II SA/Sz 52/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. W. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami związanymi z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem pojazdu postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Sz 52/25 w ten sposób, że w rozstrzygnięciu w miejsce "odmówić przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu" wpisać "odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej "p.p.s.a") sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W orzecznictwie wskazuje się, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, a która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2020 r., I OSK 728/19, LEX nr 3042655). Nadto podnosi się, że wszystkie opisane w przepisie art. 156 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2011 r., II FSK 2059/10, LEX nr 1094669).

W rozpatrywanej sprawie w rozstrzygnięciu postanowienia z dnia 3 marca 2025 r. sygn. akt II SA/Sz 52/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. Tymczasem jak wynika z akt sądowych sprawy, w tym wniosku skarżącego z dnia 6 lutego 2025 r., komparycji (sentencji) postanowienia oraz jego uzasadnienia przedmiotem rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, które miało miejsce w dniu 3 marca 2025 r. stanowił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. Tym samym należy stwierdzić, że wskazanie w tenorze (rozstrzygnięciu), że odmowa przywrócenia terminu odnosi się do wniesienia sprzeciwu, zamiast do uzupełnienia jego braków formalnych, wynika z oczywistej omyłki pisarskiej, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.

W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a., postanowił jak na wstępie.