II SA/Kr 713/22

Dnia 25 sierpnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w S. J. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 256/2022 z dnia 30 marca 2022 roku w przedmiocie wstrzymania prowadzenia prac budowlanych, skargę oddala.

Przedmiotem skargi jest postanowienie nr 256/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 marca 2022 roku, znak: WOB.7722.4.2022.JKLI utrzymujące w mocy Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem wstrzymujące prowadzenie prac budowlanych przy budowie tzw. "garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą, zlokalizowanego na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P." oraz nakazujące m.in. przedłożenie dla tego obiektu dokumentacji w postaci zaświadczenia Wójta Gminy Kościelisko o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego mpzp, czterech egzemplarzy projektu budowlanego oraz oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Zaskarżone postanowienie zapadło w następujących okolicznościach.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem (dalej też jako "PINB") decyzją nr 221/15 z dnia 6 lipca 2015 r. znak: NB.5160.3.3.2015, wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) oraz art. 104 kpa – po rozpatrzeniu sprawy "budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w K. w rejonie P. P. – prowadzonej w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę" – nałożył na W. S. obowiązek sporządzenia i przedłożenia w terminie do 31 grudnia 2015 r. projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.

W uzasadnieniu wskazano m.in., że zmianie uległo zagospodarowanie terenu poprzez rozbudowę objętego decyzją budynku mieszkalnego, a od strony północnej zauważono roboty budowlane polegające na wykonaniu konstrukcji żelbetowej (podziemnej). Długość tej konstrukcji to około 42 m o zróżnicowanej szerokości, a z oświadczenia W. S. wynika, że konstrukcja żelbetowa wykonana została w celu wykonania miejsc postojowych podziemnych, pomieszczenia do składowania opału i kotłowni z pompami ciepła. Nad płytą stropową od strony działki nr [...] wykonany został mur żelbetowy o długości około 19,40 m, wysokości 4,0 m i grubości 0,3 m. Stwierdzono też, że dobudowana część podziemna połączona jest funkcjonalnie z budynkiem, który wykonany został na podstawie decyzji Starosty Tatrzańskiego z dnia 19 marca 2008 r. W dniu kontroli stan zaawansowania robót był następujący: stan surowy w części garażu/zadaszenia parkingowego widoczne stemplowanie, natomiast w części budynku mieszkalnego trwały roboty wykończeniowe, a rozbudowana część budynku mieszkalnego jednorodzinnego o konstrukcji żelbetowej powstała w miejscu wcześniej zaprojektowanych miejsc postojowych.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła M. Ż. – M., m.in. zarzucając naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego poprzez nieuprawnione zastosowanie trybu przewidzianego w art. 50-51 Prawa budowlanego zamiast trybu uregulowanego w art. 48-49b Prawa budowlanego.

Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją nr 936/2015 z dnia 16 września 2015 r. znak: WOB.7721.553.2015.DROK, wydaną na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 104 kpa oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Zdaniem organu odwoławczego budowa obiektu o konstrukcji żelbetowej, częściowo zagłębionego w obrębie podciętej skarpy na zboczu (mającego wg oświadczenia Inwestora pełnić funkcję miejsc postojowych podziemnych, pomieszczenia do składowania opału i kotłowni z pompami ciepła) wraz z murem oporowym nie może zostać uznana za odstępstwo (choćby i istotne) od zatwierdzonego projektu budowlanego, ponieważ w wyniku robót budowlanych wykonanych przez inwestora powstał całkowicie nowy obiekt budowlany w dobudowie do realizowanego budynku mieszkalnego, o zupełnie innych parametrach technicznych, nieuwzględniony w decyzji o pozwoleniu na budowę oraz należący do innej kategorii obiektów budowlanych. MWINB wyjaśnił różnice istniejące pomiędzy trybami uregulowanymi w art. 50-51 oraz w art. 48-49b Prawa budowlanego i uznał, że w rozpatrywanym przypadku inwestor nie wykonał obiektu z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonej decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż w rzeczywistości wybudował odrębny obiekt budowlany w dobudowie do realizowanego budynku mieszkalnego, na budowę którego nie uzyskał wymaganej decyzji. Zatem w stosunku do obiektu o konstrukcji żelbetowej garażowo - gospodarczego wraz z murem oporowym brak było podstaw do prowadzenia postępowania na podstawie art. 50-51 Prawa budowlanego.

