II OSK 1553/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Roman Ciąglewicz sędzia del. WSA Jan Szuma Protokolant: asystent sędziego Barbara Kowalska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. akt II SA/Kr 59/21 w sprawie ze skargi M.W. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 21 października 2020 r. znak: WI-I.7840.3.34.2020.BU w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji 1. oddala skargę kasacyjną; 2. oddala wniosek uczestnika postępowania M. sp. z o.o. B. sp. k. z siedzibą w K. o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zaskarżonym wyrokiem z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 59/21 oddalił skargę M.W. (dalej: "skarżąca") na postanowienie Wojewody Małopolskiego z 21 października 2020 r., znak: WI-L7840.3.34.2020.BU w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 19 lipca 2018 r., nr 81/6741/2018 zezwalającej na rozbiórkę "budynku usługowego wraz z infrastrukturą techniczną oraz budynków gospodarczych na działce nr [...] obr. [...] jednostka ewidencyjna [...] przy ulicy [...]".

Skarżąca w skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła o uchylenie powyższego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Jednocześnie zwróciła się o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm prawem przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), przez oddalenie skargi w sytuacji, gdy w sprawie zostało wykazane, że postępowanie organów było sprzeczne z przepisami prawa. W ocenie skarżącej Sąd I instancji dokonał wadliwej wykładni art. 152 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., uznając, iż organ odwoławczy prawidłowo zastosował te przepisy. Pomimo zaistnienia przesłanki wznowienia postępowania oraz uprawdopodobnienia uchylenia przedmiotowej decyzji Sąd I instancji uznał postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji za prawidłowe.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca zarzuciła brak uwzględnienia charakteru decyzji rozbiórkowej i zagrożeń z tym spowodowanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania, N. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością B. spółka komandytowa z siedzibą w K. (obecnie M. sp. z.o.o.), wniósł o jej oddalenie oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie. W uzasadnieniu podniósł, że decyzja zezwalająca na rozbiórkę została wykonana nie powodując żadnego uszczerbku czy zagrożeń dla przedmiotu własności skarżącej.

Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik ww. uczestnika postępowania wniósł o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 193 zdanie drugie p.p.s.a. uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Powołany przepis stanowi lex specialis wobec art. 141 § 4 p.p.s.a. i jednoznacznie określa zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca szczególny charakter, wyłącza odpowiednie stosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wymogów dotyczących koniecznych elementów uzasadnienia wyroku, które przewidziano w art. 141 § 4 w zw. z art. 193 zd. 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia zatem w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy administracji i Sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny ocenił postawiony wobec zaskarżonego wyroku zarzut uwzględniwszy, że rozpoznaniu podlega sprawa w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.), gdyż nie stwierdzono przesłanek nieważności postępowania sądowego określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a.

Oceniając w tak zakreślonych granicach wniesioną w niniejszej sprawie skargę kasacyjną należy stwierdzić, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż rozstrzygnięcie Sądu I instancji, odpowiada prawu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można zgodzić się ze skarżącą, iż Sąd I instancji dokonał wadliwej wykładni art. 152 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Stosownie do treści art. 152 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

Z powyższego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania decyzji nie jest pozostawione uznaniu organu, ale uzależnione jest od wystąpienia "prawdopodobieństwa" uchylenia decyzji w wyniku wznowienia. W orzecznictwie podkreśla się, że owo "prawdopodobieństwo" powinno polegać na podaniu tej przesłanki wznowieniowej, która w ocenie organu ma w danej sprawie zastosowanie, z jednoczesnym przytoczeniem okoliczności, które wskazują na tę konkretną przesłankę oraz omówieniu względów, dla jakich zdaniem organu możliwe jest uchylenie decyzji (por. wyrok NSA z 19 stycznia 2021 r., II OSK 1834/18). W konsekwencji, w uzasadnieniu postanowienia wstrzymującego wykonanie decyzji muszą zostać przedstawione okoliczności sprawy uprawdopodabniające uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a więc organ musi być wstępnie przekonany o tym, że nastąpi skuteczne wznowienie postępowania, a w jego wyniku dojść może do uchylenia decyzji (por. wyrok NSA z 15 lutego 2018 r., II OSK 1000/16).

W niniejszej sprawie podstawę żądania wznowienia postanowienia stanowił art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., a tym samym brak zawinionego udziału strony w postępowaniu.

Podnieść należy, że samo wznowienie postępowania na podstawie ww. przepisu nie jest tożsame z prawdopodobieństwem uchylenia decyzji wydanej w wyniku wznowienia postępowania. Jak słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji stwierdzenie istnienia przesłanki wznowienia nie oznaczało per se prawdopodobieństwa uchylenia decyzji. Konieczna w tym zakresie była całościowa ocena okoliczności sprawy ze względu na przesłankę prawdopodobieństwa uchylenia decyzji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka ocena niewątpliwie została dokonana.

Jak wynika z ustalonego w niniejszej sprawie stanu faktycznego sprawy, który nie został zakwestionowany w skardze kasacyjnej, w celu zbadania czy zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji, przeanalizowano okoliczności sprawy, odnosząc się m.in. do kwestii przesłanek wydania decyzji zezwalającej na rozbiórkę i dokumentów zgromadzonych w sprawie wznowionej, tj. dokumentacji dotyczącej rozbiórki obiektów budowalnych. Jak wskazał Sąd I instancji, i co również nie zostało podważone w skardze kasacyjnej, wzięto pod uwagę, że zawiera ona wszystkie wymagane zgodnie z art. 33 ust. 4 ustawy Prawo budowlane informacje m.in.: zgodę właściciela obiektu na rozbiórkę, szkic usytuowania obiektu budowlanego, opis zakresu i sposobu prowadzenie robót rozbiórkowych oraz opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia ze szczególnym uwzględnieniem zasad prowadzenia robót rozbiórkowych w sąsiedztwie budynków, które nie są przewidziane do wyburzenia. Tym samym nie można uznać, iż w niniejszej sprawie przy badaniu, czy w sprawie zastosowanie winien mieć art. 152 § 1 k.pa., pominięto charakter decyzji, o której wstrzymanie wnioskowano.

Zaznaczenia przy tym należy, że o tym, iż w niniejszej nie było podstaw do uchylenia spornego w niniejszej sprawie postanowienia, świadczy niepodważana przez skarżącą okoliczność, iż od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 31 marca 2020 r., nr 36/6741/2020 stwierdzającej wydanie decyzji z 19 lipca 2018 r. z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 28 w zw. z art. 10 k.p.a. i jednocześnie odmawiającej jej uchylenia, nie wniesiono odwołania. Skoro zatem nie wniesiono odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 31 marca 2020 r. odmawiającej uchylenia decyzji Prezydenta z 19 lipca 2018 r. zezwalającej na rozbiórkę, to tym samym trudno uznać, aby Wojewoda Małopolski miał podstawy do wstrzymania wykonania decyzji z 19 lipca 2018 r.

W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.

Odnosząc się do wniosku uczestnika postępowania o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego należy wskazać, że w myśl art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Żaden z przepisów regulujących koszty postępowania w pierwszej i drugiej instancji, w tym art. 203 i 204 p.p.s.a. nie przewidują zwrotu kosztów ponoszonych przez uczestnika postępowania. Z tego więc powodu wniosek podlegał oddaleniu.