Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 62/24, odrzucił skargę M.M. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z 1 grudnia 2023 r., znak WOP.7722.179.2023.BZ w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych związanych z budową drogi oraz postanowił o zwrocie z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz M.M. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi w sprawie o sygn. II SA/Łd 62/24, zaksięgowaną 14 lutego 2024 r., pod poz. 558.
Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
M.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na wyżej powołane postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi.
Na podstawie zarządzeń z 29 stycznia 2024 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie 4 odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz wskazanie numeru PESEL. Ponadto skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. W powyższych wezwaniach wskazano, iż braki formalne i fiskalne skargi winny być uzupełnione w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania te zostały doręczone M.M. 5 lutego 2024 r.
20 lutego 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo skarżącego, nadane w placówce pocztowej 15 lutego 2024 r., w którym to skarżący wskazał swój numer PESEL. Ponadto do pisma załączył 4 podpisane odpisy skargi oraz dowód uiszczenia wpisu od skargi. Z potwierdzenia uregulowania wpisu wynika, iż wpłata została dokonana 14 lutego 2024 r. i zaksięgowana na rachunku bankowym tut. Sądu 14 lutego 2024 r. pod poz. 558.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że skarga podlegała odrzuceniu.
Sąd podniósł, że skarga w niniejszej sprawie nie zawierała wskazania numeru PESEL skarżącego oraz nie załączono stosownej liczby jej odpisów. Była także nieopłacona. Wobec tego skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w 5 lutego 2024 r. W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upływał zatem 12 lutego 2024 r. Z potwierdzenia uiszczenia wpisu wynika, że wpłata kwoty 100 zł tytułem wpisu od skargi w niniejszej sprawie została dokonana 14 lutego 2024 r., zaś pismo, wskazujące numer PESEL skarżącego oraz zawierające wymaganą liczbę odpisów skargi, zostało nadane w placówce pocztowej 15 lutego 2024 r., a więc już po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi.
M.M. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zaskarżając je w całości.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono błędne uznanie, że skarżący ze swojej winy uchybił terminowi do uzupełnienia zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi administracyjnej, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia wniesionej skargi administracyjnej przez tut. Sąd.
Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uznanie, że skarżący uzupełnił braki zażalenia w terminie, zaś z ostrożności wniesiono również o "przywrócenie terminu do uzupełnienia zażalenia na odmowę przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi administracyjna od postanowienia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi".
W uzasadnieniu wyjaśniono, że zgodnie z adnotacją znajdującą się na listach z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zostały one odebrane 9 lutego 2024 r., a nie jak wskazuje Sąd w postanowieniu 5 lutego b.r. Listy były przyjmowane z całą przychodzącą w tym dniu korespondencją. Błędne wskazanie terminu odbioru może wynikać z błędu poczty.
W odpowiedzi na zażalenie M.M. wniósł o jego uwzględnienie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Do zadań Sądu I instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy w pierwszej kolejności zbadanie z urzędu dopuszczalności skargi i ustalenie, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), w tym czy środek odwoławczy odpowiada wymogom formalnym, a także czy został uiszczony wpis. W razie potrzeby Sąd wzywa do usunięcia braków formalnych i uiszczenia wpisu. Jeśli zaś wskazane uchybienia nie zostaną w wyznaczonym terminie usunięte, albo z innych względów środek odwoławczy jest niedopuszczalny, czy też wniesiony po terminie, Sąd I instancji decyduje o jego odrzuceniu.
W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takimi brakami formalnymi uzasadniającym odrzucenie skargi są m.in.: brak wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., polegającego na podaniu w pierwszym piśmie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jak również brak wypełnienia obowiązku dołączenia odpisów pisma i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom, o których mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a., a także brak uiszczenia wpisu od skargi będącego opłatą sądową – zgodnie z art. 219 p.p.s.a.
Jak wynika z akt sprawy, żalący został zasadnie wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z 29 stycznia 2024 r.
Żalący, kwestionując doręczenie we wskazanym w zwrotnym potwierdzeniu odbioru dniu, przedstawił jedynie własne twierdzenie w sprawie wadliwości doręczenia przesyłki, przy jednoczesnym braku potwierdzenia przeprowadzenia postępowania reklamacyjnego, tym samym pozbawiając możliwości uznania jego argumentacji za zasadną. Wobec braku wykazania przeprowadzenia stosownej procedury i wyjaśnień u operatora pocztowego, żalący nie może wiarygodnie powoływać się na doręczenie przesyłki w innym dniu, gdyż jego twierdzenia w tym zakresie w okolicznościach faktycznych sprawy są gołosłowne (por. wyrok NSA z 6.11.2015 r., II FSK 2398/15). Dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeżeli został sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta więc on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone, zaś jednym ze sposób obalenia tego domniemania jest skuteczne przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego (por. wyrok NSA z 28.01.2015 r., I FSK 1029/14, oraz postanowienia NSA: z 27.09.2012 r., II OZ 811/12, i z 17.11.2015 r., II FZ 857/15).
Z tych też względów przytoczoną w zażaleniu argumentację dotyczącą wadliwości doręczenia przesyłki skarżącemu należało uznać za niezasadną. Z kolei zawarty w tymże zażaleniu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych nie podlega rozpatrzeniu w ramach postępowania zażaleniowego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.