II SA/Wa 1008/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia postanawia: odrzucić skargę.

V. S. (dalej "Skarżąca") pismem z 19 lutego 2021 r. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji (dalej "KGP") z [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia dotyczącego sprawy zainicjowanej wnioskiem Skarżącej o wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Jednocześnie przedmiotem skargi uczyniła decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (dalej: "KWP w [...]") z [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.

Skargi te na mocy zarządzenia z 25 marca 2021 r. rozdzielono do oddzielnego rozpoznania. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na postanowienie KGP z [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia. Sprawa ze skargi na decyzję KWP w [...] z [...] grudnia 2020 r. nr [...] została przekazana zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wraz z aktami sprawy.

W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na jej niedopuszczalność.

Przy piśmie z 28 kwietnia 2022 r. KWP w [...] zwrócił do tutejszego Sądu akta administracyjne sprawy, przekazane do WSA w Poznaniu wraz ze sprawą ze skargi na ww. decyzję KWP w [...] z 29 grudnia 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. obejmuje orzekanie w sprawach skarg na enumeratywnie wymienione w tym przepisie akty i czynności z zakresu administracji publicznej oraz bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji. W treści art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. wskazano wyraźnie, że chodzi o postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Wyjaśnić przy tym należy, że na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie ponaglenie w myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej "k.p.a.") Środek ten ma na celu zniesienie stanu bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wniesienie ponaglenia stanowi jednocześnie warunek formalny wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania administracyjnego (art. 52 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 37 § 6 k.p.a. organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, na które nie służy zażalenie. Z treści art. 141 § 1 k.p.a. wynika, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie tylko w przypadkach, gdy kodeks tak stanowi. Ustawodawca nie przewidział możliwości złożenia zażalenia w przypadku postanowienia wydanego w trybie art. 37 § 6 k.p.a. Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy.

Instytucja ponaglenia odnosi się wyłącznie do kwestii ściśle procesowej uregulowanej w art. 35 i art. 37 k.p.a., a przewidziane w art. 37 k.p.a. postanowienie nie kreuje nowej sprawy administracyjnej. Nie jest to zatem postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z: 27 kwietnia 2012 r. sygn. I OSK 872/12, LEX nr 1145135; z 7 lutego 2012 r. sygn. I OSK 2259/10; postanowienie WSA w Krakowie z 4 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SAB/Kr 25/19; postanowienie WSA Warszawie z 4 lipca 2019 r., sygn. akt IV SAB/Wa 538/19 - dostępne w CBOSA).

Należy też wskazać, że zaskarżone postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] stycznia 2021 r., wydane zostało na podstawie art. 37 k.p.a. i jako niewymienione w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zawierało ono ponadto prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez KWP w [...], nie zaś o możliwości wniesienia skargi na to postanowienie – co uczyniła Skarżąca w niniejszej sprawie.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji orzeczenia.