II SA/Sz 990/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z o.o. w T. na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa B. z dnia 22 września 2023 r. nr 17/2023 w przedmiocie ustalenia wysokości odszkodowania za szkody łowieckie w uprawie rolnej postanawia: odrzucić skargę

E.-F. Spółka z o.o. w T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa B. z dnia 22 września 2022 r., nr 17/2023 w przedmiocie ustalenia odszkodowania za szkody łowieckie w uprawie rolnej rzepaku jarego i pszenicy ozimej w obwodzie łowieckim nr [...], dzierżawionym przez Koło Łowieckie [...] K..

W odpowiedzi na skargę Nadleśniczy Nadleśnictwa B. wniósł o jej odrzucenie jako niepodlegającej kognicji sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Merytoryczne badanie legalności spraw poddanych kognicji sądu administracyjnego możliwe jest jedynie wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a", sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn.zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz.615, z późn.zm), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).

W zaskarżonej decyzji Nadleśniczy Nadleśnictwa B. na podstawie art. 46d ust. 1, art. 46e ust. 1 i 2, art. 46f ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo Łowieckie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1082 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku E.-F. Sp. z o.o. w T. o dokonanie szacowania szkód wyrządzonych przez zwierzynę łowną w uprawie rolnej rzepaku jarego i pszenicy ozimej, na działkach zlokalizowanych w obwodzie łowieckim nr [...], dzierżawionym przez Koło Łowieckie [...]" K. -orzekł o odmowie ustalenia odszkodowania.

Zgodnie z art. 46e ust. 1 ustawy Prawo Łowieckie, Nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkód, ustala wysokość odszkodowania w drodze decyzji, biorąc w szczególności pod uwagę ustalenia zawarte w protokołach, o których mowa w art. 46a ust. 4, art. 46c ust. 5 i art. 46d ust. 8.

W myśl art. 46e ust. 4 ww. ustawy właściciel albo posiadacz gruntów rolnych, na których zostały wyrządzone szkody, o których mowa w art. 46 ust. 1, a także dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego niezadowolony z decyzji, o której mowa w ust. 1, może, w terminie trzech miesięcy od dnia jej doręczenia, wnieść powództwo do sądu właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody.

Z treści ww. przepisów wynika, że właściwym do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest sąd powszechny właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkody.

Taką interpretację przepisu art. 46e ust 4 Prawa Łowieckiego potwierdza jednolite stanowisko sądów administracyjnych, zgodnie z którym: "Wprawdzie akt wydany na mocy art. 46e ust. 1 u.p.ł. jest decyzją, to jednak jej skutki można zwalczać przed sądem powszechnym. Ustawodawca nie wprowadził dwutorowości postępowania sądowego, lecz określił jedną drogę, którą podjąć może podmiot "niezadowolony z decyzji". Tą drogą jest wniesienie powództwa do sądu powszechnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2022 r. sygn. akt I OSK 1496/22, źródło: LEX nr 3427076; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt III SA/Gd 789/19, źródło: LEX nr 2759896).

Zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowany przez sądy administracyjne określa ustawa (art. 184 Konstytucji RP), czyli Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, a także ustawy szczegółowe, w tym ustawa Prawo łowieckie. Sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów (art. 177 Konstytucji RP). Art. 46e ust. 4 ustawy Prawo łowieckie przesądza, że właściwy w sprawie jest sąd powszechny (por. postanowienie NSA z dnia 7 września 2021 r., sygn. akt I OSK 133/21, w dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W zaskarżonej decyzji strona skarżąca została pouczona, że strona niezadowolona z decyzji może w terminie 3 (trzech) miesięcy od doręczenia decyzji wnieść powództwo do Sądu Rejonowego właściwego do jego rozpoznania ze względu na miejsce wyrządzenia szkody. Powyższe oznacza, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga okazała się niedopuszczalna.

Z uwagi na cywilnoprawny charakter sporu w niniejszej sprawie, Sąd

na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.