II SAB/Sz 183/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) Protokolant po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 14 września 2022 r. sprawy ze skargi R. P. na bezczynność K. Ł. "[...]" w K. P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że K. Ł. "[...]" w K. P. dopuściło się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. zobowiązuje K. "[...]" w K. P. do rozpoznania wniosku R. P. z dnia [...] kwietnia 2022 r. w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; III. oddala skargę w pozostałym zakresie; IV. zasądza od K. Ł. "[...]" w K. P. na rzecz skarżącego R. P. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

R. P. (dalej "skarżący") złożył skargę na bezczynność K. Ł. "J." w K. P. (dalej "Koło", "organ") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (30.06.2022 r. – data nadania w polskim urzędzie pocztowym). Wniósł o:

1. zobowiązanie organu do udzielania informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 8 kwietnia 2022 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi;

2. wymierzenie organowi grzywny w wysokości pięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2021 r.;

3. zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Skarżący podał, że w dniu 22 lutego 2022 r. zwrócił się do organu o udzielenie informacji publicznej w zakresie:

1. stanu pozyskania zwierzyny w obwodach dzierżawionych przez K. Ł., tj. rzeczywistego pozyskania zwierzyny w stosunku do rocznego planu łowieckiego za lata gospodarcze [...], [...], [...], [...];

2. podania przyczyn dla których ww. plany nie zostały zrealizowane (jeśli występowały

takie przypadki);

3. wskazania czy K. Ł. jako dzierżawca obwodów łowieckich w latach gospodarczych z pkt 1 zwracało się o korekty rocznych planów łowieckich i czy korekty te zostały dokonane oraz w jakim zakresie;

4. ile odnotowano szkód łowieckich w latach gospodarczych [...], [...], [...], [...] w podziale na obwody łowieckie dzierżawione przez Koło, jaka była wartość sumaryczna wypłacanych odszkodowań, ile wypłat odbyło się w formie gotówkowej a ile w formie przelewu lub przekazu pocztowego i na jakie kwoty, nadto wniosłem o przekazanie wszystkich kopii protokołów z szacowania szkód;

5. wykazu wszystkich polowań indywidualnych oraz zbiorowych dewizowych jakie miały miejsce w K. Ł., w latach gospodarczych wskazanych w pkt 1, jaka była sumaryczna kwota uzyskanych przez Koło z tego tytułu przychodów z podziałem na lata wskazane w pkt 1 wniosku, czy członkowie Koła otrzymali z tytułu polowań dewizowych wynagrodzenie, jeśli tak to ile oraz którzy członkowie, ile i jakiej zwierzyny pozyskano w wyniku tych polowań z podziałem na gatunki i płeć;

6. przekazania kopii protokołów posiedzeń zarządu K. Ł. od roku 2016 do

chwili obecnej wraz z podejmowanymi na nich uchwałami.

Skarżący wskazał, że pismem z 3 marca 2022 r. organ odpowiedział, że materiały o które się zwracał będą udostępnione mu na najbliższym posiedzeniu zarządu Koła, tj. 29 marca 2022 r. Podczas ww. posiedzenia udostępniono mu do wglądu oraz do wykonania fotokopii protokoły z posiedzeń zarządu zgodnie z pkt 6 wniosku oraz posiadaną przez organ dokumentację dot. polowań dewizowych częściowo odpowiadając na pkt 5 wniosku. Skarżący podał, że organ nie udostępnił mu dokumentów, o które wnioskował w pkt 4 oraz uzyskał wyłącznie szczątkową informację w zakresie pkt 1-3, tj. nie udzielono mu informacji co do rzeczywistego pozyskania zwierzyny we wskazanych latach gospodarczych, jak również wyłącznie wskazano, iż Koło zwracało się o korekty rocznych planów łowieckich, bez jakiegokolwiek sprecyzowania. Następnie pismem z 4 kwietnia 2022 r. organ przesłał mu wykazy za rok gospodarczy [...], [...], [...], [...].

W ocenie skarżącego, ww. dokumentacja nie stanowiła odpowiedzi na pkt 4 wniosku, gdyż zawierała wyłącznie sumaryczną kwotę wypłaconych odszkodowań za dany okres.

