II SAB/Po 11/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego [...] do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2020 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyroku ze stwierdzeniem prawomocności, II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. oddala skargę w pozostałym zakresie, IV. zasądza od organu na rzecz skarżącego kwotę [...]- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

UZASADNIENIA

Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. M. K. w powołaniu na art. 2 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia [...] września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.; dalej: "u.p.z.p."), wystąpił do Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarządu Zlewni w K. o udzielenie informacji o: 1) wynikach monitorowania bezpieczeństwa na K. Ś., stanowiącym część kanału żeglugowego W. - G. , przeprowadzonego w sezonie żeglugowym w 2019 r., do którego Zarząd Zlewni zobowiązał się pismem z dnia [...] maja 2019 r., znak [...] EW; 2) działaniach podjętych celem zapewnienia bezpieczeństwa na Jeziorze Ś. stanowiącym część kanału żeglugowego W. - G. , na odcinku 19-21 km tego kanału; 3) czy na odcinku od 19 km do 21 km [...] Ś. mają zostać umieszczone jakiekolwiek znaki żeglugowe, o postawienie których wnioskowano pismem z dnia [...] marca 2019 r. i pismem z dnia [...] lutego 2020 r., jeżeli tak to jakie i w jakim terminie; 4) działaniach podjętych w związku z w/w pismami.

W odpowiedzi na wniosek z dnia [...] listopada 2020 r., Zastępca Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] wskazał, że po przeanalizowaniu sytuacji panującej na Jeziorze Ś., pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r., znak [...], przekazano stanowisko PGW WP RZGW w P. w sprawie ustanowienia znaków żeglugowych, co stanowi informację-odpowiedź na przedmiotowy wniosek.

Dodatkowo wskazano, że obowiązujące przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych (Dz.U. z 2003 r. nr 212 poz. 2072), a w szczególności Załącznika "Przepisy żeglugowe na śródlądowych drogach wodnych wskazują jednoznacznie, że oznakowanie znakami żeglugowymi zakazu "A.9" (zakaz wytwarzania fal), dotyczyć może tylko odcinków dróg wodnych określonych przez dyrektora urzędu (właściwego terytorialnie dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej).

Jednocześnie Dyrektor wskazał, że wychodząc naprzeciw potrzebom lokalnej społeczności jest zobowiązany zapewnić stronom możliwość wypowiedzenia się w formie czynnego udziału w ustaleniach dotyczącego przedmiotowego wniosku. Wobec powyższego planowane jest spotkanie przy udziale Urzędu Żeglugi Śródlądowej w B., Starostwa Powiatowego w K., Urzędu Miasta i Gminy w Ś., oraz wszystkich lokalnych zainteresowanych mieszkańców i użytkowników terenów przyległych do jeziora Ś.. Termin spotkania wyznaczony będzie po ustaniu stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii.