Skargę na decyzję MWINB w Krakowie wniósł W. S..

Wyrokiem z dnia 4 lutego 2016 roku, sygn. II SA/Kr 1465/15 WSA w Krakowie skargę oddalił. W uzasadnieniu wskazano, że Decyzja Starosty Tatrzańskiego z dnia 7 marca 2008 r. zatwierdziła bowiem projekt budowlany i udzieliła pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Natomiast wybudowanie obiektu gospodarczo - garażowego z murem oporowym należy uznać za działanie poza zakresem uzyskanego pozwolenia. Z dokonanych w sprawie ustaleń jednoznacznie wynika, że ww. pozwolenie na budowę nie obejmowało budowy podziemnego garażu z pomieszczeniami gospodarczymi i murem oporowym. Trafnie powołał się organ odwoławczy na stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, że zastosowanie art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego możliwe jest tylko w przypadku tożsamości obiektu oznaczonego w pozwoleniu na budowę, z obiektem którego odstępstwa dotyczą, a "istotne odstąpienie" w rozumieniu tego przepisu nie może oznaczać wybudowania całkiem innego obiektu, choćby jego przeznaczenie było podobne czy nawet identyczne. W ocenie Sądu ustalenia poczynione w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym wyraźnie wskazują, że nie ma tożsamości pomiędzy zakresem wydanego przez Starostę Tatrzańskiego pozwolenia na budowę (dotyczyło ono budynku mieszkalnego jednorodzinnego), a faktycznie wykonanymi przez inwestora robotami budowlanymi (wybudowanie obiektu gospodarczo - garażowego z murem oporowym). Na podstawie takich ustaleń stwierdzić należy, że organ I instancji błędnie zastosował tryb postępowania przewidziany w art. 50–51 w związku z art. 36a Prawa budowlanego. W konsekwencji Sąd podzielił stanowisko MWINB w Krakowie, że prawidłowym trybem w rozpatrywanym przypadku winno być procedowanie na podstawie art. 48 Prawa budowlanego.

Od powyższego wyroku W. S. złożył skargę kasacyjną, która Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 maja 2018 roku, sygn. II OSK 1592/16 oddalił. W uzasadnieniu do tego wyroku Naczelny Sąd wskazał, że Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny zaakceptował stanowisko Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że skarżący kasacyjnie w istocie zrealizował całkowicie nowy obiekt budowlany dobudowany do realizowanego budynku mieszkalnego. Jest to nowy obiekt budowlany, na realizację którego skarżący kasacyjnie nie posiadał pozwolenia na budowę nie zaś odstępstwo od projektu budowlanego. W tej sytuacji postępowanie w sprawie tego obiektu powinno być prowadzone na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane nie zaś na podstawie art. 51 tej ustawy.

Ponownie rozpatrując sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem wydał decyzję nr 63/17 z dnia 14 kwietnia 2017 roku, w której nakazał panu W. S. oraz [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. rozbiórkę garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą, zlokalizowanego na działce ewid. Nr [...] w K. w rejonie P. P..

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła m.in[...] sp. z o.o. z siedzibą w S..

Po rozpatrzeniu odwołania Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej też jako "MWINB") decyzją nr 534/2019 z dnia 3 września 2019 roku uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zaznaczono, że MWINB w Krakowie analizując ponownie materiał zgromadzony w sprawie stwierdza, że organ I instancji nie miał podstaw do wydania skarżonej decyzji. Organ ten prawidłowo przyjął podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia niemniej jednak nie wziął pod uwagę faktów wynikających z materiału dowodowego oraz jego niekompletności.