Skarżący wskazał, że pismem z 8 kwietnia 2022 r. zwróciłem się do organu

o udostępnienie informacji publicznej w zakresie w jakim dotychczas nie uzyskał odpowiedzi, tj. co do:

1. stanu pozyskania zwierzyny w obwodach dzierżawionych przez Koło, tj. rzeczywistego pozyskania zwierzyny w stosunku do rocznego planu łowieckiego za lata gospodarcze [...], [...];

2. ile odnotowano szkód łowieckich w roku gospodarczym [...] w podziale na obwody łowieckie dzierżawione przez Koło, jaka była wartość sumaryczna wypłacanych odszkodowań, ile wypłat odbyło się w formie gotówkowej, a ile

w formie przelewu lub przekazu pocztowego i na jakie kwoty, nadto wniósł

o przekazanie wszystkich kopii protokołów z szacowania szkód za okres [...], [...], [...], [...];

3. wykazu wszystkich polowań indywidualnych dewizowych w latach [...] oraz zbiorowych dewizowych jakie miały miejsce w Kole w latach gospodarczych [...], [...], [...], [...], [...], jaka była sumaryczna kwota uzyskanych przez Koło z tego tytułu przychodów z podziałem na lata wskazane w pkt ł wniosku, czy członkowie Koła otrzymali

z tytułu polowań dewizowych wynagrodzenie, jeśli tak to ile oraz którzy członkowie, ile i jakiej zwierzyny pozyskano w wyniku tych polowań z podziałem na gatunki i płeć, nadto wniosłem o przekazanie kopii protokołów z w/w polowań, umów wraz z cennikami oraz zasadami za polowania dewizowe indywidualne oraz zbiorowe za okres [...], [...], [...], [...], [...].

Skarżący podał, że pismem z dnia 26 kwietnia 2022 r. Koło odpowiedziało mu, że informacja, o której udzielenie wnosi będzie mu przekazana podczas posiedzenia zarządu, które zaplanowano na dzień 31 maja 2022 r. Skarżący wskazał, że w tej dacie stawiłem się w siedzibie Koła na posiedzenie zarządu. Po około 10 minutowej zaognionej wymianie zdań zarząd Koła odmówił mu okazania żądanej dokumentacji, w szczególności dotyczącej szkód łowieckich. Skarżący podał, że Koło zbywało jego żądanie okazania dokumentacji szkód łowieckich, zmieniając przy tym narrację, tj. podczas pierwszego wglądu w dokumentację w dniu 29 marca 2022 r. poinformowano go, iż dokumentacja szkód znajduje się w posiadaniu skarbnika Koła, następnie poinformowano go, że dokumenty przechowywane są w siedzibie biura rachunkowego prowadzącego księgowość Koła. Kiedy udał się do wskazanego biura rachunkowego dowiedział się, iż nie posiada ono dokumentacji szkód łowieckich. Wskazał, że przesłano mu pismo z dnia 4 kwietnia 2022 r. z załączonymi wykazami, które jednak nie stanowią odpowiedzi na jego wniosek, a podczas posiedzenia zarządu w dniu 31 maja 2022 r., wbrew treści pisma z dnia 26 kwietnia 2022 r., odmówiono mu okazania czegokolwiek więcej. Skarżący podał, że pismem z dnia 21 czerwca 2022 r. złożył ponaglenie na brak udzielenia mi informacji publicznej, lecz nie otrzymał żądanej informacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, gdyż według niego, skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, tj. nie złożył wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W przypadku braku podstaw do odrzucenia skargi organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej oraz zasądzenie kosztów sądowych. Organ wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z załączonych dokumentów w postaci: pisma z dnia 03.03.2022 r., protokołu Zarządu z dnia 29.03.2022 r. wraz

z pełnomocnictwem, pisma z dnia 04.04.2022 r. wraz z załącznikami, pisma z dnia 26.04.2022 r, pisma z dnia 26.04.2022 r. z załącznikami, pisma z dnia 28.06.2022 r.

z załącznikami, protokołu Zarządu z dnia 28.06.2022 r. na okoliczność zadośćuczynienia wnioskowi skarżącego, poprzez przesyłanie żądany kompletów dokumentów po anonimizacji skarżącemu, nadto umożliwienia skarżącemu i jego pełnomocnikowi zrobienie fotokopii żądanych informacji.

