II KZ 49/15

Sygn. akt II KZ 49/15

POSTANOWIENIE

Dnia 29 października 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Szewczyk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 29 października 2015 r.,

zażalenia wnioskodawcy B. P.
‎na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt II WKK 50/15,

w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji

p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt II AKa 179/13, Sąd Apelacyjny w Warszawie utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt XVIIII Ko 337/12, wydany w sprawie z wniosku B. P. o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie, sposobie i terminie wniesienia kasacji, został doręczony B. P. w dniu 16 lipca 2013 r.

Skazany w dniu 1 lipca 2015 r. złożył pismo „Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia”, w którym podniósł zarzut obrazy art. 30 oraz 32 ust. 1 i 2 Konstytucji i wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 lutego 2013 r.

Zarządzeniem z dnia 8 lipca 2015 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Warszawie na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji, z uwagi na wniesienie jej po terminie.

Na powyższe zarządzenie w ustawowym terminie zażalenie złożył B.P., w którym domagał się rozpoznania wniesionej przez siebie skargi w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Bezsprzecznie stronom i ich procesowym przedstawicielom przysługuje 30-dniowy termin do wniesienia kasacji liczony od daty doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem (art. 542 § 1 zd. 1 k.p.k.).

Jak wynika z pisma z dnia 4 lipca 2013 r. wnioskodawca B. P. został w sposób prawidłowy pouczony o trybie, sposobie oraz 30-dniowym terminie, liczonym od daty doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2013 r. (k. 137).

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został mu doręczony w dniu 16 lipca 2013 r., tym samym w dniu 16 sierpnia 2013 r. upłynął 30-dniowy termin wskazany w art. 524 § 1 zd. 1 k.p.k. Wnosząc kasację dopiero w dniu 1 lipca 2015 r. B. P. w sposób oczywisty uchybił 30-dniowemu terminowi do jej złożenia (k. 151, 155).

W tym stanie rzeczy zasadnie zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniesionej przez niego kasacji.

Jedynie na marginesie zauważyć należy, że zgodnie z art. 558 k.p.k. w sprawach o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne skazanie i niesłuszne stosowanie środków przymusu przepisy Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się jedynie w kwestiach nieuregulowanych w Kodeksie postępowania karnego. Tym samym, wbrew sugestiom skarżącego, wobec wyczerpującego uregulowania instytucji kasacji w Kodeksie postępowania karnego, nieuzasadnione byłoby sięganie do przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, celem rozpoznania wniesionej przez niego skargi.

Kierując się powyższym Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.