane do uczniów, realizowanego przez nauczycieli,

b) programu profilaktyki dostosowanego do potrzeb rozwojowych uczniów oraz potrzeb danego środowiska, obejmującego wszystkie treści i działania o charakterze profilaktycznym skierowane do uczniów, nauczycieli i rodziców;

2) opiniowanie programu i harmonogramu poprawy efektywności kształcenia lub wychowania szkoły lub placówki, o którym mowa w art. 34 ust. 2 ww. ustawy;

3) opiniowanie projektu planu finansowego składanego przez dyrektora szkoły.

Natomiast zgodnie z art. 54 ust. 8, w celu wspierania działalności statutowej szkoły lub placówki, rada rodziców może gromadzić fundusze z dobrowolnych składek rodziców oraz innych źródeł. Zasady wydatkowania funduszy rady rodziców określa regulamin, o którym mowa w art. 53 ust. 4 tej ustawy.

Podobną pozycję ustrojową zachowuje rada rodziców również na gruncie ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. 2021 r. poz. 1082, z późn. zm.), która weszła w życie z dniem 1 września 2017 r., o czym przekonuje lektura porównawcza jej art. 83 i art. 84.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego już przed laty wskazano, że "Rada Rodziców jest organem społecznym reprezentującym rodziców uczniów, ale tylko wewnątrz systemu oświaty", jak też, że nie jest organizacją społeczną (zob. postanowienie NSA z dnia 15 września 2000 r., OSP 2001, z. 7-8, poz. 109, z glosą J. Zimmermanna, ibidem, s. 373 i n.). Pogląd ten został podtrzymany w aktualnym orzecznictwie (zob. postanowienie NSA z dnia 16 lutego 2009 r., I OSK 121/09). W postanowieniu z dnia 14 czerwca 2012 r. o sygn. akt I OZ 421/12, NSA wyjaśnił, że brakuje właściwego zespołu przepisów, które określałyby zakres praw i obowiązków rady rodziców, a stanowiących o jej organizacyjnej odrębności i samodzielności.

Również w orzecznictwie sądów powszechnych stwierdza się, iż "Przepisy ustawy o systemie oświaty wskazują, że ustawodawca nie powołał rady rodziców jako podmiotu autonomicznego, lecz jako działający wewnątrz poszczególnych jednostek systemu oświaty. [...] Rada rodziców nie jest uprawniona do występowania w obrocie prawnym w charakterze samoistnego podmiotu. Rada rodziców nie jest jednostką organizacyjną [...], a jest nią szkoła. Jakakolwiek działalność rady rodziców może być wykonywana tylko w imieniu szkoły i na jej rachunek. Rada rodziców pozbawiona jest jakiejkolwiek podmiotowości prawnej, w tym nie ma zdolności sądowej." (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 7 czerwca 2016 r., III AUa 2017/15; por. też wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2008 r., I ACa 549/08). Powyższe koresponduje ze sformułowanym przed laty stwierdzeniem Sądu Najwyższego, że "szkolny komitet rodzicielski jest społecznym ramieniem szkoły, realizującym na zleconym mu odcinku działania jej cele i założenia. Nie można go od niej wyodrębniać w sensie przyznania mu znamion samodzielnego podmiotu praw i obowiązków" (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 1966 r., III PZP 11/66, OSN 1966, nr 11, poz. 189).

Również w literaturze wskazuje się odnośnie rad rodziców, iż "Nie można z całą odpowiedzialnością stwierdzić, że są one swoistymi organizacjami społecznymi afiliowanymi przy szkołach i placówkach; wykazują one zdecydowanie więcej cech organów wewnętrznych tych jednostek. [...] Rodzice nie występują w ich ramach jako wyraziciele swojego partykularnego interesu, lecz w interesie ogółu, a więc niejako pomocniczo współdziałając z władzami szkolnymi. Rada nie może też reprezentować interesów poszczególnych rodziców wobec osób i organów zewnętrznych, włącznie z organem prowadzącym" (zob. M. Pilich, Ustawa o systemie oświaty..., uwaga do art. 53). Jak wskazuje J. Pierzchała, "rady rodziców na podstawie obowiązujących regulacji prawnych stanowią przedstawicielstwo społeczności rodziców w szkole i są afiliowane w szkołach i placówkach edukacyjnych, a zatem nie istnieją na zewnątrz jako podmioty niezależnie. [...] Rada rodziców jest wewnętrznym organem społecznym danej szkoły" (zob. J. Pierzchała, Partycypacja społeczna w procesie zarządzania szkołą publiczną na przykładzie rady rodziców, w: Partycypacja społeczna w samorządzie terytorialnym, red. B. Dolnicki, Warszawa 2014).