Zdaniem organu, spór w sprawie sprowadza się do tego, czy Koło jest obowiązane ujawnić - jak chciałaby tego skarżący - imiona i nazwiska osób fizycznych, które poniosły szkody łowieckie, bądź myśliwych polskich i zagranicznych, czy też dane te podlegają ochronie ze względu na prywatność osoby fizycznej oraz przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) [...] w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy [...]

Organ podał, że w związku z zakresem żądanej informacji w przedmiocie szkód łowieckich, wykazu polowań indywidualnych oraz zbiorowych dewizowych, się, że art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej dopuszcza możliwość ograniczenia dostępu do informacji publicznej ze względu na prawo do prywatności osoby fizycznej na poparcie swoich twierdzeń organ przytoczył orzeczenia sądów administracyjnych. Organ podał, że udostępnienie żądanej informacji publicznej w formie wskazanej we wniosku skarżącego, bez wątpienia stanowi przetwarzanie ww. danych osobowych osób mających związki z Kołem. Organ jest administratorem danych osobowych

i ciąży na nim obowiązek ich ochrony. Analiza żądanych przez skarżącego informacji oraz sposobu ich udostępnienia oraz pozytywne rozpatrzenie wniosku strony stanowiłoby nieuprawnione przetworzenie danych osobowych (w szczególności imion i nazwisk osób poszkodowanych szkodami łowiecki, myśliwych polskich

i zagranicznych), a także realnie zagrażałoby dalszym naruszaniem przepisów dotyczących tych danych. Organ podał, że ww. osoby fizyczne, nie wyrażały zgody na udostępnianie swoich danych osobowych w postaci imion i nazwisk. Zdaniem organu, udzielenie wnioskowanych informacji w żądanej formie prowadziłoby do narażenia Koła na odpowiedzialność cywilnoprawną czy karnoadministracyjną określoną zarówno w rozdziale 10. i 11. ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych), jak również ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - kodeks cywilny. Organ stwierdził, że zapytania skarżącego zgodnie ze S. P. Z. Ł. oraz Prawem łowieckim mają charakter wewnątrz - organizacyjny, stąd Koło nie jest zobowiązane do ich udostępnienia. Ponadto organ udostępnił skarżącemu żądany komplet dokumentów po anonimizacji. Nadto umożliwił skarżącemu i jego pełnomocnikowi zrobienie fotokopii żądanych informacji, co uczynili podczas spotkania zarządu Koła w dniu 29 marca 2022 r. Do odpowiedzi na skargę dołączono:

1. kopię pisma organu z 3.03.2022 r. do skarżącego o udostępnieniu mu żądanych materiałów zgodnie z jego wnioskiem z 22.02.2022 r. na posiedzeniu w dniu 29.03.2022 r. wobec braku możliwości technicznych innego udostępnienia żądanej informacji;

2. kopię protokołu z posiedzenia zarządu z 29.03.2020 r.;

3. kopie pełnomocnictwa adwokata ustanowionego przez skarżącego;

4. kopie pisma organu z 4.-04.2022 r. do skarżącego o przekazaniu mu wykazu za rok gospodarczy [...]; [...]; [...] zgodnie z pkt 4 wniosku z 22.02.2022 r. dotyczącego ewidencji szkód łowieckich i ich wyceny za ww. lata;

5. kopię pisma organu z 28.06.2022 r. do skarżącego w związku z otrzymanym ponagleniem z 21.06.2022 r., informujące go, że na posiedzeniu zarządu w dniu 21.05.2022 r. otrzymał informację, iż wysokość szkód została mu przekazana pocztą, a pozostałe informacje są ogólnodostępne w książce elektronicznej. Organ w uzupełnieniu przesłał mu wykaz i rozliczenie polowań dewizowych za sezon [...] na dzień 6.01.2021 r. oraz wykaz i rozliczeń polowań dewizowych [...] na dzień 22.01.2022 r. (6.07.2022 r.- data nadania w polskim urzędzie pocztowym);

6. kopia protokołu z posiedzenia zarządu z 28.06.202 r.