Bezsprzecznym jest fakt, że przedmiotem niniejszego postępowania jest "budowa garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą wraz z murem oporowym na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P.". W światłe wyroku NSA z dnia 16 maja 2018r., sygn. akt. II OKS 1592/16, przedmiotowy obiekt należy klasyfikować jako niezależny obiekt budowlany w dobudowie do realizowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na który inwestor nie uzyskał wymaganej prawem decyzji pozwolenia na budowę.

Jednak MWTNB wskazuje, że organ I instancji w załączniku graficznym do skarżonej decyzji oznacza kolorem żółtym obrys obiektu podlegający rozbiórce. Jednakże organ nie wskazał, czy rozbiórce podlega także mur oporowy. Organ nie zbadał czy faktycznie, zgodnie z projektem i stanem istniejącym budynek garażu wraz z murem oporowym stanowią całość konstrukcyjną na co wskazuje materiał dowodowy. Organ nie wskazał w orzeczeniu nakazu rozbiórki garażu wraz częścią gospodarczą wraz z murem oporowym. Ma to istotne znaczenie w sytuacji konstrukcyjnej zależności garażu i im oporowego, jak również dla ewentualnego postępowania egzekucyjnego.

Nadto, organ I instancji, orzekając o rozbiórce organ winien mieć na uwadze, że nakaz rozbiórki może być orzeczony do części budynku wówczas, gdy ta samowolnie wybudowana część da się wydzielić z całości obiektu bez uszczerbku dla pozostałej jego części (por. np. uzasadnienie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2017r., sygn. II OSK 1750/15). Należy także zauważyć, że taki pogląd nie kwestionuje podstawowych rozstrzygnięć, że budowa obiektu została wykon w warunkach samowoli budowlanej bez koniecznego pozwolenia na budowę, a inwestor nie spełnił warunków nałożonych na niego przez ustawę.

Dodatkowo organ powinien zweryfikować czy spółka [...] posiada lub nabyła prawo do dysponowania na cele budowlane.

Zatem przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ I instancji winien prawidłowo i szczegółowo określić i wskazać przedmiot postępowania biorąc pod uwagę wzajemną zależność konstrukcyjną i powiązanie garażu dwustanowiskowego z częścią gospodarczą i muru oporowego. Uzupełnić materiał dowodowy o umowę dzierżawy, a co za tym idzie ustalić przedmiot zawartej umowy, jej datę zawarcia oraz wskazać prawidłowo adresata i zobowiązanego przyszłego nowego rozstrzygnięcia organu.

Ponownie rozpatrując sprawę PINB wydał postanowienie nr 381/21 z dnia 29 listopada 2021 roku, który wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie garażu dwustanowiskowego wraz z częścią gospodarczą na działce ewid. nr [...] w K. , w rejonie P. P. i nałożył na inwestora [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. obowiązek przedłożenia dla tego obiektu budowlanego zaświadczenia Wójta Gminy Kościelisko o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku obowiązującego planu, czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z niezbędnymi opiniami i uzgodnieniami oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – w terminie do 28 lutego 2022 roku.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła spółka.

Po rozpatrzeniu zażalenia MWINB postanowieniem nr 256/2022 z dnia 30 marca 2022 roku uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków i wyznaczył nowy termin przedłożenia dokumentów do dnia 31 maja 2022 roku, a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła [...] sp. z o.o. z siedzibą w S.. W skardze spółka podniosła zarzuty naruszenia przepisów postępowania:

1. art. 6, art 7, art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a. poprzez działanie sprzeczne z zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego oraz dowolną, naruszającą zasadę prawdy obiektywnej i praworządności ocenę materiału dowodowego oraz zasadę pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, co doprowadziło do nieuzasadnionego i arbitralnego uznania, że obiekt posadowiony na działce ewid. nr [...] stanowi samodzielny budynek garażowy wraz z częścią gospodarczą, podczas gdy z dokumentacji projektowej złożonej w odrębny postępowaniu oraz z oględzin przeprowadzonych bezpośrednio przez Organ wynika, że nie jest to już garaż dwustanowiskowy, ale część istniejącego budynku mieszkalnego, wybudowanego na tej samej nieruchomości, integralnie z tym budynkiem związana i niezbędna do prawidłowej eksploatacji budynku mieszkalnego;