W wyroku z dnia z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 2505/16 (orzeczenia.nsa.gov.pl), NSA wskazał, że członkowie rady rodziców nie mają przymiotu funkcjonariuszy publicznych. Warto też odnotować stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 7 stycznia 2021 r., sygn. akt II SAB/Bk 215/20 (orzeczenia.nsa.gov.pl), gdzie wskazano, że rada rodziców jest organem społecznym, wewnętrznym szkoły, reprezentującym rodziców uczniów. Rada rodziców posiada pewne kompetencje, wymienione w art. 83 i 84 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 910), ale nie są to kompetencje władcze. Nie jest kompetencją władczą uchwalenie programu wychowawczo-profilaktycznego szkoły, ponieważ uchwalenie następuje w "porozumieniu z radą pedagogiczną" a w przypadku braku porozumienia tych organów, decyduje dyrektor szkoły (art. 84 ust. 3). Pozostałe kompetencje rady rodziców mają charakter opiniodawczo-doradczy służący organom szkoły. Z kolei w wyroku z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 1069/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że rada rodziców nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienie informacji publicznej. Sąd w wyroku tym wskazał, że rada rodziców jest społecznym organem wewnętrznym szkoły, nie podlegającym kontroli lub nadzorowi władzy publicznej ani wpisowi do określonego rejestru. Brak jest także przepisów określających zakres praw i obowiązków rady rodziców, a stanowiących o jej organizacyjnej odrębności i samodzielności. Rada rodziców nie jest przy tym organizacją społeczną; nie jest też jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, gdyż przepisy prawa nie dopuszczają możliwości nałożenia na radę rodziców obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do niej nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Biorąc pod uwagę powyższe poglądy wyrażone w orzecznictwie i w doktrynie, a dotyczące statusu rady rodziców, w ocenie Sądu, informacja o członkach prezydium rady rodziców oraz członkach komisji rewizyjnej rady rodziców nie stanowi informacji publicznej. Rada rodziców jest bowiem społecznym organem wewnętrznym szkoły. Nie posiada ona kompetencji władczych, a jej członkowie nie posiadają przymiotu funkcjonariuszy publicznych.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d) u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach. Rada rodziców nie należy jednak do podmiotów określonych w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. nie jest ona organem władzy publicznej oraz nie dysponuje majątkiem publicznym. Społeczny charakter rady, która reprezentuje rodziców uczniów, a także jej kompetencje określone w ustawie o systemie oświaty, czy też w ustawie Prawo oświatowe, nie pozwalają też uznać, że realizuje ona zadania publiczne.

W tej sytuacji skarga w zakresie punku 1 wniosku skarżącej z [...] lipca 2020 r. podlegała oddaleniu.

Pkt 3 wniosku skarżącej z [...] lipca 2020 r. został sformułowany w następujący sposób: kto ma wgląd i jest odpowiedzialny za dokumentację, w której znajdują się dowody zakupu trzech tabletów przeznaczonych na nagrody Rady Rodziców w roku szkolnym 2015/2016.

Pytanie to nie dotyczy informacji publicznej. Informacją publiczną nie jest bowiem informacja o wewnętrznych kwestiach organizacyjnych szkoły, organizacji obiegu dokumentów i warunków ich przechowywania, a tym bardziej informacja o konkretnych osobach realizujących w szkole zadania związane z tymi kwestiami. Wniosek skarżącej w tym zakresie nie dotyczył sfery publicznej działalności Szkoły, ale jej wewnętrznej organizacji.