W skardze na bezczynność Dyrektora Zarządu Zlewni w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] grudnia 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. K. zarzucił organowi naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. i wniósł o zobowiązanie organu do ponownego i kompletnego rozpatrzenia wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości określonej w art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), a także zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że jego wniosek został doręczony do organu w dniu [...] listopada 2020 r., wobec czego termin na udzielenie informacji zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. upływał w dniu [...] listopada 2020 r. Tymczasem organ dopiero w dniu [...] grudnia 2020 r. odpowiedział na wniosek, udzielając jednocześnie informacji niepełnej i wymijającej. Organ wskazał jedynie, że przekazał swoje stanowisko do PGW WP RGZW w P. oraz o chęci organizacji spotkania dotyczącego ustanowienia znaków wodnych, jednak organ nie odniósł się w żaden sposób do pozostałych informacji, o które skarżący wnioskował. Co więcej, organ udzielił również informacji dotyczącej ustanowienia znaku żeglugowego A9, o którą skarżący nie wnosił.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zarządu Zlewni w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wniósł o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu organ wskazał, że nie popadł w bezczynność, albowiem nie jest w posiadaniu informacji objętych wnioskiem skarżącego z dnia [...] listopada 2020 r. Żądane przez skarżącego informacje nie są powiązane z ustawowymi uprawnieniami lub obowiązkami organu. Monitorowanie bezpieczeństwa na K. S. nie jest ustawowo i kompetencyjnie zastrzeżone Dyrektorowi Zarządu Zlewni Wód Polskich w K. , gdyż monitorowanie bezpieczeństwa na akwenach wodnych należy do stosownych służb bezpieczeństwa: Policji, czy działających na terenie objętym skargą podmiotów uprawnionych do wykonywania ratownictwa wodnego, np. do Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego działającego na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych. Za zapewnienie bezpieczeństwa osobom pływającym, kąpiącym się, bądź uprawiającym sport lub rekreację na obszarach wodnych - innych niż teren parku narodowego lub krajobrazowego oraz innych niż teren, na którym prowadzona jest działalność w zakresie sportu lub rekreacji - odpowiada właściwy miejscowo wójt (burmistrz, prezydent miasta) jako zarządzający tym obszarem wodnym. Obowiązki wskazanych organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego w tym zakresie określa szczegółowo ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych. Zadania te, wykonywane przez wójta na wskazanym wyżej obszarze, należą do zadań własnych gminy - zgodnie z przepisem art. 4 ust. 2 pkt 3 i ust. 3 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych. Właściwe organy Wód Polskich oraz właściwe organy Inspekcji Ochrony Środowiska posiadają ustawowe uprawnienie wyłącznie do prowadzenia badań i oceny stanu wód powierzchniowych, stanu wód podziemnych, stanu środowiska wód morskich oraz stanu wód obszarów chronionych, które to badania i oceny dokonywane są w ramach państwowego monitoringu środowiska na podstawie art. 349 - 352 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne. Brak natomiast podstaw prawnych i faktycznych do badania przez wskazane organy przestrzegania zasad bezpieczeństwa na akwenach wodnych względem osób przebywających na obszarach wodnych, jak też brak jakichkolwiek instrumentów umożliwiających faktyczne monitorowanie tego bezpieczeństwa przez organy Wód Polskich lub organy Inspekcji Ochrony Środowiska. Wobec powyższego, organ nie był i nie jest w posiadaniu informacji dotyczących wyników monitoringu bezpieczeństwa objętych pkt 1 pisma skarżącego z dnia 6 listopada 2020 r., a tym samym nie był ustawowo zobowiązany do ich udostępnienia.

Dalej organ wyjaśnił, że zakres potencjalnych działań, które mogłyby zostać podjęte celem zapewnienia bezpieczeństwa na akwenach wodnych, w tym na [...] Ś., określa szczegółowo ustawa z dnia [...] sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych. Stosowne działania w tym zakresie nie mogą zostać podejmowane przez organy Wód Polskich, stąd organ nie był i nie jest w posiadaniu informacji objętych pkt 2 pisma skarżącego z dnia [...] listopada 2020 r., a tym samym nie był ustawowo zobowiązany do ich udostępnienia.

W zakresie żądania objętego pkt 3 wniosku wskazano, że skarżący uzyskał już wnioskowaną informację w piśmie Zastępcy Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia [...] kwietnia 2020 r. W powołanym piśmie jednoznacznie wskazano, że normy dotyczące bezpieczeństwa na akwenach wodnych regulowane są przede wszystkim aktami prawa miejscowego wprowadzającymi określone nakazy i zakazy (generalnie jest to kompetencja Urzędu Żeglugi Śródlądowej w B.). Na terenie objętym wnioskiem skarżącego obowiązuje Uchwała Nr [...] Rady Powiatu K. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w sprawie zakazu i ograniczenia używania jednostek pływających na terenie powiatu k. zgodnie z którą na obszarze jezior leżących w ciągu drogi wodnej żeglugowej: [...] Ś. (W. - G.) nie obowiązuje zakaz używania sprzętu pływającego napędzanego silnikami spalinowymi (§ 1 powołanej uchwały), o czym skarżący został powiadomiony przez tutejszy organ już pismem z dnia [...] maja 2019 r.

Powyższe oznacza, że umieszczenie na [...] Ś. jakiegokolwiek znaku żeglugowego nie zależy od działań, czy decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w K. , gdyż musi zostać poprzedzone szerokimi konsultacjami przedstawicieli Urzędu Żeglugi Śródlądowej w B., Starostwa Powiatowego w K., Miasta i Gminy Ś. oraz przedstawicieli mieszkańców i użytkowników terenów przyległych do Jeziora Ś., przy czym konsultacje takie nie mogą odbyć się w okresie obowiązywania stanu epidemii na obszarze kraju, o czym skarżący został powiadomiony przez organy Wód Polskich już pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. i pismem z dnia [...] grudnia 2020 r.

Odnosząc się do pytania zawartego w pkt 4 wniosku organ wskazał, że te działania polegały na bieżącym i kompleksowym udzielaniu skarżącemu przez organy Wód Polskich odpowiedzi na wystąpienia skarżącego, co było poprzedzona szeroką analizą sprawy objętej niniejszym postępowaniem.