2. art. 7 i art. 77 k,p.a. oraz ort. 136 k.p.a. poprzez wybiórcze zebranie materiału dowodowego, stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia, dokonanie wadliwych ustaleń stanu faktycznego oraz pobieżnej i dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego, zaniechanie uzupełnienia materiału dowodowego na etapie instancji odwoławczej praż MWINB, co doprowadziło do błędnego i sprzecznego ze zgromadzonym materiałem dowodowym ustalenia przez organy obu instancji stanu faktycznego, a w konsekwencji do wydania postanowienia dotyczącego garażu dwustanowiskowego w sytuacji, kiedy aktualnie (od kilku lat) przedmiotowy obiekt nie pełni takiej funkcji i w świetle zamierzenia Inwestora oraz złożonej do sprawy [...] dokumentacji projektowej stanowi on podziemną kondygnację gospodarczą dla budynku mieszkalnego i zaplecze techniczne dla wszystkich instalacji obsługujących budynek mieszkalny, co powinno skutkować rozważeniem konieczności legalizacji przedmiotowego obiektu łącznie z budynkiem mieszkalnym w ramach jednego postępowania;

3. ort. 77 § 1 i § 4 k.p.a. w związku z ort. 75 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie w ramach dokonanych ustaleń faktycznych wszystkich dowodów mających istotne znaczenie dla sprawy, a w szczególności wyników kontroli przeprowadzonych w okresie od 2016 do 2021 roku, zarówno w tej sprawie. Jak też w postępowaniu znak: NB.5160.3.28.2018.AP oraz dokumentacji projektowej złożonej w sprawie NB.5160.3.28.2018.AP z których wynika, że stan faktyczny na gruncie Jest inny, niż wskazany w Postanowieniu, gdyż nie istnieje żaden obiekt garażowy, a Jedynie podziemna kondygnacja gospodarcza funkcjonalnie powiązana z budynkiem mieszkalnym, zrealizowanym na podstawie pozwolenia na budowę, bez której budynek mieszkalny nie może samodzielnie funkcjonować oraz, że przedmiotowy obiekt nie ma samodzielnego bytu, albowiem Jest integralnie tj. architektonicznie oraz funkcjonalnie połączony z budynkiem mieszkalnym;

4. art. 105 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a polegało na zaniechaniu umorzenia postępowania legalizacyjnego w sprawie tzw. "garażu dwustanowiskowego z częścią gospodarczą" Jako odrębnego budynku w sytuacji gdy przedmiotowy obiekt Jest integralnie połączony z budynkiem mieszkalnym i stanowi Jego kondygnację podziemną (gospodarczą i techniczną), przy czym żadna z tych części nie może samodzielnie funkcjonować, a całość objęta Jest postępowaniem legalizacyjnym w sprawie NB,5160.3.28,2018.AP Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem i w tym zakresie została złożona stosowna dokumentacja projektowa obejmująca zarówno budynek mieszkalny Jak też Jego kondygnację podziemną, co czyni niniejsze postępowanie bezprzedmiotowym;

5. art. 107 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia Postanowienia nr 256/2022 w sposób sprzeczny z ustawą, w szczególności poprzez brak dokonania wnikliwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, brak wskazania i rozpatrzenia wniosków składanych przez stronę i Jego pełnomocnika oraz wskazania, na jakiej podstawie Organ II instancji w ślad za Powiatowym Inspektorem Nadzoru budowlanego przyjmuje, że w dalszym ciągu mamy do czynienia z garażem dwustanowiskowym, w sytuacji, kiedy z oświadczeń Inwestora i kierownika budowy oraz dokumentacji projektowej Jednoznacznie wynika, że Jest to część budynku mieszkalnego, objętego postępowaniem w sprawie NB.51603.28.2018.AP. Ponadto organ II instancji nie wskazał dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej - zwłaszcza w kontekście zakwalifikowania przedmiotowego obiektu Jako odrębnego budynku garażowego, skoro obiekt ten nie może samodzieinie funkcjonować - nie ma osobnego wejścia, a Jedyne wejście prowadzi przez budynek mieszkalny, nie ma własnych instalacji. Jest połączony ścianą i elementami konstrukcyjnymi

oraz zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego:

