II SA/Wa 956/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. U. na uchwałę Komisji Konkursowej powołanej Zarządzeniem Wójta Gminy L. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2022 r. w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora Samorządowej Szkoły Podstawowej im. [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w konkursie na stanowisko dyrektora szkoły postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

A. U. (dalej: "skarżąca") pismem z dnia [...] maja 2022 r. wniosła skargę na uchwałę Komisji Konkursowej powołanej Zarządzeniem Wójta Gminy [...]

nr [...] z dnia [...] kwietnia 2022 r. w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora Samorządowej Szkoły Podstawowej [...] w [...] (dalej: "Komisja Konkursowa") z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w konkursie na stanowisko dyrektora ww. szkoły.

Zaskarżając w całości wyżej opisany akt skarżąca wniosła o stwierdzenie jego nieważności ewentualnie o jego uchylenie. Podkreśliła, iż wraz z wnioskiem

o dopuszczenie do udziału w konkursie przedłożyła wszystkie dokumenty zgodnie

z ogłoszonym Zarządzeniem nr [...] Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2022 r. Zdaniem skarżącej interpretacja § 1 ust. pkt lit. d Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej

z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej

(t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1428, dalej: "Rozporządzenie") jest niewłaściwa.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] (dalej: "Wójt") wniósł o jej odrzucenie. Podniósł, iż zaskarżona uchwała Komisji Konkursowej nie należy do żadnej z wymienionych w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej.

Powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

13 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OPS 5/14 Wójt stwierdził, że poszczególne akty

i czynności podejmowane w toku postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły publicznej nie mają charakteru samodzielnego i odrębnego, ponieważ stanowią pewien ciąg zdarzeń. Dotyczy to również odmowy dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, która przyjmuje formę uchwały zamieszczonej

w protokole po przeprowadzeniu tego postępowania. Etapem kończącym to postępowanie jest dopiero zarządzenie organu prowadzącego szkołę publiczną

o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu ponownego konkursu, a następnie akt organu prowadzącego szkołę w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły lub placówki. Podejmowane przez komisję czynności nie są ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie są aktem prawa miejscowego lub też "innym aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej". Rozstrzygnięcie komisji nie może też być kwalifikowane jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa".

W ocenie Wójta czynności komisji konkursowej będące przedmiotem skargi pozostają zatem poza zakresem art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Reasumując Wójt stwierdził, że skarga wniesiona przez skarżącą jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne

i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony

w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z art. 2 P.p.s.a., sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ich właściwością, zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a., objęta jest kontrola działalności administracji publicznej.

Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym

i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia

14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 3 § 2a sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

W przedmiotowej sprawie podstawowym zagadnieniem wymagającym ustalenia jest rozstrzygnięcie, czy zaskarżona uchwała może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Należy bowiem zauważyć, że skarżąca przedmiotem skargi uczyniła uchwałę Komisji Konkursowej o odmowie dopuszczenia do udziału w konkursie.

W ocenie Sądu przedmiotowa uchwała nie stanowi samodzielnego aktu czy czynności, ale jest elementem pewnego procesu rozciągniętego w czasie, którego celem jest wyłonienie dyrektora szkoły. Na proces ten składają się bowiem akty

i czynności podejmowane zarówno przez organ prowadzący szkołę, jak również przez inne podmioty, np. tak jak w niniejszej sprawie komisję konkursową, która nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 K.p.a., ani organem gminy

(art. 11a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 559). Komisję konkursową powołuje organ prowadzący szkołę, którym jest wójt (burmistrz, prezydent) w celu przeprowadzenia konkursu (art. 63 ust. 14 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1082 ze zm. i § 2 Rozporządzenia). Czynności komisji konkursowej podejmowane są w oparciu

o regulamin konkursu określony w Rozporządzeniu i zmierzają do wyłonienia kandydata na dyrektora w wyniku przeprowadzonego postępowania konkursowego. Natomiast organ prowadzący szkołę w sposób wiążący decyduje w kwestii prawidłowości przeprowadzenia konkursu, w tym także co do zasadności odrzucenia ofert, poprzez zatwierdzenie konkursu bądź jego unieważnienie. Powyższe prowadzi do wniosku, że poszczególne czynności podejmowane w postępowaniu konkursowym przez komisję konkursową, w tym czynność polegająca na odrzuceniu oferty, która przyjmuje formę uchwały nie mieszczą się w kategoriach aktów oraz czynności wymienionych

w art. 3 § 2 P.p.s.a. Poszczególne akty i czynności podejmowane w toku postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły publicznej nie mają bowiem charakteru samodzielnego i odrębnego, stanowią pewien ciąg zdarzeń. Etapem kończącym to postępowanie jest dopiero zarządzenie organu prowadzącego szkołę publiczną

o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu ponownego konkursu, a następnie akt organu prowadzącego szkołę w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły lub placówki. Oznacza to, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie zarządzenie organu prowadzącego szkołę publiczną o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu ponownego konkursu jako akt organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej (zob. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2015 r. w sprawie I OPS 5/14 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2019 r. sygn. II OSK 2732/19, CBOSA).

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

W przedmiocie zwrotu kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.