Organ wskazał również, że skarżący nie wykazał istnienia po swojej stronie interesu prawnego do złożenia skargi w kontekście art. 50 § 1 P.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępnienia informacji publicznych, a także czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Poza tym sąd administracyjny musi ocenić, jakie działania podjęto w celu załatwienia wniosku, czy zostały dokonane w wymaganej formie, a jeśli udzielono żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc, czy podmiot zobowiązany wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych ustawą (por. wyrok NSA z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 3109/12 – wszystkie powołane w niniejszym wyroku orzeczenia dostępne są pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Jak wynika przy tym z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej, przy czym w myśl art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującego to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: (1) organy władzy publicznej; (2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; (3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; (4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; (5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W świetle powyższych uwag nie ulega wątpliwości, że skarżący był zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z kolei Dyrektor Zarządu Zlewni w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, jako organ właściwy w sprawach gospodarowania wodami zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawi wodne (Dz. U. z 2021 r., poz. 624), kierujący pracą zarządów zlewni (art. 247 ust. 1 Prawa wodnego) jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., a więc podmiotem zobowiązanym do udostępniania posiadanych informacji publicznych. Wody Polskie wykonują bowiem prawa właścicielskie w stosunku do śródlądowych wód płynących oraz wód podziemnych stanowiących własność Skarbu Państwa oraz w stosunku do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, znajdujących się w obrębie działki ewidencyjnej, która obejmuje także śródlądowe wody płynące będące własnością Skarbu Państwa (art. 212 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 Prawa wodnego).

Zdaniem Sądu informacje, o których udzielenie zwrócił się skarżący, stanowią informację publiczną. Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego jest konsekwencją udzielonej skarżącemu w piśmie z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] EW przez Dyrektora Zarządu Zlewni w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie informacji, że w sezonie żeglugowym 2019 r. będzie szczegółowo monitorował jezioro Ś. w kierunku bezpieczeństwa korzystania z jego wód dla celów rekreacyjnych, a w szczególności uprawiania sportów wodnych i wpływu na stan bezpieczeństwa. W następstwie powyższych działań podjęte zostaną stosowne decyzje (k. nienumerowana akt adm.). Z art. 1 ust. 1 pkt 4 lit. a i c wynika natomiast, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w tym dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, a także treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej.

Stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (które to nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie). Przepisy ustawy nie przewidują żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, stąd jej udostępnienie realizowane jest w formie czynności materialno-technicznej. Ustawa przewiduje też załatwienie wniosku poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1). Decyzje te mogą przy tym zapaść wyłącznie wtedy, gdy wnioskowana informacja z całą pewnością jest informacją publiczną. Z kolei, jeśli żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, bądź zastosowanie ma odmienny tryb dostępu do informacji, lub też zobowiązany podmiot nie jest w jej posiadaniu, to wniosek podlega załatwieniu w drodze pisma powiadamiającego.

W rozpoznawanej sprawie analizując treść wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] listopada 2020 r., a także udzieloną odpowiedź organu z dnia [...] grudnia 2020 r. uznać należało, że w istocie organ udzielił odpowiedzi wyłącznie na sformułowane we wniosku pytanie nr [...], tj. czy na odcinku od 19 km do 21 km [...] Ś. mają zostać umieszczone jakiekolwiek znaki żeglugowe, o postawienie których wnioskowano pismem z dnia [...] marca 2019 r. i pismem z dnia [...] lutego 2020 r. W tym zakresie organ wskazał bowiem, że pismem znak [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. przekazano stanowisko PGW WP RZGW w P. w sprawie ustanowienia znaków żeglugowych, co stanowi informację-odpowiedź na przedmiotowy wniosek. Dodatkowo wskazano, że obowiązujące przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych (Dz.U. z 2003 r. nr 212 poz. 2072), a w szczególności Załącznika "Przepisy żeglugowe na śródlądowych drogach wodnych wskazują jednoznacznie, że oznakowanie znakami żeglugowymi zakazu "A.9" (zakaz wytwarzania fal), dotyczyć może tylko odcinków dróg wodnych określonych przez dyrektora urzędu (właściwego terytorialnie dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej).

