II KZ 9/15
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-03-31
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II KZ 9/15
POSTANOWIENIE
Dnia 31 marca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Waldemar Płóciennik
w sprawie I. P.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 31 marca 2015 r.
zażalenia wnioskodawczyni na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. II AKo […], w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku I. P. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. akt V Ka […],
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
I.P. złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. V Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w M. z dnia 3 października 2012 r., sygn. II K […]. Jednocześnie wniosła o wyznaczenie jej obrońcy z urzędu celem sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania. Wyznaczony z urzędu adwokat w osobie M. J. (k. 24 akt II AKo […]), pismem datowanym na dzień 9 stycznia 2015 r., poinformowała Sąd o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania (k. 31-37).
Zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2015 r. wnioskodawczyni została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych przez złożenie wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata albo radcę prawnego ustanowionego z wyboru, pod rygorem uznania pisma za bezskuteczne, albowiem obrońca wyznaczony z urzędu nie znalazł podstaw do jego sporządzenia (k.41). Ponieważ I. P. nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie, zarządzeniem z dnia 25 lutego 2015 r. odmówiono przyjęcia wniosku skazanej o wznowienie postępowania (k. 52). Zarządzenie to zaskarżyła wnioskodawczyni, wnosząc ponownie o ustanowienie pełnomocnika z urzędu „do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w mojej sprawie.” (k. 58-61).
Celem uzupełnienia wskazać należy, iż wnioskodawczyni nie zgodziła się z wnioskami opinii sporządzonej przez adwokat M. J. i złożyła pismo zatytułowane „skarga”, w którym kwestionuje poczynione przez obrońcę ustalenia w zakresie braku podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie wniosła o wyznaczenie „pełnomocnika z urzędu do sporządzenia takiego wniosku, którego wyznaczy Rada Adwokacka przy Sądzie w Ł..” (k. 44-47). Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2015 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […]. odmówił I. P. wyznaczenia innego obrońcy z urzędu (k. 49).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie wnioskodawczyni I. P. na zarządzenie w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami, jeśli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratura, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego (art. 545 § 2 k.p.k.). Ustawowe wymagania w tym zakresie mają na celu zapobieżenie nadużywaniu tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia i składaniu wniosków nie znajdujących podstaw prawnych w art. 540 k.p.k. i art. 540a k.p.k. Wyznaczony w sprawie obrońca z urzędu, zgodnie z art. 84 § 3 k.p.k., poinformował Sąd, że nie stwierdził podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Ponieważ wnioskodawczyni w wyznaczonym terminie nie złożyła wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego ustanowionego z wyboru, zarządzenie w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego przez nią osobiście, należało uznać za zasadne i utrzymać je w mocy.
Na zakończenie należy zwrócić uwagę, co podkreślono także w zarządzeniu z dnia 6 lutego 2015 r. o odmowie wyznaczenia skazanej innego obrońcy, że stanowisko wyznaczonego obrońcy z urzędu o braku podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, nie wynika z lekceważenia przez obrońcę obowiązków względem wnioskodawczyni, ale wyłącznie z przekonania o braku merytorycznych podstaw do wniesienia takiego wniosku.
Kierując się powyższym orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.
[l.n]
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)