II SA/Go 464/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 25 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia lub rozłożenia na raty należności z funduszu alimentacyjnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.

K.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2023 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia lub rozłożenia na raty należności z funduszu alimentacyjnego.

Zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2023 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL (k. 8 i 10 akt sprawy) - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skarżący odebrał osobiście w dniu 9 sierpnia 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 17 akt sprawy).

W wyznaczonym terminie strona skarżąca wniosła o przeprowadzenie rozprawy, pozostawiając wezwanie o numer PESEL bez odpowiedzi.

Postanowieniem z dnia 5 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę K.K.. Postanowienie to skarżący odebrał osobiście w dniu 14 września 2023 r. (k. 31 akt sprawy).

Pismem nadanym dnia 15 września 2023 r. skarżący złożył wniosek

o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że powodem przeoczenia

7-dniowego terminu było pozostawienie pisma Sądu w innym lokalu, ze względu na remont mieszkania. Wraz z wnioskiem strona uzupełniła brak formalny skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz.1634), zwanej dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu

(art. 86 § 1 p.p.s.a.). Należy wskazać, że instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminu procesowego, gdy strona nie ponosi winy w uchybieniu. Przywrócenie uchybionego terminu prowadzi do stworzenia sytuacji, w której uchybiony termin dla dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym rozpoczyna swój bieg na nowo.

Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: brak winy w uchybieniu, powodowanie przez uchybienie terminu dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie uchybionej czynności procesowej. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy także uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu

(art. 87 p.p.s.a).

Brak winy po stronie podmiotu dokonującego czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu.

Sąd przyjął, że rozpatrywany wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie. Skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do podania numeru PESEL w dniu 14 września 2023 r., tj. w dniu odbioru postanowienia o odrzuceniu skargi, natomiast wniosek o jego przywrócenie został złożony w dniu 15 września 2023 r., a więc przewidzianym przez ustawę terminie.

Wskazać należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać

od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Tym samym może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia

8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny, wymagając od strony należytej staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99).

Przedmiotowy wniosek dotyczy przywrócenia stronie skarżącej uchybionego terminu do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL.

W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu nie został należycie i przekonująco uzasadniony. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżący twierdzi, iż pozostawił pismo Sądu w innym lokalu, ze względu na remont mieszkania co było powodem "przeoczenia" terminu. Z akt sprawy natomiast wynika, że strona w otwartym terminie do uzupełnienia braku formalnego skargi, bo 14 sierpnia 2023 r. wysłała

do Sądu pismo zawierające m.in. żądanie przeprowadzenia rozprawy.

Zarządzenie o wezwaniu do podania numeru PESEL zostało niewątpliwie prawidłowo odebrane osobiście przez stronę skarżącą. Strona, która dokłada wszelkiej staranności w dbaniu o swoje interesy powinna monitorować stan jej spraw i odpowiednio reagować na wezwania Sądu.

W konsekwencji należało stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia,

iż do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Doszło bowiem do tego zdaniem Sądu, w wyniku braku należytej staranności skarżącego, rozumianej jako użycie wszelkich niezbędnych sposobności i sił dla zadbania o jej interesy.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono

jak w sentencji.