W tym zakresie skarga była zatem niezasadna i należało ją oddalić.

Informacji publicznej nie dotyczyły również punkty 5-8 wniosku skarżącej z [...] lipca 2020 r.

Punkty 5-6 wniosku dotyczą konkretnej sytuacji związanej z zakończeniem roku szkolnego w 2016 r. oraz wręczeniem córce skarżącej nagrody. Wniosek ten nie dotyczył zatem kwestii publicznych, a kwestii ściśle związanych z konkretnym zdarzeniem, w szkole i to w odniesieniu do konkretnej osoby, tj. córki skarżącej. Skarżąca w istocie w pkt 6 wytyka uchybienia, jakich jej zdaniem dopuszczono się w trakcie uroczystości zakończenia roku szkolnego. Informacje o kwestiach organizacyjnych związanych z uroczystością zakończenia roku szkolnego w szkole i jej przebiegiem nie stanowią informacji publicznej. Tego rodzaju informacje nie odnoszą się do sfery publicznej działalności szkoły ani też ustawowych kompetencji dyrektora szkoły określonych w art. 68 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe.

Podobnie należy ocenić punkt 5 wniosku skarżącej. Powody niewydania skarżącej nagrody przeznaczonej dla jej córki nie są informacją o sprawach publicznych. Jest to informacja o indywidualnej sprawie, na dodatek sprawie, w której skarżąca jest stroną.

Podnieść też należy, że jeżeli skarżąca kwestionuje działania Dyrektora Szkoły to służy jej prawo wniesienia skargi w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Tryb dostępu do informacji publicznej nie służy zaś do kwestionowania poszczególnych działań organów władzy publicznej.

Punkt 7 wniosku sformułowany został przez skarżąca w następujący sposób: "Proszę o wyjaśnienie nieprawdziwych osiągnięć nagrodzonych uczniów oraz zaniżonych osiągnięć mojej córki, które są zawarte w protokole rady pedagogicznej z dnia [...] czerwca 2016 r., co poświadcza, że zostali nagrodzeni uczniowie, którzy na te nagrody nie zasłużyli."

Tak sformułowany wniosek nie dotyczy informacji publicznej. Wniosek ten ma charakter polemiczny. Zawiera on ocenę skarżącej zaistniałej sytuacji i domaga się ustosunkowania do takiej oceny. Nie jest to zatem pytanie o fakty, ale o ich interpretację dokonaną przez skarżącą.

Podobnie należy ocenić punkt 8 wniosku skarżącej, dotyczący wskazania powodu, dla którego zmieniono sposób oceniania zajęć z wychowania fizycznego córki skarżącej w roku szkolnym 2014/2015. Kwestie związane z wystawieniem oceny uczniowi z danego przedmiotu nauczania w szkole nie stanowią informacji publicznej. Tego rodzaju informacja jest informacją w indywidualnej sprawie. Nie dotyczy sfery publicznej. Dotyczy ona konkretnego ucznia i jego oceny z przedmiotu realizowanego w szkole, a także sposobu jej wyliczenia.

Skarga w zakresie punktów 5-8 wniosku skarżącej z dnia [...] lipca 2020 r. jest zatem niezasadna i podlega oddaleniu.

Informacji publicznej może natomiast dotyczyć punkt 2 i 4 wniosku skarżącej z dnia [...] lipca 2020 r.

W punkcie 2 wniosku skarżąca wnosiła o udostępnienie informacji w zakresie: "w jakim sklepie i kto dokonał zakupu trzech tabletów przeznaczonych na nagrody Rady Rodziców w roku szkolnym 2015/2016". Z kolei punkt 4 wniosku dotyczył: "kopii wszelkiej dokumentacji związanej z zakupem trzech tabletów przeznaczonych na nagrody Rady Rodziców w roku szkolnym 2015/2016".