Wbrew zarzutom skargi organ w tym zakresie udzielił skarżącemu informacji, o którą skarżący wnioskował w piśmie z dnia [...] listopada 2020 r. Choć bowiem w pytaniu mowa jest o "jakichkolwiek znakach żeglugowych", to w tym zakresie skarżący powołał się na pisma z dnia [...] marca 2019 r. i z dnia [...] lutego 2020 r. Ze znajdującego się w aktach sprawy pisma z dnia [...] marca 2019 r. wynika, że właściciele działek przybrzeżnych na odcinku pomiędzy 19 a 21 km jeziora Ś. wnieśli o zmianę oznakowania na tym jeziorze, dotyczącego wytwarzania fali oraz uprawiania sportów wodnych na tym odcinku wskazując, że fale wytwarzane w trakcie uprawiania sportów wodnych na jeziorze niszczą pomosty i degradują skarpy brzegowe. Z załącznika nr [...] Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych z dnia [...] kwietnia 2003 r. (Dz.U. Nr 212, poz. 2072) wynika natomiast, że znak żeglugowy A.9 oznacza właśnie zakaz wytwarzania fali.

W zakresie pkt 1, 2 i 4 wniosku z dnia [...] listopada 2020 r. organ na dzień wniesienia skargi i orzekania przez Sąd pozostaje jednak w bezczynności. Jak wskazano na wstępie, pytania te stanowią bezpośrednie nawiązanie do pisma z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] EW, w którym Dyrektor Zarządu Zlewni w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie zadeklarował, że w sezonie żeglugowym 2019 r. będzie szczegółowo monitorował jezioro Ś. w kierunku bezpieczeństwa korzystania z jego wód dla celów rekreacyjnych, a w szczególności uprawiania sportów wodnych i wpływu na stan bezpieczeństwa. W następstwie powyższych działań podjęte zostaną stosowne decyzje (k. nienumerowana akt adm.). Skarżący występując o udzielenie żądanych informacji miał więc prawo spodziewać się, że organ podjął zadeklarowane działania w tym zakresie i udzieli mu stosownych informacji.

Z odpowiedzi na skargę wynika natomiast, że organ nie monitorował bezpieczeństwa korzystania z wód jeziora Ś., albowiem nie leży to w jego kompetencjach. W tej sytuacji jednak obowiązkiem organu było poinformowanie skarżącego, że nie jest w posiadaniu żądanych informacji (a co za tym idzie, informacja zawarta w piśmie z dnia [...] maja 2019 r. była błędna), czego organ do dnia rozpoznania skargi nie uczynił.

Z uwagi na fakt, że wyjaśnienia zawarte w kierowanej do Sądu odpowiedzi na skargę nie zastępują odpowiedzi organu na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, Sąd działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2020 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyroku ze stwierdzeniem prawomocności (pkt I sentencji wyroku).

Jednocześnie na mocy art. 149 § 1a P.p.s.a. Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w pkt II wyroku. Oceniając tę kwestę Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa, czy opóźnienia w podejmowanych czynnościach pozbawionego jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. W opinii Sądu w niniejszej sprawie nie sposób dopatrzyć się w działaniu organu rażącego naruszenia prawa. Brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, że zaniechanie organu było zamierzone. Wynikało z błędnego przekonania organu, że pismo z dnia [...] grudnia 2020 r. stanowi wyczerpującą odpowiedź na wniosek z dnia [...] listopada 2020 r. Sąd wziął pod uwagę, że organ nie zignorował wniosku skarżącego i na niego odpowiedział, choć udzielona odpowiedź okazała się niepełna.

Z tych przyczyn Sąd nie znalazł również podstaw do przyznania od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej, o której mowa w art. 149 § 2 P.p.s.a. Skargę w tej części Sąd oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. (punkt III wyroku). W tym kontekście podkreślenia wymaga, że z treści art. 149 § 2 P.p.s.a. wyraźnie wynika, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę, czy okoliczności sprawy wskazują na potrzebę zadośćuczynienia skarżącemu za oczekiwanie na rozpoznanie jego żądania, czy też na konieczność zdyscyplinowania organu, który dopuszcza się bezczynności, czy przewlekłości. Sąd, mając na uwadze okoliczności wpływające na stwierdzenie, iż bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, nie dostrzegł podstaw do wydania stosownego rozstrzygnięcia w przedmiocie wnioskowanej sumy pieniężnej.

Końcowo odnosząc się do zarzutu organu, iż skarżący nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi wskazać należy, że skoro "każdemu" przysługuje prawo żądania informacji publicznej, to tym samym stroną postępowania sądowego jest "każda" osoba, która żąda sądowej kontroli prawidłowości realizacji jej wniosku. Osoba wnioskująca o udostępnienie informacji publicznej jako jedyna ma zatem interes prawny do wniesienia skargi (por. wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 3386/19).

O kosztach postępowania, na które składa się kwota [...]zł tytułem wpisu od skargi, kwota [...]zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwota [...]zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, Sąd orzekł w pkt IV wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).

Na mocy art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 P.p.s.a., sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.