W piśmie procesowym z dnia 12 sierpnia 2022 r. skarżący podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania w trybie uproszczonym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 119 ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2022 r. poz. 329, dalej "p.p.s.a").

Wojewódzki Sad Administracyjny w S. wskazał, co następuje:

Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., ani wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ani ponaglenie, o którym mowa w art. 37 K.p.a. (por. wyroki NSA: z dnia 25 października 2018 roku, sygn. I OSK 2931/16; z dnia 30 listopada 2016 roku, sygn. I OSK 1692/15; z dnia 25 listopada 2016 roku, sygn. I OSK 503/15; z dnia 19 lutego 2014 roku, sygn. I OSK 88/13). Wniesienie skargi na bezczynność nie jest także obwarowane żadnym terminem. Z tego powodu nie zasługuje na uwzględnienie zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek organu o jej odrzucenie. Sąd uznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie za formalnie dopuszczalną.

Spór w sprawie dotyczy kwestii czy organ pozostaje w bezczynności przy rozpoznawaniu wniosku skarżącego z 8 kwietnia 2022 r.

Zakres podmiotowy stosowania ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej "u.d.i.p"), określa jej art. 4, zgodnie z którym obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym w szczególności m.in. organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, jeżeli posiadają taką informację. O tym, czy dany podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej decyduje wykonywanie przez niego zadań mających charakter publiczny.

Kwestia zaliczenia kół łowieckich do grona podmiotów objętych regulacją u.d.i.p. była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który

w postanowieniu z dnia 28 listopada 2013 r. o sygn. akt I OZ 1155/13 jednoznacznie stwierdził, że koła łowieckie są właśnie "innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne" w rozumieniu powyższej normy. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela to stanowisko. Wskazać bowiem należy, że koła łowieckie wykonują zadania administracji państwowej związane z łowiectwem w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz.U. z 2022 r. poz. 1173). Są one podstawowymi podmiotami wydzierżawiającymi obwody łowieckie, a zatem to na nich, na dzierżawionym obwodzie, spoczywa obowiązek realizacji celów i zadań łowiectwa, tj. prowadzenia gospodarki łowieckiej rozumianej - w myśl art. 8 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie - jako element ochrony środowiska przyrodniczego, obejmującego ochronę zwierząt łownych, gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej. Nadto koła łowieckie współpracują z jednostkami organizacyjnymi P. G. L. L. P., albowiem sporządzane przez nie roczne plany łowieckie, po zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza lub prezydenta miasta), podlegają zatwierdzeniu przez nadleśniczego P. G. L. L. P..

Zgodnie z art. 33 ust. 1 i 2 ustawy Prawo łowieckie, koła łowieckie zrzeszają osoby fizyczne i są podstawowym ogniwem organizacyjnym w [...] Z. Ł. w realizacji celów i zadań łowiectwa. Koła łowieckie posiadają osobowość prawną i ponoszą odpowiedzialność za swoje zobowiązania.

Na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie, obwody łowieckie wydzierżawia się kołom łowieckim P. Z. Ł..

Stosownie do art. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu przepisów u.d.i.p. Przedmiot informacji publicznej określony został w art. 6 u.d.i.p. Sposób udostępnienia informacji publicznej zawarty został w art. 7, art. 8, art. 10, art. 11 u.d.i.p., zaś odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w art. 16 u.d.i.p.

Po otrzymaniu wniosku o udzielenie informacji publicznej, organ powinien wniosek ten dokładnie przeanalizować pod kątem czy żądana informacja ma charakter informacji publicznej i dalej postąpić według reguł dotyczących udzielenia informacji lub odmówić jej udzielenia.

Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób

i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. następuje w drodze decyzji administracyjnej. Ponadto, organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy:

- gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p.;

- gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej;

- gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją;

- gdy wnioskowane dane są dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium;

- gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu.

