II SA/Wa 72/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na pismo Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia [...] października 2021 r., bez numeru w przedmiocie rozstrzygnięcia o naborze na wolne stanowisko koordynatora postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu – J. G.– kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

J. G. – skarżący w niniejszej sprawie, reprezentowany przez adwokata, pismem z [...] listopada 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (Prezes URE) z dnia [...] października 2021 r., bez numeru, w przedmiocie rozstrzygnięcia o naborze na wolne stanowisko koordynatora do spraw negocjacji przy Prezesie URE na okres czteroletniej kadencji. Jak wynika z treści ww. pisma,

na stanowisko koordynatora z dniem [...] grudnia 2021 r. została powołana I.D. W podstawie prawnej powołania Prezes URE wskazał przepis art. 31c ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz.U. z 2021 r. poz. 716 ze zm.) w związku z art. 68 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2020 r. poz. 1320 ze zm.).

W odpowiedzi na skargę Prezes URE wniósł o jej oddalenie, wskazując między innymi, że przepisy art. 31a ust. 1 i art. 31c ust. 1-4 Prawa energetycznego znajdują się w obrębie Rozdziału 4a tej ustawy, odnoszącego się do koordynatora, przy czym w zakresie nieuregulowanym w tym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich

i nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, co wprost wynika z art. 31b ust. 1 Prawa energetycznego i ma zasadnicze znaczenie dla konkluzji o oczywistej bezzasadności skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Rozpoznając wniesioną skargę, Sąd ma obowiązek przede wszystkim zbadać, czy jest ona dopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a). kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę (art. 3 § 3 powołanej ustawy).

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy zaskarżone pismo Prezesa URE, którym organ z dniem [...] grudnia 2021 r. powołał I. D. na stanowisko koordynatora do spraw negocjacji przy Prezesie URE na okres czteroletniej kadencji, podlega kognicji sądu administracyjnego.

W ocenie Sądu zaskarżone pismo Prezesa URE z [...] października 2021 r., nie stanowi decyzji ani innego aktu lub czynności organu, podlegających zaskarżeniu

do sądu administracyjnego.

Właściwość sądów administracyjnych wyznacza przepis art. 184 Konstytucji RP, który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie. Już z tego przepisu

wynika, że to ustawa określa zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone prawne formy działania administracji publicznej (art. 3 § 2 p.p.s.a.). Przepis ten enumeratywnie wymienia akty,

jak i czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga

do sądu administracyjnego. W doktrynie i orzecznictwie trafnie wskazuje się, że akty

i czynności, o których mowa w ww. przepisie mają charakter władczy, choć nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, nie mają charakteru aktów stosowania prawa, ponieważ nie kształtują sytuacji prawnej indywidualnego adresata na podstawie normy prawnej (por. np. wyrok NSA z 30 maja 2016 r. I OSK 907/16, LEX nr 2108377).

Sąd wyjaśnia, że przepisy stanowiące podstawę powołania na stanowisko koordynatora, wymienione przez Prezesa URE w piśmie objętym skargą do sądu administracyjnego, nie przewidują innej formy zatrudnienia niż powołanie

na wspomniane stanowisko.

Sąd w pełni podziela stanowisko zaprezentowane w postanowieniu

z dnia 4 kwietnia 2012 r., I OSK 2250/11 (LEX nr 114093), w którym NSA wskazał, że powołanie w rozumieniu Kodeksu pracy jest zawsze na jakieś stanowisko, natomiast pozbawienie pracownika, zatrudnionego na podstawie powołania, tego stanowiska, jest równoznaczne z odwołaniem go i akt odwołujący jest równoznaczny z wypowiedzeniem stosunku pracy (por. wyroki SN z 11 maja 2006 r., II PK 273/05, OSNP 2007/9-10/129 oraz z 27 marca 2007 r., II PK 225/06, Lex nr 599537). Pismo z [...] października 2021 r. o powołaniu I. D. na stanowisko koordynatora do spraw negocjacji przy Prezesie URE, musi być zatem traktowane jako element stosunku z zakresu prawa pracy. Tym samym rzeczone pismo nie ma charakteru decyzji administracyjnej. Mając na uwadze powyższe należało uznać, że powołanie na stanowiska podlega reżimowi Kodeksu pracy i jako takie należy

do właściwości sądu powszechnego – sądu pracy. W rozpoznawanej sprawie brak jest zatem kognicji sądu administracyjnego.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O kosztach orzeczono

w pkt 2, w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..