Z nadesłanych przez organ akt sprawy nie wynika jednoznacznie z czyich środków zakupione zostały tablety przeznaczone na nagrody Rady Rodziców w roku szkolnym 2015/16. Skarżąca m. in. w skardze (pismo z dnia [...] grudnia 2021 r.) podaje, że były one "fundowane przez Radę Rodziców" (s. 17 i s. 11). Skarżąca nie podaje jednak na czym oparła takie stwierdzenie. Ani z odpowiedzi na skargę, ani też z nadesłanych akt sprawy nie wynika jednak w sposób jednoznaczny, że istotnie tablety te zostały sfinansowane przez Radę Rodziców.

Odnotować należy, że w aktach sprawy znajduje się pismo Dyrektora Szkoły z dnia [...] września 2020 r. skierowane do [...] Wydziału [...] Urzędu Miejskiego w [...]. Jednoznacznie to z akt nie wynika, ale pismo to prawdopodobnie dotyczy jednego z wniosków kierowanych przez skarżąca do Dyrektora Szkoły (najprawdopodobniej wniosku skarżącej z dnia [...] sierpnia 2020 r. – karta 37 akt sądowych). W przedmiotowym piśmie z [...] września 2020 r. Dyrektor Szkoły wskazał: "Jeśli pytanie dotyczy tabletów zakupionych ze środków rady rodziców, to ani organ prowadzący ani Dyrektor szkoły nie jest organem właściwym do udzielenia odpowiedzi, a rada rodziców". Jest to jedyna wypowiedź organu na temat źródła sfinansowana tabletów. Kontekst skierowania tego pisma do [...] Wydziału [...] Urzędu Miejskiego w [...] nie jest jednak jasny, ani też z wypowiedzi tej nie wynika, czy faktycznie tablety, których dotyczył wniosek skarżącej z [...] lipca 2020 r. zostały zakupione z środków Szkoły, czy też Rady Rodziców.

Jest to o tyle istotne albowiem zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym. O ile zatem przedmiotowe tablety zostały zakupione z środków Szkoły, to informacja dotycząca ich zakupu stanowiłaby informację publiczną. Dotyczyła ona by bowiem dysponowania majątkiem publicznym. Jeżeli jednak byłyby one zakupione z środków Rady Rodziców, to nie można by wówczas uznać, że pytanie o ich zakup dotyczy informacji publicznej. Tak jak już wskazano wyżej rada rodziców w celu wspierania działalności statutowej szkoły lub placówki może gromadzić fundusze z dobrowolnych składek rodziców oraz innych źródeł (art. 54 ust. 8 ustawy o systemie oświaty). Zakup tabletów z środków Rady Rodziców nie byłby zatem "dysponowaniem majątkiem publicznym". Przy założeniu zaś, że tablety zostały zakupione z środków Szkoły dokumentacja związana z ich zakupem stanowiłaby informację publiczną.

Podobnie należy uznać w odniesieniu do punktu 2 wniosku skarżącej z [...] lipca 2020 r. Jeżeli tablety zakupione zostały z środków szkoły to pytanie skarżącej o to gdzie zostały one zakupione również miałoby charakter informacji publicznej. Jednocześnie zauważyć zależy, że ten punkt wniosku skarżącej jest częściowo nieprecyzyjny. Pytanie to w części "kto dokonał zakupu" można bowiem rozumieć dwojako: bądź jako pytanie o personalia osoby kupującej, bądź też o to czy zakupu dokonała Szkoła, czy też Rada Rodziców. Jeżeli pytanie dotyczy tego czy tablety zostały zakupione przez Szkołę, czy też Radę Rodziców, to tak rozumianą część tego wniosku można uznać za dotyczącą informacji publicznej. Dotyczy ona bowiem dysponowania przez Szkołę majątkiem publicznym. Prawidłowe rozpoznanie tej części wniosku wymaga jednak doprecyzowania przez skarżącą treści jej żądania. Za doprecyzowanie tej części wniosku nie można uznać bowiem treści skargi. Skarżąca na stronie 17 skargi (pismo z dnia [...] grudnia 2021 r.) wskazuje, że wnosi o podanie nazwiska przedstawiciela Rady Rodziców, który dokonał zakupu tabletów. Przedmiotem oceny Sądu jest jednak to jak został załatwiony wniosek skarżącej z dnia [...] lipca 2020 r., a wniosek ten nie precyzował, jak należy rozumieć żądanie zawarte w punkcie 2.

