Rozkazem personalnym z [...] kwietnia 2022 r., nr [...]znak [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] zwolnił M. S. ze służby w Policji z dniem [...] maja 2022 r.
Pismem z 31 maja 2022 r. Skarżący wniósł odwołanie od ww. rozkazu personalnego wydanego przez organ I instancji.
Rozkazem personalnym z [...] sierpnia 2022 r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] kwietnia 2022 r.
Pismem z 22 sierpnia 2022 r. M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania odwołania z [...] maja 2022 r. od rozkazu personalnego Komendant Wojewódzki Policji w [...] z [...] kwietnia 2022 r.
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej odrzucenie, powołując się na stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów o sygn. akt II OPS 5/19.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1 – pkt 5a p.p.s.a. wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Należy zauważyć, że 22 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę o sygn. akt II OPS 5/19, zgodnie z którą "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". W uzasadnieniu powołanej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził m.in., że "(...) za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego [...]".
Powołana uchwała jest tzw. uchwałą konkretną. Została bowiem podjęta na skutek pytania prawnego przedstawionych składowi siedmiu sędziów w konkretnej sprawie na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. Moc wiążąca uchwały konkretnej nie odnosi się jednak wyłącznie do sprawy, w której przedstawiono zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia. Posiada ona również tzw. ogólną moc wiążącą, na co jednoznacznie wskazuje treść art. 269 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z nim, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis art. 187 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Ogólna moc wiążąca uchwały powoduje zatem, że wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany tą uchwałą przepis (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2016 r. sygn. akt II OSK 714/15, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2017 r. sygn. akt I OZ 1314/17 – niepublikowane; dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl; A. Skoczylas "Działalność uchwałodawcza Naczelnego Sądu Administracyjnego". Warszawa 2004, str. 221 i nast.).
Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 wiąże więc także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w przedmiotowej sprawie. Ponieważ skarga M. S. na bezczynność Komendanta Głównego Policji została wniesiona po zakończeniu tego postępowania ostateczną rozkazem personalnym z [...] sierpnia 2022 r., to skarga ta jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.