Podsumowując, z chwilą wpłynięcia do organu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, organ obowiązany jest ustalić, czy przedmiot wniosku rzeczywiście dotyczy informacji publicznej, a jeśli tak to o jakim charakterze (informacje proste czy przetworzone), czy informacje te znajdują się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu, czy podmiot zobowiązany posiada środki techniczne umożliwiające udostępnienie informacji w sposób wskazany przez wnioskodawcę oraz czy udostępnienie żądanych informacji nie podlega ograniczeniu ze względu na tajemnice prawnie chronione. Jeżeli wniosek dotyczy informacji publicznej, a brak jest ustawowych ograniczeń w jej udostępnieniu, organ jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej w drodze czynności materialno-technicznej.

W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że organ jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Wskazać należy, że co do zasady wszystko, co wiąże się bezpośrednio

z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. stanowi informację publiczną. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określa w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., przy czym art. 1 u.d.i.p. zawiera bardzo ogólne ujęcie materii poddanej regulacji w tym akcie, natomiast art. 6 u.d.i.p. konkretyzuje przedmiot informacji publicznej, lecz nie tworzy zamkniętego katalogu źródeł

i rodzajów informacji. O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Ocena, czy określona informacja ma walor informacji publicznej, nie może być uzależniona od tego, kto i dla jakich celów ubiega się o jej udostępnienie. Informacja publiczna powinna istnieć w formie utrwalonej w chwili złożenia wniosku,

a więc odnosić się do istniejącego już stanu rzeczy, do czynności już dokonanych przez podmiot zobowiązany i tylko w takiej formie może być udostępniona. Natomiast sam wniosek nie może służyć wytworzeniu takiej informacji, tak więc wniosek zawierający pytania o zdarzenia przyszłe lub takie, które jeszcze nie nastąpiły, należy zakwalifikować jako niedotyczący informacji publicznej.

Artykuł 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., stanowi o obowiązku informowania o majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa i majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a-c, oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach. Przepis art. 6 ust. 1 pkt 4 lit.a u.d.i.p. przewiduje udostępnienie danych publicznych, w tym treści i postaci dokumentów urzędowych.

W prawie krajowym decyzje administracyjne i inne dokumenty zawarte w aktach administracyjnych stanowią informacje publiczne, które podlegają udostępnieniu

w całości lub w części jedynie do granic kolizji z przepisami, które zawierają wyłączenie dostępności albo nie podlegają udostępnieniu właśnie z tych powodów, przy czym wyraźne wskazówki ograniczające można znaleźć w treści art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Dlatego organ orzekający o udostępnieniu takich dokumentów każdorazowo ustala granice kolizji i wydaje rozstrzygnięcia stosowne do tych ustaleń, przy czym ochrona prywatności i danych osobowych obejmuje zatarcie takich informacji zawartych

w dokumentach, które bezpośrednio ich dotyczą.

Na podstawie art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym

o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznych następuje

w drodze:

1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych,

w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8;

2) udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11;

3) wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3,

i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia;

4) udostępniania w portalu danych, o którym mowa w ustawie z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. poz. 1641), zwanym dalej "portalem danych".

Stosownie do art. 10 ust. 1 u.d.i.p., informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek. Na podstawie art. 11 u.d.i.p., informacja publiczna może być udostępniana:

1) w drodze wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych;

2) przez zainstalowane w miejscach, o których mowa w pkt 1, urządzenia umożliwiające zapoznanie się z tą informacją.

Na mocy art. 12 ust. 1 u.d.i.p., informacje publiczne udostępniane w sposób,

o którym mowa w art. 10 i 11, są oznaczane danymi określającymi podmiot udostępniający informację, danymi określającymi tożsamość osoby, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji, danymi określającymi tożsamość osoby, która udostępniła informację, oraz datą udostępnienia. Na podstawie art. 12 ust. 2 u.d.i.p., podmiot udostępniający informację publiczną jest obowiązany zapewnić możliwość:

1) kopiowania informacji publicznej albo jej wydruk lub

2) przesłania informacji publicznej albo przeniesienia jej na odpowiedni, powszechnie stosowany nośnik informacji.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie,

w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Stosownie do art. 14 ust. 1 i 2 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie

z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.

Na podstawie art. 16 ust. 2 u.d.i.p., do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że:

1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni;

2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.

Zgodnie z art. 2 ustawy Prawo łowieckie, zwierzęta łowne w stanie wolnym, jako dobro ogólnonarodowe, stanowią własność Skarbu Państwa. Zatem informacje z tym związane mieszczą się w zakresie art. 6 ust. 1 pkt 5 lit.a i d u.d.i.p.

W niniejszej sprawie organ winien dokonać analizy złożonego wniosku pod katem czy jest to informacja publiczna na podstawie przepisów u.d.i.p. W wypadku odpowiedzi twierdzącej winien ją udostępnić w sposób określony w przepisach u.d.i.p. lub poinformować pismem wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji albo odmówić jej udzielenia w formie decyzji administracyjnej.

Zgodnie z art. 2 ustawy Prawo łowieckie, zwierzęta łowne w stanie wolnym, jako dobro ogólnonarodowe, stanowią własność Skarbu Państwa. Zatem informacje z tym związane mieszczą się w zakresie art. 6 ust. 1 pkt 5 lit.a i d u.d.i.p.

Organ winien również ustalić czy żądana informacja ma charakter prosty czy przetworzony, jest to związane z formą udzielenia odpowiedzi na złożony wniosek.

Informacja prosta to taka, której udostępnienie jest łatwe przez podanie danych wynikających z rejestrów, ze zbiorów akt, udostępnienie kopii dokumentów w całości lub po ich anonimizacji w terminach wynikających z przepisów u.d.i.p.

Przepisy u.d.i.p. nie definiują pojęcia informacji przetworzonej. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie,

w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jednakże w toku stosowania przepisów tej ustawy, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd stanowiący, że informacja przetworzona to taka informacja, na którą składa się określona liczba tzw. informacji prostych, podlegających jednak wyodrębnieniu w sposób dostosowany do żądania wnioskodawcy poprzez konieczność dokonania stosownych analiz, wyciągów bądź zestawień, angażujących znaczny wysiłek intelektualny zasobów kadrowych podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Proces przetwarzania informacji prostych prowadzić musi przy tym do wyodrębnienia informacji publicznej o nowej treści, co oznacza, że wytworzona informacja – w momencie złożenia wniosku – jeszcze nie istniała i powstała wyłącznie z inicjatywy osoby domagającej się jej udostępnienia.

Organ powinien ustalić, czy wnioskodawca żąda informacji prostej, czy informacji przetworzonej i to w znacznym zakresie. Okoliczność ta ma istotne znaczenie dla rozpoznania wniosku skarżącego, bowiem w przypadku informacji przetworzonej ustawodawca wprowadził dodatkową przesłankę warunkującą jej udostępnienie

w postaci interesu publicznego. Informacja prosta to taka, której treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast pojęcie informacji przetworzonej uwzględnia dwa aspekty: aspekt jakościowy zmian wprowadzanych w odniesieniu do informacji prostych, lub aspekt techniczny i ilościowy, traktując przetworzenie informacji prostych w kategoriach czynności, jakim muszą zostać poddane, aby uzyskać dane podlegające udostępnieniu (por. wyrok NSA z 17.9.2020 r., I OSK 396/20, wyrok NSA z 18.12.2019 r., I OSK 1056/18). A zatem informacja przetworzona, to informacja, którą podmiot zobowiązany na dzień złożenia wniosku nie dysponuje (nie posiada gotowej informacji odpowiadającej żądaniu), w związku

z czym jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności połączonych

z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowaniem do tych czynności określonych środków osobowych i finansowych. Informacja przetworzona to taka informacja, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego. Wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej nie ma obowiązku wiedzieć, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a zatem w momencie formułowania i kierowania wniosku nie musi wskazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. To bowiem podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej musi wykazać, że objęte wnioskiem żądanie dotyczy informacji publicznej o charakterze przetworzonym. Może on odmówić jej udostępnienia tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie wykaże, że udostępnienie żądanej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. To dysponent informacji publicznej przetworzonej winien powiadomić pisemnie wnioskodawcę

o przyczynach braku możliwości udostępnienia żądanej informacji z uwagi na to, iż ma ona charakter informacji publicznej przetworzonej, i wskazać, że jej udostępnienie może nastąpić niezwłocznie po wykazaniu powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Gdy wnioskodawca na wezwanie nie wykaże istnienia interesu publicznego, wtedy organ powinien wydać decyzję administracyjną odmawiającą udzielenia żądanej informacji (por. WSA

w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 5 grudnia 2016 roku, sygn. akt: II SAB/Go 157/16).

Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 13 maja 2015 r. o sygn. akt I OSK 1313/14, pojęcie interesu publicznego jest szerokie i nieostrym, nie ulega jednak wątpliwości, że obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. Warto zwrócić uwagę, że w doktrynie przyjmuje się, że "jest w interesie indywidualnym" bądź "jest w interesie ogółu" oznacza, że wyprowadzona z danego stanu obiektywnego określona korzyść przypada jednostce względnie całemu społeczeństwu. O ile zatem interes indywidualny jest relacją pomiędzy jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść jednostce, to interes ogółu oznacza relację między jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść ogółowi.

Podkreślić należy, że sięgnięcie przez organ do zbiorów dokumentacji zawierających informacje proste i wyselekcjonowanie spośród nich dokumentów żądanych przez skarżącego, a następnie poddanie ich procesowi anonimizacji

i skatalogowania, nie skutkuje przekształceniem informacji prostej w informację przetworzoną. Nie są to zatem czynności na tyle skomplikowane, że w ich efekcie mogłoby dojść do powstania całkowicie nowej informacji publicznej. Czynność ta polega jedynie na przekształceniu informacji, a nie jej przetworzeniu, stąd informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną poprzez proces anonimizacji.

Przenosząc rozważania na grunt niniejszej sprawy należy uznać, że organ nie dokonał prawidłowej analizy wniosku skarżącego z 8 kwietnia 2022 r., co skutkuje przyjęciem, iż organ pozostaje w tym zakresie bezczynności. Podkreślić należy, że organ pozostaje w bezczynności również w sytuacji, gdy tylko częściowo udzielił żądanej informacji.

Odnośnie żądania z pkt 1 wniosku- należy uznać, że żądanie dotyczy informacji publicznej. Organ winien, analizując żądanie ustalić czy jest to informacja prosta. Jeśli tak, to winien udostępnić żądaną informację lub jeśli nie ma takich danych to powinien w piśmie poinformować skarżącego, że nie posiada żądanych danych. Jeśli dane posiada, lecz są one rozproszone w różnych dokumentach i aby udzielić odpowiedzi organ musi dokonać analizy różnych dokumentów, dokonania stosownych analiz, wyciągów bądź zestawień, angażujących znaczny wysiłek intelektualny zasobów kadrowych organu w celu udzielenia odpowiedzi (udzielenie informacji przetworzonej) to organ winien najpierw wezwać wnioskodawcę do wykazania zakresu, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego w stosownym terminie. Następnie po wykazaniu ww. interesu udzielić informacji lub odmówić jej udzielenia w formie decyzji administracyjnej.

Odnośnie żądania z pkt 2 wniosku wskazać należy, że skarżącemu została udzielona żądana informacja dotyczą ilości szkód łowieckich za lata [...]; [...]; [...] w podziale na obwody z podaniem wysokości wypłaconych odszkodowań i w jakiej formie (przy piśmie organu z 2.04.2022 r.). Organ nie udostępnił ww. informacji za [...]. W tym zakresie organ winien rozpoznać żądanie wnioskodawcy przez ustalenie czy jest to informacja prosta czy przetworzona i postąpić odpowiednio do przepisów u.d.i.p.

Żądanie to zawierało również wniosek o nadesłanie kopii protokołów z szacowania szkód za wskazany okres. Organ nie rozpoznał w tym zakresie wniosku strony. Podkreślić należy, że ustawodawca nałożył na dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego, zaliczają się do nich koła łowieckie, odpowiednie obowiązki, w tym obowiązek sporządzenia protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 Prawa łowieckiego (protokół oględzin) i protokołu, o jakim mowa w art. 46c ust. 5 ww. ustawy (protokół szacowania ostatecznego), zatem czynności obciążające te podmioty należy traktować jako akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2020 r., sygn. akt II OSK 865/20). Udostępnienie ww. protokołów mieści się zatem w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit.a u.d.i.p. Udostępnienie ww. dokumentów jest możliwe po ich wcześniejszej anonimizacji uniemożliwiającej ustalenie danych osobowych osób fizycznych (w tym miejsc ich zamieszkania), o ile organ jest w ich posiadaniu. Anonimizacja dokumentów to ograniczenie prawa do informacji z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., dozwolona przez ustawodawcę. Jeśli organ nie posiada ww. dokumentów np. z uwagi na upływ czasu (np. mogły zostać zniszczone), powinien poinformować stronę pismem, że nie posiada takich dokumentów. Udostępnienie dokumentów dotyczy tylko tych dokumentów, które są

w posiadaniu organu.

Odnośnie żądania nr [...] - organ udzielił informacji przy piśmie z 28.06.2022 r. załączając wykaz i rozliczenie polowań dewizowych indywidualnych i zbiorowych [...] i [...] zawierający daty, rodzaj zwierzyny i wysokość wpływu w złotych polskich z tego tytułu. Jednakże wniosek skarżącego obejmował też inne okresy –

w tym zakresie organ nie udzielił informacji. Organ winien zatem udzielić informacji,

o ile posiada dane za ww. okresy. Jeśli danych nie posiada to winien pismem poinformować o tym skarżącego. Odnośnie żądania dotyczącego wskazania:

- czy członkowi Koła otrzymali z tytułu polowań dewizowych wynagrodzenie- organ winien udzielić odpowiedzi w formie prostej "Tak" lub "Nie";

- ilu członków Koła otrzymało wynagrodzenie – organ winien udzielić odpowiedzi, gdyż są to dane ilościowe np. 10 osób, o ile organ dysponuje takimi informacjami. Jeśli danych nie posiada to winien pismem poinformować o tym skarżącego;

- którzy są to członkowie- w tym zakresie organ nie udziela informacji z uwagi na art. 5 ust.2 u.d.i.p., lecz dotyczy to tylko członków, którzy nie pełnią funkcji publicznej

w organie i informuje o wnioskodawcę o powodzie nieudzielenia informacji. Funkcje publiczną w rozumieniu ww. przepisu pełnią członkowie zarządu, zatem w tym zakresie organ winien udzielić informacji.

Na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., osobą pełniącą funkcję publiczną będzie każdy, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach jakichkolwiek osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jeżeli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyrok WSA w Gliwicach z 29 marca 2004 r., II SAB/Ka 144/03, Ustawa o dostępie do informacji publicznej Komentarz. Wydanie III, Kamińska Irena, Rozbicka-Ostrowska Mirosława, Warszawa, WK 2016, do art. 5). Dokumentem podlegającym udostępnieniu są kopie protokołów ww. polowań po ich anonimizacji, o ile organ jest w posiadaniu tych dokumentów za dane okresy. Jeśli organ nie posiada tych dokumentów informuje

o tym skarżącego pismem. Dokumentem podlegającym udostępnieniu są też umowy z cennikami oraz zasadami polowań dewizowych indywidualnych i zbiorowych po ich anonimizacji. Anonimizacja powinna uniemożliwić ustalenie danych osobowych osób fizycznych (miejsc zamieszkania, numerów dokumentów osobistych, numerów telefonów itp.) Jeśli organ nie posiada tych dokumentów informuje o tym skarżącego pismem.

W ocenie Sądu, organ pozostaje w bezczynności, gdyż nie rozpoznał w całości wniosku skarżącego zgodnie z przepisami u.d.i.p. Sąd zobowiązał zatem organ do rozpoznania wniosku skarżącego z 8 kwietnia 2022 r. w tej części, w której organ nie udzielił dotychczas informacji publicznej w terminie 30 dni od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Pozostawanie

w bezczynności nie ma znamion rażącego. Organ nie jest typowym organem administracji publicznej. W ocenie Sądu, brak udzielenia odpowiedzi całościowej na złożony wniosek przez skarżącego nie wynikał ze złej woli organu, lecz

z brakiem praktyki związanej ze stosowaniem przepisów u.d.i.p. Z tego też powodu Sąd oddalił wniosek o wymierzenie organowi grzywny.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na rzecz skarżącego zasądzono od organu kwotę [...]zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów sądowych.

Przywołane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na www.orzeczenia.nsa.gov.pl.