1. art. 103 ust 2 w związku z ort. 48 ust 2 i ust 3 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia wżycie nowelizacji z dnia 13 lutego 2020 roku, polegające na błędnej wykładni tego przepisu, skutkującej prowadzeniem procedury legalizacyjnej w odniesieniu do budynku garażowego dwustanowiskowego z częścią gospodarczą, podczas, gdy aktualnie taki obiekt nie istnieje z uwagi na integralną łączność z obiektem budowlanym (mieszkalnym) posadowionym na tej samej nieruchomości i objętym pozwoleniem na budowę wydanym przez Starostę Tatrzańskiego znak: AB.XL7351/KOŚ-510/07 - przy uwzględnieniu faktu, iż ten sam obiekt jest Już przedmiotem postępowania dotyczącego legalizacji odstępstw od wskazanego w tym miejscu pozwolenia na budowę - Jako podziemna kondygnacja gospodarcza budynku mieszkalnego, a niewątpliwe ten sam obiekt nie może być przedmiotem dwóch postępowań administracyjnych.

2. art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane polegające na zakreśleniu zaledwie dwumiesięcznego terminu - tj. do dnia 31 maja 2022 roku w sytuacji, gdy termin ten nie uwzględnia konieczności uzyskania zaświadczenia z Gminy kościelisko o zgodności inwestycji z obowiązującym mpzp (w praktyce na takie zaświadczenie czeka się obecnie ponad miesiąc), a po drugie tak zakreślony termin nie uwzględnia możliwości odwołania się przez inwestora do Sądu Administracyjnego, co powoduje, że nie Jest to termin odpowiednim, albowiem nie pozwała na pozyskanie w tym okresie dokumentacji wymaganej przez organ. Termin, o którym mowa musi być na tyle długi, aby umożliwić inwestorowi wywiązanie się z nałożonych obowiązków, inwestor ma siedzibę w znacznej odległości od miejsca prowadzenia postępowania, co powoduje, że przemieszczanie się i załatwianie spraw urzędowych Jest znacznie utrudnione. Dlatego termin przedłożenia wymaganych zaświadczeń i dokumentów powinien być co najmniej 6-miesięczny - Ucząc od daty wyczerpania instancji odwoławczych.

Powołując się na powyższe, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.

Przedmiotowa sprawa na zasadzie art. 119 pkt. 3) p.p.s.a. została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zaskarżone postanowienie zapadło w postępowaniu prowadzonym w sprawie samowolnej budowy garażu wraz z częścią gospodarczą w trybie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 roku, poz. 1333, w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 13 lutego 2020 roku o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 471), która weszła w życie 19 września 2020 roku) – dalej jako "PrBud".

Ponadto trzeba wskazać, że na gruncie niniejszej sprawy organy jak i Sąd związany jest, na zasadzie art. 153 p.p.s.a. zgodnie z którym Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie, stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 maja 2018 roku, sygn. II OSK 1592/16, w uzasadnieniu do którego wskazano, że "skarżący kasacyjnie w istocie zrealizował całkowicie nowy obiekt budowlany dobudowany do realizowanego budynku mieszkalnego. Jest to nowy obiekt budowlany, na realizację którego skarżący kasacyjnie nie posiadał pozwolenia na budowę, nie zaś odstępstwo od projektu budowlanego. W tej sytuacji postępowanie w sprawie tego obiektu powinno być prowadzone na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane nie zaś na podstawie art. 51 tej ustawy".

Dlatego też, jako niezasadne należy uznać wszelkie zarzuty podniesione w skardze, a które pozostają w sprzeczności z powyższym poglądem.

