II SA/Rz 532/21

Dnia 15 czerwca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2021 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na uchwałę nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2019 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Zarządu Osiedla [...] - postanawia – odrzucić skargę.

W dniu 24 września 2019 r. do Urzędu Miasta [...] wpłynęła skarga B. P. (dalej w skrócie: "skarżący") "na działalność zarządu osiedla [...]". W skardze skarżący zarzucił, że Zarząd Osiedla [...] dopuszcza się naruszeń prawa, w tym nie dopełnia ciążących na nim obowiązków oraz przekracza swoje uprawnienia, przy jednoczesnym braku reakcji właściwych organów nadzoru. W szczególności skarżący zarzucił uniemożliwianie mieszkańcom udziału w posiedzeniach Zarządu Osiedla (zarzut nr 1), niepublikowanie przez przewodniczącego wniosków, uchwał, opinii, stanowisk organów osiedla i niesporządzanie odrębnych dokumentów w postaci uchwał (zarzut nr 2), podejmowanie uchwał sprzecznych z prawem (zarzut nr 3), brak dyżurów (zarzut nr 4).

Następnie Rada Miasta [...] działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm. - dalej w skrócie: "k.p.a.") podjęła w dniu [...] października 2019 r. uchwałę Nr [...], w której uznała za bezzasadne zarzuty z pkt 1, 2, 4 skargi oraz zasadny zarzut z pkt 3 skargi, z powodów wskazanych w uzasadnieniu do uchwały.

Pismem z dnia 4 listopada 2019 r. Przewodniczący Rady Miasta w trybie art. 238 § 1 k.p.a. zawiadomił skarżącego o sposobie załatwienia skargi.

W dniu 23 marca 2021 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga skarżącego na uchwałę nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2019 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Zarządu Osiedla [...].

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Sąd stwierdza, że utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami Działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (tak m. in. w postanowieniach NSA z dnia 30 lipca 2019 r., I OSK 1624/19, z dnia 20 listopada 2013 r., II OSK 2783/13).

Sąd podkreśla, że tryb skargowy z działu VIII k.p.a. ma na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników, oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności w celu wyeliminowania ustalonych nieprawidłowości. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno- techniczną, określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi.

W świetle powyższego skarga na uchwałę Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2019 r. wydaną w trybie działu VIII K.p.a. jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Sąd wskazuje przy tym, że Rada Miasta prawidłowo zakwalifikowała pismo skarżącego z dnia 24 września 2019 r. jako skargę z art. 227 k.p.a. Przemawia za tym zarówno oznaczenie pisma jako "skarga na działalność zarządu osiedla [...]", jak również wskazanie przez skarżącego w piśmie nieprawidłowości w działalności Zarządu Osiedla [...]. Wbrew twierdzeniom skarżącego, zaskarżona uchwała nie została podjęta na podstawie § 32 ust. 2 Statutu Osiedla [...] Miasta [...], nie stwierdza ona bowiem nieważności wskazanych w skardze z dnia 24 września 2019 r. uchwał Zarządu Osiedla. Świadczy o tym również pismo Przewodniczącego Rady Miasta z dnia 13 listopada 2019 r. skierowane do Przewodniczącego Osiedla [...], w którym zwraca się z prośbą o zastosowanie się do żądań zawartych w pkt 3 skargi i uchylenie we własnym zakresie ww. uchwał Zarządu Osiedla.

Odrzucenie skargi oznacza, że Sąd pozbawiony jest możliwości kontroli, jak też odnoszenia się do postawionych w skardze zarzutów.