II OZ 233/22

Dnia 26 kwietnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2021 r., sygn. akt VII SAB/Wa 30/21 o odmowie uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt VII SAB/Wa 30/21 w sprawie ze skargi H. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ponowne rozstrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odmówił uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt VII SAB/Wa 30/21, którym odrzucono skargę z tego powodu, że skarżąca przed jej wniesieniem do Sądu nie wyczerpała środków zaskarżenia (nie wniosła ponaglenia).

Odmawiając uzupełnienia ww. postanowienia Sąd wskazał, że w postanowieniu z dnia 27 maja 2021 r. orzekł o całości skargi, uznając, że podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 53 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przepisy tej ustawy nie obligowały Sądu do zamieszczenia w postanowieniu żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia, gdyż w przypadku stwierdzenia niedopuszczalności skargi Sąd nie bada istoty sprawy. Z tego względu w treści rozstrzygnięcia nie odniesiono się do powodów zwłoki organu administracyjnego.

Ponadto Sąd dodał, że w sytuacji gdy strona skarżąca nie zgadza się z argumentacją prawną przedstawioną w postanowieniu, może skorzystać z przysługujących jej środków zaskarżenia. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej sporządził opinię z 12 sierpnia 2021 r. o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Odpis tej opinii został doręczony skarżącej w dniu 3 września 2021 r. wraz z pouczeniem, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia odebrania tej opinii. Skarżąca nie skorzystała jednak z przysługującego jej środka odwoławczego.

Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.

Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Podkreślić należy, że Sąd I instancji trafnie wskazał, że w oparciu o ww. przepisy strona może domagać się uzupełnienia postanowienia, jednak wnioskująca nie może w okolicznościach niniejszej sprawy żądać uzupełnienia postanowienia z 8 listopada 2021 r. o odrzuceniu skargi, ponieważ zawiera ono wszystkie wymagane elementy, które związane są z podjętym rozstrzygnięciem o odrzuceniu skargi wraz z podaniem wyraźnych powodów z jakich Sąd I instancji odrzucił skargę. Ma też rację Sąd, że domaganie się przez skarżącą uzupełnienia uzasadnienia postanowienia nie jest uprawnione w świetle art. 157 § 1 p.p.s.a., ponieważ uzupełnić można tylko sentencję orzeczenia, nie zaś jego uzasadnienie (por. postanowienia NSA: z dnia 7 grudnia 2007 r., II OZ 1268/07; z 31 maja 2011 r., I FSK 524/10; z 13 czerwca 2011 r., II FSK 2344/10). Niemniej wyjaśnienia skarżącej wymaga, że w sytuacji gdy sąd administracyjny bada dopuszczalność skargi z punktu widzenia "wyczerpania środków zaskarżenia", w żadnym wypadku na tym wstępnym etapie postępowania nie zajmuje się kwestiami merytorycznymi związanymi z materią prawną wynikającą ze skargi. Dlatego odrzucając skargę Sąd I instancji nie wypowiedział się i zasadniczo nie mógł wypowiedzieć się w zakresie merytorycznej oceny bezczynności w postępowaniu prowadzonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...]. W tych warunkach Sąd I instancji trafnie ocenił, że przepisy p.p.s.a. nie obligowały Sądu do zamieszczenia w postanowieniu żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia, gdyż w przypadku stwierdzenia niedopuszczalności skargi Sąd nie bada istoty sprawy. Właśnie dlatego ma rację Sąd, że z ww. względu w treści rozstrzygnięcia nie odniesiono się do powodów zwłoki organu administracyjnego. Powoływanie się przez skarżącą na treść jej pism jest więc bez znaczenia dla wyniku przedstawionej powyżej oceny braku zasadności jej wniosku o uzupełnienie ww. postanowienia o odrzuceniu skargi.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.