W zakresie punktu 2 i 4 wniosku skarżącej z [...] lipca 2020 r. organ pozostaje zatem w bezczynności. Z odpowiedzi na skargę oraz z akt sprawy nie wynika bowiem aby Dyrektor Szkoły udostępnił skarżącej tego rodzaju informacje, bądź też poinformował ją, że nie jest w jej posiadaniu lub też wydał decyzję o odmowie jej udostępnienia. Organ jedynie drogą elektroniczną w dniu [...] lipca 2020 r. poinformował skarżącą, że jej córka nie jest uczennicą Szkoły od 4 lat oraz wskazał, że sprawa została już wyjaśniona kilka lat temu.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2).

W zakresie punktu 2 i 4 wniosku skarżącej z dnia [...] lipca 2020 r. organ zobowiązany będzie załatwić wniosek zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, udzielając żądanych informacji albo ich odmawiając w formie decyzji administracyjnej, a w przypadku wątpliwości co do zakresu żądania wniosku, poprzez poprzedzenie jego załatwienia wezwaniem skarżącej o jego sprecyzowanie. Organ rozpoznając wniosek powinien jednocześnie rozważyć, czy żądane informacje stanowią informację prostą, czy przetworzoną, a zatem, czy zachodzi potrzeba wykazania przez wnioskodawcę, że ich uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Jednocześnie Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, cbosa). Jednocześnie słownikowe znaczenie słowa "rażący" oznacza "rzucający się w oczy, bardzo duży, oczywisty" (Mały słownik języka polskiego pod red. S. Skorupki, H. Auderskiej, Z. Łempickiej, PWN, Warszawa 1969).

Sąd w tym zakresie wziął pod uwagę okoliczność, że organ udzielił skarżącej odpowiedzi na jej wniosek, aczkolwiek rozpoznał sprawę niewłaściwie, z naruszeniem przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wadliwe stosowanie przepisów prawa nie daje podstaw do stwierdzenia, że bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej miała postać kwalifikowaną.

Podnieść też należy, że Dyrektor Szkoły nie jest typowym organem administracji wyposażonym w urząd do jego obsługi. Ponadto wniosek skarżącej był wyjątkowo złożony i dotyczył zarówno zagadnień, które stanowiły informację publiczną jak i kwestii takiego charakteru nieposiadających. Nieudostępnienie wnioskowanych informacji wynikało zaś z odmiennej interpretacji przepisów u.d.i.p. Istotne jest również to, że wniosek ten był częścią szerokiej korespondencji skarżącej z Dyrektorem Szkoły, która miała miejsce w latach 2016-2021 i dotyczyła wielu różnych kwestii.

Z powyższych też względów Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącej

o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. Użycie w ww. przepisie sformułowania "może" oznacza, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wymierzenia grzywny ma charakter fakultatywny. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie stwierdził podstaw do zastosowania ww. instytucji.

W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie stwierdził podstaw do przyznania na rzecz skarżącej sumy pieniężnej, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Suma pieniężna ma charakter kompensacyjny co oznacza, iż ma na celu zadośćuczynienie za krzywdę, jaką strona poniosła wskutek wadliwie działającej administracji publicznej. Skarżąca, wnosząc o przyznanie sumy pieniężnej, nie przedstawiła żadnej argumentacji na poparcie swego wniosku. Skarga w tym zakresie podlegała zatem oddaleniu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w pkt 1 wyroku. Podstawę rozstrzygnięcia wskazaną w pkt 2 wyroku stanowił natomiast art. 149 § 1a p.p.s.a. Na podstawie art. 151 p.p.s.a. w pkt 3 wyroku Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie.

Sąd w pkt 4 sentencji wyroku orzekł również o konieczności ściągnięcia od organu na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwoty 100 zł z tytułu nieuiszczonego wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 223 § 2 p.p.s.a. jeżeli nie została uiszczona należna opłata, sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę.