II SAB/Po 80/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2022 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność E. sp. z o.o. w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje E. sp. z o.o. w P. do załatwienia wniosku skarżącej z dnia [...] stycznia 2022 r. o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku ze stwierdzeniem prawomocności i aktami sprawy, II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, III. stwierdzą, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, IV. zasądza od E. sp. z o.o. w P. na rzecz skarżącej kwotę 100,- (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia 12 stycznia 2022 r., które wpłynęło do E. sp. z o.o. w dniu 17 stycznia 2022 r., M. M. działając na podstawie art. 1 ust 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.; dalej: "u.d.i.p."), wniosła o udzielenie informacji publicznej dotyczącej realizowanych przez spółkę E. sp. z o.o. w okresie od 1 stycznia 2017 r. do dnia 11 stycznia 2022 r. na podstawie przepisów art. 7 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne przyłączeniach do sieci dystrybucyjnej dla obszaru stacji [...] P. gm. M. źródeł współpracujących z siecią, w tym instalacji odnawialnych źródeł energii o mocy powyżej [...] kW, poprzez:

I. udostępnienie dokumentów w postaci:

1. wszystkich złożonych wniosków o określenie warunków przyłączenia wraz z załącznikami, które to wnioski:

a. są w trakcie procedowania,

b. co do których wydano warunki przyłączenia,

c. na podstawie których została zawarta umowa o przyłączenie do sieci,

2. wszystkich wydanych warunków o przyłączenie, które nie utraciły ważności do dnia 11 stycznia 2022 r.,

3. wszystkich wydanych warunków o przyłączenie, które utraciły ważność (na skutek upływu określonego przepisami okresu lub na skutek ich uchylenia lub rozwiązania) wraz z informacją, czy zaliczka uiszczona na poczet opłaty za przyłączenie została zwrócona wnioskodawcy,

4. zawartych umów o przyłączenie do sieci,

II. udzielenie informacji o wnioskach o określenie warunków przyłączenia (w tym w szczególności dane wnioskodawcy, lokalizacja nieruchomości, data złożenia wniosku oraz określona we wniosku moc przyłączeniowa), które zostały cofnięte lub co do których odmówiono wydania warunków przyłączenia wraz z informacją, czy zaliczka uiszczona na poczet opłaty za przyłączenie została zwrócona wnioskodawcy.

W odpowiedzi na wniosek spółka E. sp. z o.o. w piśmie z dnia 4 lutego 2022 r., nr [...], wskazała, że E. Sp. z o.o. zgodnie z art. 7 ust. 8l pkt 2 ustawy Prawo energetyczne publikuje na swojej stronie internetowej m.in. informacje dotyczące podmiotów ubiegających się o przyłączenie źródeł do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym 1 kV, lokalizacji przyłączeń, mocy przyłączeniowej, rodzaju instalacji, dat wydania warunków przyłączenia, zawarcia umów o przyłączenie do sieci i rozpoczęcia dostarczania energii elektrycznej. W dokumencie tym ujęte są m.in. informacje o wydanych przez E. w okresie od dnia 1 lipca 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. warunkach przyłączenia dla źródeł planowanych do przyłączenia do sieci o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV, o udostępnienie których zawnioskowano.

Niezależnie od udostępnienia danych objętych wskazaną powyżej informacją, E. poinformowała, że nie jest zobowiązana do udostępnienia treści złożonych wniosków o określenie warunków przyłączenia, warunków o przyłączenie oraz zawartych umów o przyłączenie do sieci. W ocenie półki informacje te nie stanowią informacji publicznej, o której mowa w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Sprawami publicznymi nie są bowiem konkretne indywidualne sprawy danej osoby, zwłaszcza o charakterze prywatnym. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania w celu uzyskania każdej informacji. Jej zakres przedmiotowy obejmuje dostęp do informacji wyłącznie publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że pisma składane w indywidualnych sprawach, przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej, a do tej kategorii bez wątpienia należą wnioski o określenie warunków przyłączenia. Podobnie sprawa się ma z warunkami wydanymi w oparciu o te wnioski oraz umowami zawartymi z odbiorcami energii elektrycznej. Ich przedmiotem nie jest bowiem problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa.

W skardze z dnia 28 lutego 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność E. sp. z o.o. M. M. wniosła o stwierdzenie, że spółka dopuściła się bezczynności, zobowiązanie spółki do wydania aktu lub dokonania czynności załatwiającej jej wniosek z dnia 12 stycznia 2022 r. w całości w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku oraz zasądzenie od spółki zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzuciła spółce naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawną do uzyskiwania informacji publicznej poprzez jego niezastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak jego zastosowania, polegający na niezrealizowaniu jej wniosku z dnia 12 stycznia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz art. 1 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, poprzez niezasadne uznanie, że przedmiotem wniosku skarżącej nie jest informacja publiczna.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie stanowiskiem, wnioski o określenie warunków przyłączenia, warunki przyłączenia oraz zawarte umowy o przyłączenie do sieci stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu na wniosek. W niniejszej sprawie spółka nie udostępniła w terminie informacji publicznej w drodze czynności materialno-technicznej, wobec czego pozostaje w bezczynności.

W odpowiedzi na skargę E. sp. z o.o. z siedzibą w P. wniosła o oddalenie skargi w całości, ewentualnie o umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu spółka podkreśliła, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania w celu uzyskania każdej informacji. Jej zakres przedmiotowy obejmuje dostęp do informacji wyłącznie publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że pisma składane w indywidualnych sprawach przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej, a do tej kategorii bez wątpienia należą wnioski o określenie warunków przyłączenia. Podobnie sprawa się ma z warunkami wydanymi w oparciu o te wnioski oraz umowami zawartymi z odbiorcami energii elektrycznej. Ich przedmiotem nie jest bowiem problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Należy więc uznać, że żądane przez skarżącą we wniosku z dnia 12 stycznia 2022 r. informacje dotyczące wniosków o określenie warunków przyłączenia, wydanych warunków o przyłączenie oraz zawartych umów o przyłączenie do sieci nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. i jako takie nie mogą być udostępnione w trybie przepisów tej ustawy. Z kolei ustalenie, że żądana informacja nie jest informacją publiczną prowadzić musi do oddalenia skargi na bezczynność jako niezasadnej, skoro nie było obowiązku jej udzielania.

Jednakże, nawet przyjmując, że informacje, o których udostępnienie wniosła skarżąca stanowią informację publiczną (czemu spółka zaprzecza), spółka zmuszona byłaby do wydania decyzji o odmowie udzielenia tych informacji, z uwagi na objęcie ich tajemnicą przedsiębiorcy bądź prywatność osoby fizycznej. E. uznaje informacje wskazane we wniosku skarżącej za "informacje sensytywne" i jako takie przyjmuje, że są poufne, poprzez objęcie ich regulacją Wykazu dokumentów zawierających informacje klasy C (który w pkt. 29 odnosi się do Programu Zgodności, wskazującego jako informacje sensytywne m.in. informacje dotyczące "użytkowników systemu" lub "potencjalnych użytkowników systemu", w tym warunki zawieranych z nimi umów (pkt 1.6 Programu Zgodności)).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: "P.p.s.a."). W razie uwzględnienia skargi na bezczynność, sąd na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.).

W sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępnienia informacji publicznych, a także czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Poza tym sąd administracyjny musi ocenić, jakie działania podjęto w celu załatwienia wniosku, czy zostały dokonane w wymaganej formie, a jeśli udzielono żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc czy podmiot zobowiązany wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych ustawą (por. wyrok NSA z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 3109/12 – wszystkie powołane w niniejszym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej: "u.d.i.p."), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Jak wynika przy tym z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej, przy czym w myśl art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; (3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W świetle powyższych uwag nie ulega wątpliwości, że skarżąca była zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z kolei E. Sp. z o.o., jako podmiot realizujący zadania publiczne, do których należą zadania postawione przed przedsiębiorstwami energetycznymi w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r., poz. 1385), jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, co zresztą nie budziło zastrzeżeń samej spółki. Pogląd, że przedsiębiorstwo energetyczne w sprawach związanych z dystrybucją energii elektrycznej oraz innymi zadaniami przezeń wykonywanymi, noszącymi znamiona "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., jest zobowiązane do przekazywania odnośnych informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych.

Spornym w sprawie jest natomiast, czy treść złożonych wniosków o określenie warunków przyłączenia, warunki o przyłączenie oraz zawarte umowy o przyłączenie do sieci stanowią informację publiczną.

W kontekście powyższego wyjaśnienia wymaga, że zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie prawniczej przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacja publiczna. Uważa się zatem, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób go dotyczących. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego. Kryterium decydującym o udostępnieniu poszczególnych dokumentów w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ich autorstwo, tylko przesądzenie, że służą one realizowaniu zadań publicznych i zostały wytworzone na zlecenie organów administracji publicznej, przy czym informacja publiczna dotyczy sfery faktów.

Stąd też przyjmuje się, że informacją publiczną objęta jest działalność przedsiębiorstwa energetycznego w zakresie obowiązków operatora systemu dystrybucyjnego o którym mowa art. 9c ust. 3 Prawa energetycznego. Ponadto wskazuje się, że dystrybucja energii elektrycznej i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP są "zadaniami publicznymi", wobec czego także działalność przedsiębiorstwa energetycznego nie mieszcząca się w katalogu wymienionym w art. 9c ust. 3 ustawy Prawo energetyczne jeżeli dotyczy "sprawy publicznej" nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy. O obowiązku udostępniania przez przedsiębiorstwa energetyczne żądanej informacji decyduje zatem to czy dotyczy ona "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10).

Taki charakter mają niewątpliwie umowy o przyłączenie do sieci (przesyłowej lub dystrybucyjnej). Zgodnie z art. 7 ust. 1 Prawa energetycznego, przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii jest obowiązane do zawarcia umowy o przyłączenie do sieci (na zasadzie równoprawnego traktowania oraz z pierwszeństwem dla instalacji odnawialnych źródeł energii), jeżeli istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dostarczania tych paliw lub energii, a żądający zawarcia umowy spełnia warunki przyłączenia do sieci i odbioru. Przy czym obowiązek przyłączenia określony w omawianym artykule, nie dotyczy jedynie odbiorców końcowych energii, ale również wytwórców energii elektrycznej [M. Kuliński (red.), Prawo energetyczne. Komentarz, Warszawa 2017, Komentarz do art. 7, pkt 3]. Treść tego przepisu oraz art. 7 ust. 2a zawierającego treść umowy przyłączenia do sieci instalacji odnawialnego źródła energii nie pozostawia wątpliwości, że jego celem było podkreślenie wspierania i promowania odnawialnych źródeł energii, co związane jest ze zwiększeniem bezpieczeństwa energetycznego i ochrony środowiska, a w konsekwencji zapewnienia prawidłowego funkcjonowania gospodarki między innymi w wyniku efektywnego wykorzystania odnawialnych źródeł energii. Właśnie obowiązek zawarcia umowy o przyłączenie do sieci na zasadzie równoprawnego traktowania oraz z pierwszeństwem dla instalacji odnawialnych źródeł energii jest jednym z prawnych instrumentów umożliwiających zapewnienie zaspokajania wymienionych wyżej potrzeb. W ten sposób należało traktować wniosek skarżącej domagającej się udostępnienia informacji o przyłączeniach do sieci dystrybucyjnej dla obszaru stacji [...] P. gm. M. źródeł współpracujących z siecią, w tym instalacji odnawialnych źródeł energii o mocy powyżej 50 kW.

Idąc dalej, Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 2532/13, zgodnie z którym świadczenie usług publicznych w zakresie przesyłania mediów (energii, gazu, wody, ścieków), ich dystrybucji i magazynowania następuje za pośrednictwem urządzeń infrastruktury technicznej, której lokalizacja i posadowienie dokonywane są w oparciu o kwalifikowane akty administracyjne pochodzące od organów władzy publicznej, co w świetle przepisów ustawy oznacza, że informacje te zawierają informację odnoszącą się do sfery realizacji zadań publicznych podmiotu zobowiązanego. Tworzą więc informację publiczną, o której mowa w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Jak podkreślono w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt II CSK 218/12 (dostępnym pod adresem https://orzeczenia.ms.gov.pl), istnieje związek techniczny i gospodarczy pomiędzy elementami sieci energetycznej, do których niewątpliwie należą linie energetyczne, utrzymujące je słupy, stacje transformatorowe i inne urządzenia. Po wybudowaniu, stanowią składnik przedsiębiorstwa włączony do sieci. Jeżeli zatem przedsiębiorstwo energetyczne funkcjonuje i prowadzi działalność gospodarczą polegającą na przesyłaniu energii elektrycznej, to korzysta z urządzeń stanowiących sieć energetyczną, łącząc je z innymi elementami instalacji. Bezspornie proces posadowienia instalacji takich jak linie energetyczne, utrzymujące je słupy, stacje transformatorowe i inne urządzenia, a także proces ich remontów i modernizacji znajduje odbicie we właściwej dokumentacji. Informacją publiczną oprócz zawartych przez spółkę umów o przyłączenie do sieci jest zatem również wytworzona przez spółkę dokumentacja dotycząca warunków przyłączenia do sieci energetycznej. Także wnioski o określenie warunków przyłączenia do sieci należy traktować jako informację publiczną, choć nie zostały one wytworzone przez spółkę. Wnioski te inicjują bowiem proces określenia zakresu prac projektowo-wykonawczych niezbędnych do przyłączenia wnioskowanego obiektu do sieci, co następuje poprzez wydanie warunków przyłączenia. Informacją publiczną są natomiast nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i wytworzone przez organy administracji publicznej, ale także te dokumenty, których organ używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań.

Za błędne należało więc uznać stanowisko spółki, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Informacja o przyłączeniach do sieci odnawialnych źródeł energii dotyczy bowiem sprawy publicznej korespondującej w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu) jako bezpieczeństwo energetyczne rozumianego jako stan gospodarki umożliwiający pokrycie bieżącego i perspektywicznego zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony, przy zachowaniu wymagań ochrony środowiska (art. 3 pkt 16 ustawy Prawo energetyczne).

Wobec uznania, że żądane przez skarżącą informacje stanowią informacje publiczne uznać należało, że spółka pozostaje w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 12 stycznia 2022 r. W związku z powyższym Sąd działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w punkcie II wyroku stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności i na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w punkcie I wyroku zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącej z dnia 12 stycznia 2022 r. o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku ze stwierdzeniem prawomocności i aktami sprawy.

W kontekście powyższego wyjaśnienia wymaga, że w przypadku uznania, że wniosek dotyczy informacji publicznej podmiot zobowiązany do jej udostępnienia winien udostępnić ją nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Ustawa przewiduje też załatwienie wniosku poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1). Decyzje te mogą przy tym zapaść wyłącznie wtedy, gdy wnioskowana informacja z całą pewnością jest informacją publiczną. Z kolei, jeśli żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, bądź zastosowanie ma odmienny tryb dostępu do informacji, lub też zobowiązany podmiot nie jest w jej posiadaniu, to wniosek podlega załatwieniu w drodze pisma powiadamiającego. Skoro więc wniosek skarżącej dotyczy informacji publicznych, E. sp. z o.o. w P. miała obowiązek udostępnić żądane informacje albo wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub o umorzeniu postępowania.

Odnosząc się przy tym do treści odpowiedzi na skargę wyjaśnić należy, że przyjęcie, że dane informacje stanowią informację publiczną – co do zasady – nie wyklucza, że w treści poszczególnych, wnioskowanych dokumentów znajdą się informacje, których ujawnienie podlegać będzie wyłączeniu. W zależności od wyników przeprowadzonego postępowania adresat wniosku może zatem załatwić wniosek pozytywnie (udostępniając informację publiczną) albo negatywnie, odmawiając udostępnienia informacji ze względu na ograniczenia wskazane w art. 5 ustawy, np. ze względu na prywatność osoby fizycznej, ewentualnie z innych powodów, o których stanowi ustawa. Jednak jeśli podmiot zobowiązany odmawia z tego powodu udostępnienia informacji, musi tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej (art. 16 i art. 17 ustawy), co uzasadnia stosowanie w tym zakresie przepisów ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego lub umorzyć postępowanie na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy. Organ może zatem odmówić udostępnienia takiej informacji, ale stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy obligowany jest wydać stosowną decyzję w tym przedmiocie. Załatwienie sprawy w takiej sytuacji pismem również oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji.

Sąd nadmienia także, że w sytuacji, gdy żądana informacja zawiera dane osobowe podlegające ochronie nie oznacza, że traci ona walor informacji publicznej i nie zwalnia automatycznie zobowiązanego podmiotu z konieczności jej udostępnienia. Co prawda w świetle art. 5 u.d.i.p. udzielenie takiej informacji podlega ograniczeniom i może skutkować wydaniem decyzji odmawiającej żądaniu, tym niemniej należy pamiętać, że istnieje możliwość udostępnienia informacji w sposób, który nie naruszy dóbr chronionych, tj. poprzez anonimizację (zatarcie) danych wrażliwych. W rozpoznawanej sprawie decydując o formie załatwienia wniosku organ winien mieć jednak na uwadze, że udostępnione dokumenty nie mogą być fragmentaryczne. W przypadku konieczności anonimizacji dokumentu w znacznej części z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy, zasadne będzie wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Jednocześnie na mocy art. 149 § 1a P.p.s.a. Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w punkcie III wyroku. Oceniając tę kwestę Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa, czy opóźnienia w podejmowanych czynnościach pozbawionego jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. W opinii Sądu w niniejszej sprawie nie sposób dopatrzyć się w działaniu organu rażącego naruszenia prawa. Brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, że zaniechanie organu było zamierzone. Wynikało z błędnego przekonania organu, że zawarte we wniosku z dnia 12 stycznia 2022 r. informacje nie stanowią informacji publicznych. Sąd wziął pod uwagę, że organ nie zignorował wniosku skarżącej i na niego odpowiedział, choć jego argumentacja okazała się wadliwa.

O kosztach postępowania, na które składa się kwota 100,00 zł tytułem wpisu od skargi, Sąd orzekł w punkcie IV wyroku na podstawie art. 200 P.p.s.a.

Na mocy art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 P.p.s.a., sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.