II SA/Wr 818/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 16 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 czerwca 2022 r. sygn. akt II SA/Wr 818/18 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 6 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany stanu wody odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 21 czerwca 2022 r. oddalił w całości skargę K. K. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 6 sierpnia 2018 r. (nr [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany stanu wody. Wyrok zapadł na rozprawie w dniu 21 czerwca 2022 r., o terminie której prawidłowo zawiadomiona została skarżąca (k.159 akt sądowych). Skarżąca nie była obecna na rozprawie.

Pismem z dnia 30 czerwca 2022 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Zarządzeniem z dnia 5 lipca 2022 r. skarżąca została wezwana do uprawdopodobnienia okoliczności powołanych we wniosku o przywrócenie terminu.

Skarżąca w piśmie z 1 sierpnia 2022 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 5 lipca 2022 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 2 sierpnia 2022 r.) wskazała m.in., że: okolicznością usprawiedliwiającą opóźnienie był fakt, że w okresie od 21 czerwca 2022 r. do 28 czerwca 2022 r. z powodu choroby, nie miała ona możliwości podjęcia czynności w sprawie.

Do pisma tego skarżąca dołączyła dokument w języku niemieckim zawierający informację, że K. K. we wskazanym okresie (20-28 czerwca 2022 r.) nie mogła podróżować z powodów zdrowotnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – dalej: "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Przystępując do oceny zasadności wniosku należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 ppsa terminie.

W przedmiotowej sprawie moment powzięcia wiadomości o powstałym uchybieniu należy odnieść do daty uzyskania informacji przez skarżącą o wydanym wyroku z Wydziału Informacji Sądowej tutejszego Sądu, czyli 30 czerwca 2022 r.

Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 30 czerwca 2022 r., zatem nie ulega wątpliwości, że skarżąca dochowała siedmiodniowego terminu na złożenie niniejszego wniosku. Jednocześnie należy zauważyć, że razem z wnioskiem o przywrócenie terminu strona dopełniła czynności dla której termin został ustanowiony.

Kluczowe znaczenie ma w niniejszej sprawie ustalenie, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany

z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy oraz przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. II OZ 712/08; postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt I OZ 402/11, CBOSA).

W okolicznościach sprawy argumentacja skarżącej podniesiona we wniosku o przywrócenie terminu oraz piśmie z dnia 1 sierpnia 2022 r. nie zasługuje na uwzględnienie i nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminu, gdyż nie sposób dopatrzyć się w niej obiektywnych i niezależnych od niej przeszkód w prawidłowym i terminowym wniesieniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, których nie można było usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Należy podkreślić, że w okolicznościach tej konkretnej sprawy załączona informacja w języku niemieckim o braku możliwości podróżowania z bliżej niesprecyzowanych powodów zdrowotnych nie przesądza jeszcze o braku winy w terminowym dokonaniu czynności procesowej. W aktach sprawy brak jest dokumentów obrazujących stan zdrowia skarżącej, a także brak jest np. zwolnienia lekarskiego. Zauważyć trzeba, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie wymaga merytorycznego zaangażowania w sprawę, ani też obecności w niekiedy oddalonym o wiele kilometrów budynku sądu. Skarżąca nie powołuje się również na inne nagłe przeszkody, które nie tylko utrudniały, ale wręcz uniemożliwiały złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie, w tym za pośrednictwem innych osób. Wskazany przez skarżącą stan chorobowy w zestawieniu ze wskazanym wyżej brakiem jakiegokolwiek uprawdopodobnienia podnoszonych twierdzeń za pomocą innych środków dowodowych, aniżeli wyłącznie lakonicznych oświadczeń oraz informacji z kliniki zlokalizowanej w Niemczech, nie wykluczały możliwości podjęcia takich działań, które zabezpieczyłyby interes skarżącej i pozwoliłyby zachować termin do dokonania czynności procesowej. Sąd podkreśla jednocześnie, że nie kwestionuje choroby skarżącej, wskazuje jedynie, że nie uprawdopodobniła ona, że w owym okresie choroba uniemożliwiła jej dokonanie czynności procesowej osobiście, jak i ewentualne posłużenie się osobą trzecią. Nie można bowiem zapominać, że nawet przy braku możliwości podróżowania skarżąca przy zaangażowaniu wszelkich, obiektywnie rzecz biorąc dostępnych w tym momencie środków mogła np. złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób elektroniczny za pośrednictwem platformy epuap lub też posłużyć się pomocą osoby trzeciej.

Mając na uwadze powyższe i ustawowe wymogi wynikające z art. 87 § 2 ppsa, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie okoliczności, na które powołuje się skarżąca nie mogą - zdaniem Sądu - stanowić pozytywnej przesłanki do przywrócenia terminu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 ppsa należało odmówić przywrócenia terminu.