Skarżące stowarzyszenie, zwane dalej "Stowarzyszeniem", zarzuciło Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej, zwanemu dalej "organem", bezczynność przy rozpatrywaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] lipca 2024 r.
W skardze Stowarzyszenie, reprezentowane przez pełnomocnika – radcę prawnego, wniosło o:
- zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia,
- zasądzenie na rzecz Stowarzyszenia zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wskazano:
- Stowarzyszenie wniosło [...] lipca 2024 r. - za pośrednictwem poczty elektronicznej (na adres [...]) - o udostępnienie informacji publicznej: "imię, nazwisko osoby pełniącej funkcję referenta ds. prawnych [...], zakres obowiązków na tym stanowisku, staż służby w wojsku, wykształcenie, życiorys służbowy od początku służby w wojsku, wszystkie zajmowane stanowiska chronologicznie, oceny okresowe za okres ostatnich 3 lat wraz z uzasadnieniem, uzasadnienie dla wszystkich nagród pieniężnych za okres ostatnich 3 lat, informacja o wszystkich szkoleniach finansowanych ze środków publicznych, w których brała udział ta osoba wraz z ich kosztem, informacja o postępowaniach dyscyplinarnych dot. tejże osoby w okresie ostatnich 3 lat.",
- 29 lipca 2024 r. Stowarzyszenie otrzymało od organu wiadomość mailową: "[...] wniosek został przekazany do rozpatrzenia. Przedstawiciel właściwej tematycznie komórki Dowództwa WOT skontaktuje się z Państwem w tej sprawie.",
- do dnia wniesienia skargi do Sądu (data wpływu do organu – 13 sierpnia 2024 r.) , organ:
- nie przedłużył terminu udostępnienia informacji,
- nie udostępnił żądanej informacji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazano - jako przesłankę ku temu - niedopełnienie wymogu z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie - po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wymogu tego nie spełniono.
Wobec wezwania Sądu (tak k. 53 i 61), organ nadesłał zbiór dokumentów, dotyczących rozpoznawania wniosków Stowarzyszenia. Załączono też kopię wiadomości e-mail datowanej 30 lipca 2024 r. (str. 1 w pliku dosłanych akt).
Sąd:
- nie uwzględnił wniosku o odrzucenie skargi; w sprawach o bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest bowiem wymagane - przed jej wniesieniem - ponaglenie – tak: stanowisko judykatury (m.in. wyrok NSA sygn. akt I OSK 1690/15 - dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych),
- rozpoznał skargę w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd zważył, co następuje:
Bezczynność organu administracji publicznej – w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje on czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął wymaganej czynności. Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów nie podjęto określonego rozstrzygnięcia lub nie wykonano czynności - w szczególności, czy jest to następstwem zawinionej lub nie- opieszałości organu w ich podjęciu lub dokonaniu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86).
Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki -nie później jednak niż w ciągu 14 dni. W terminie tym, obowiązany do udzielenia informacji, powiadamia wnioskodawcę o ewentualnym braku możliwości jej przekazania w danym czasie oraz wskazuje, kiedy ją udostępni – nie później jednak niż po dwu miesiącach od wpływu wniosku – tak: art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o informacji".
Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje natomiast w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy o informacji). W judykaturze ukształtował się pogląd, że – gdy żądanie udostępnienia informacji nie dotyczy w istocie objętej pojęciem publiczna, bądź podmiot obowiązany nie dysponuje w ogóle żądaną informacją – powiadamia się o tym wnioskodawcę pismem (tak: wyrok NSA z 11 grudnia 2002 r.,
o sygn. II SA 2867/02, publ. Wokanda 2003/6/33). Spory w danym zakresie rozstrzyga zaś sąd administracyjny - w razie wniesienia skargi na bezczynność podmiotu, od którego żądano informacji.
W rozpatrywanym przypadku Stowarzyszenie zwróciło się o udostępnienie określonych informacji (chodziło o dane dotyczące osoby, pełniącej określoną funkcje we wskazanej jednostce organizacyjnej), zaś podmiot - do którego wpłynęło podanie – poza zapowiedzią, że sprawa zostanie przekazana do określonej jednostki wewnętrznej – tak: wiadomość e-mail datowana [...] lipca 2024 r. - nie udzielił odpowiedzi wobec żądania Stowarzyszenia. Na podstawie przedstawionych Sądowi przez organ dokumentów nie można natomiast uznać, jakoby realizację wniosku Stowarzyszenia – skierowanego w wiadomości e-mail datowaną [...] lipca 2024 r. lecz nadanej o godz. 14.01 - stanowiła odpowiedź, przesłana do Stowarzyszenia widomością e-mail datowaną 30 lipca 2024 r. Jest ona bowiem odpowiedzią na odrębny wniosek - przesłany przez Stowarzyszenie wiadomością e-mail, datowaną na ten sam dzień lecz nadany o godzinie 18.11 - o odmiennym brzmieniu. Dotyczyła mianowicie osoby o wskazanych we wniosku personaliach (p. M.D.). Skargę Stowarzyszenia na bezczynność wobec realizacji drugiego wniosku rozpatrzono w tutejszym Sądzie pod sygn. akt II SAB/Wa 482/24. Z treści widomością e-mail, datowanej 30 lipca 2024 r. nie wynika wprost, aby intencją organu było udzielenie odpowiedzi na oba wnioski razem. Uzasadniało to wniesienie skargi w niniejszej sprawie.
W realiach rozpoznawanej sprawy organ, do którego skierowano wniosek, należy do zobowiązanych udzielać informację publiczną (tak art. 4 § 1 pkt 1 i 4 ustawy o informacji). Z kolei, objęte żądaniem informacje mogą należeć do publicznych - udostępnianych w ramach ustawy informacji. Jeżeli zaś – wobec zakresu zadań i kompetencji osoby, której dotyczy zapytanie - żądane przez Stowarzyszenie dane nie stanowią informacji publicznej (kwestii danych personalnych bądź innych objętych wnioskiem), bądź organ nie dysponuje tą informacją, jego powinnością jest zawiadomienie o tym wnioskodawcy (tu Stowarzyszenia). Dopiero realizacja takiej czynności wyczerpuje powinność, wynikającą z przepisów określających reguły udostępnienia informacji publicznej.
W rozpoznawanej sprawie tego nie uczyniono. Sąd zobowiązał więc organ do prawidłowego rozpoznania wniosku, datowanego na [...] lipca 2024 r., zaś wysłanego wiadomością e-mail o godzinie 14:01.
Natomiast - w ocenie Sądu - bezczynność organu nie miała charakteru intencjonalnego. Co wnosić można z przedłożonych dokumentów, wedle przekonania organu wniosek zrealizowano - kierując do Stowarzyszenie wiadomość e-mail datowaną 30 lipca 2024 r. Okoliczność ta, jakkolwiek nie uwalnia organu z zarzutu bezczynności, ma jednak znaczenie w kontekście oceny zakresu stwierdzonej bezczynności. Uzasadnia przyjęcie, że nie ma ona charakteru rażącego naruszenia prawa.
Z powyższych względów, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania rozstrzygnięto w pkt 3 sentencji, w myśl art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powyższej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265). Do kosztów zaliczono wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od skargi – 100 zł.