II OSK 1259/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T.K. i R.K. o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie z dnia 8 października 2024 r., nr 64/2024 w sprawie ze skargi kasacyjnej T.K. i R.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 54/25 w sprawie ze skargi T.K. i R.K. na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 listopada 2024 r., nr P.7722.92.2024 15 KK w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 54/25, oddalił skargę T.K. i R.K. na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 22 listopada 2024 r., nr P.7722.92.2024 15 KK w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli T.K. i R.K., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrok zaskarżono w całości.

W treści skargi kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie z 8 października 2024 r., nr 64/2024 o wstrzymaniu robót budowlanych, polegających na samowolnej budowie budynku mieszkalnego skarżących.

Skarżący kasacyjnie nie uzasadnili powyższego wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy. (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 16.04.2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77).

Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie z 8 października 2024 r., którym organ I instancji, w trybie art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2024 r. poz. 725), wstrzymał roboty budowlane polegające na samowolnej budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Zaskarżone postanowienie stanowi więc wstępne rozstrzygnięcie związane z prowadzeniem postępowania legalizacyjnego, którego efektem może być, lecz nie musi, decyzja o nakazie rozbiórki. Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych nie kończy sprawy i jej nie załatwia. Wstrzymanie tego postanowienia nie jest możliwe na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. z uwagi na jego szczególną istotę. Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych uruchamia bowiem tryb postępowania naprawczego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego. Wstrzymanie wykonania postanowienia nakazującego wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych byłoby przyzwoleniem na dalsze prowadzenie prac, mimo stwierdzonej samowoli budowlanej. Działanie takie stałoby w sprzeczności z regulacją Prawa budowlanego dotyczącą czasowego wstrzymania prowadzenia robót budowlanych. Byłoby sprzeczne z celem, w jakim postanowienie to jest wydawane.

Niezależenie od powyższego należy zaznaczyć, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia nie wykazali ani nie uprawdopodobnili, że w wyniku wykonania tego postanowienia powstanie niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. W sytuacji, gdy skarżący nie wskazują we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek nie uzasadniają, to nie jest obowiązkiem sądu poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie NSA z 10.10.2013 r., I OZ 876/13).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.