II SA/Kr 675/21

Kraków, dnia 19 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Usługowo - Handlowe [...] z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 2 marca 2021 r. nr SKO.PW/4171/8/2021 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o zmianie decyzji zwalniającej z zakazów dotyczących szczelności i stabilności wałów przeciwpowodziowych postanawia: sprostować sentencję wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 września 2021 r. sygn. akt II SA/Kr 675/21 w ten sposób, że w miejsce słów "E. W. – Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo Handlowe "[...]" wpisać słowa "E. W. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Usługowo - Handlowe [...] E. W. z siedzibą w L."

Wyrokiem z dnia 14 września 2021 r. sygn. akt II SA/Kr 675/21 WSA w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi E. W. – Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo Handlowe [...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 2 marca 2021 r. nr SKO.PW/4171/8/2021 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o zmianie decyzji zwalniającej z zakazów dotyczących szczelności i stabilności wałów przeciwpowodziowych - w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję, w pkt II zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz E. W. – Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo Handlowe [...]" kwotę 200 zł tytule zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia 16 listopada 2021 r. E. W. wniósł o "uzupełnienie sentencji" wyroku WSA w Krakowie z dnia 14 września 2021 r. Wskazał, że skarżącym był E. W. prowadzący działalność gospodarczą p.n. Przedsiębiorstwo Usługowo Handlowe [...]" z/s ul. [...], [...] i tak powinno brzmieć prawidłowe oznaczenie strony skarżącej.

Postanowieniem z dnia 18 lutego 2022 r. WSA w Krakowie odmówił sprostowania sentencji wyroku z dnia 14 września 2021 r. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 czerwca 2022 r. sygn. akt III OZ 361/22 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Krakowie. W uzasadnieniu NSA podniósł, że jak wynika z treści wpisu w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej: CEIDG) skarżący E. W. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą: "Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe [...] E. W.". I tak też powinien zostać określony jako strona postępowania sądowoadministracyjnego. Wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji skarżący nie składał w niniejszej sprawie skargi wyłącznie jako E. W. – osoba fizyczna, ale jako E. W. prowadzący działalność gospodarczą pod ww. nazwą. Wynika to wprost z akt administracyjnych sprawy, jak również z treści wniesionej skargi do Sądu pierwszej instancji. Natomiast sam skarżący ma rację, że różna pisownia stosowana przez organy administracji i Sąd pierwszej instancji w określeniu jego jako strony postępowania może wywołać nieprawidłowości we właściwej identyfikacji podmiotowej skarżącego. Jednocześnie wskazywane przez skarżącego określenie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej nie można uznać za prawidłowe, gdyż nie pokrywa się z nazwą wpisaną w CEIDG w rubryce "firma przedsiębiorcy".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia WSA w Krakowie z 18 lutego 2022 r. i wytycznych zawartych w postanowieniu NSA sprostowano sentencję wyroku WSA w Krakowie z dnia 14 września 2021 r.

Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 P.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Zgodnie z przepisem art. 159 P.p.s.a sprostowanie może nastąpić na wniosek.

Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym (por. T. Woś (red.), Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 486-487).

Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04, LEX nr 837885, i z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt II OSK 990/12, LEX nr 1613413). Jednak sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Co więcej, błędy pisarskie należy rozumieć jako widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Przedmiotem sprostowania może być zatem np. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności (poprzez podanie złej sygnatury aktu lub daty) oraz inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu.

W rozpoznawanej sprawie zgodnie z wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego sprostowano sentencję wyroku z dnia 14 września 2021 r. w ten sposób, że w miejsce słów "E. W. – Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo Handlowe "[...] wpisano słowa "E. W. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Usługowo - Handlowe [...] E. W. z siedzibą w L.".

Kierując się powyższym, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. sprostował sentencję wyroku.