W szczególności za nieuzasadnione należy uznać, wszystkie podniesione zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które w istocie sprowadzone są do jednego tylko wspólnego mianownika, a to jest do wskazania, że "stan faktyczny na gruncie jest inny, niż wskazany w postanowieniu, gdyż nie istnieje żaden obiekt garażowy, a jedynie podziemna kondygnacja gospodarcza funkcjonalnie powiązana z budynkiem mieszkalnym, zrealizowanym na podstawie pozwolenia na budowę".

Powyższa kwestia została jednak przesądzona we wskazanym wyroku NSA, dlatego też tak formułowane zarzuty podlegają oddaleniu. Nie budzi wątpliwości Sądu, że obiekt, którego dotyczy zaskarżone postanowienie, stanowi nowy obiekt budowlany, na realizację którego skarżący kasacyjnie nie posiadał pozwolenia na budowę, nie zaś odstępstwo od projektu budowlanego, co uzasadnia prowadzenie postępowania w trybie art. 48 PrBud.

Z tego samego powodu nie jest również trafny zarzut naruszenia art. art. 103 ust 2 w związku z ort. 48 ust 2 i ust 3 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia wżycie ustawy z dnia 13 lutego 2020 roku, polegające na błędnej wykładni tego przepisu, skutkującej prowadzeniem procedury legalizacyjnej w odniesieniu do budynku garażowego dwustanowiskowego z częścią gospodarczą, podczas, gdy aktualnie taki obiekt nie istnieje z uwagi na integralną łączność z obiektem budowlanym (mieszkalnym) posadowionym na tej samej nieruchomości i objętym pozwoleniem na budowę wydanym przez Starostę Tatrzańskiego znak: AB.XL7351/KOŚ-510/07 - przy uwzględnieniu faktu, iż ten sam obiekt jest już przedmiotem postępowania dotyczącego legalizacji odstępstw od wskazanego w tym miejscu pozwolenia na budowę.

Podniesione w ten sposób zarzuty, stanowią w istocie polemikę z wiążącym stanowiskiem przedstawionym w uzasadnieniu do wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, dlatego też są, w świetle art. 153 p.p.s.a., pozbawione podstaw.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 48 ust. 3 PrBud polegające na zakreśleniu zaledwie dwumiesięcznego terminu - tj. do dnia 31 maja 2022 roku w sytuacji, gdy termin ten nie uwzględnia konieczności uzyskania zaświadczenia z Gminy Kościelisko o zgodności inwestycji z obowiązującym miejscowym planem (w praktyce na takie zaświadczenie czeka się obecnie ponad miesiąc), co powoduje, że nie jest to termin odpowiednim, należy wskazać, że termin, o którym mowa w art. 48 ust. 3 PrBud jest terminem procesowym a nie terminem materialnym. Oznacza to, że termin ten może być przedłużany przez organ, jeśli zajdzie taka potrzeba (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 11 maja 2017 roku, sygn. II OSK 2290/15, NSA z dnia 25 września 2019 roku, sygn. II OSK 2331/17, NSA z dnia 21 września 2021 roku, sygn. II OSK 104/21, NSA z dnia 12 maja 2022 roku, sygn. II OSK 890/22).

W ocenie Sądu wyznaczony przez organ termin 2-miesięczny jest adekwatny dla uzyskania dokumentów, o których mowa w zaskarżonym postanowieniu. Natomiast w przypadku trudności lub niemożliwości uzyskania tych dokumentów, a przede wszystkim projektu, organ dysponuje możliwością przedłużenia wyznaczonego terminu, co nie pozbawi strony możliwości uzyskania stosownych i wymaganych dokumentów. Analiza akt sprawy pozwala przy tym na przyjęcie stanowiska, że organ podejmuje jednak działania, które umożliwią skarżącej wykonanie wszystkich, ustawą przewidzianych czynności, dla możliwości legalizacji wybudowanego bez pozwolenia na budowę obiektu. Dlatego też przedmiotowy zarzut należy uznać za nieuzasadniony.

Niezależnie Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek uchybień, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia.

Ze względu na powyższe skarga, na zasadzie art. 151 p.p.s.a., podlegała oddaleniu.