Sygn. akt II KZ 43/13
POSTANOWIENIE
Dnia 15 listopada 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Przemysław Kalinowski
w sprawie S. R.
po rozpoznaniu zażalenia skazanego na zarządzenie Kierownika Sekcji
Zażaleniowo-Wnioskowej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 24 września 2013 r.,
w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania
w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w W.
na podstawie art. 437 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem Kierownika Sekcji Zażaleniowo-Wnioskowej II
Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego odmówiono przyjęcia osobistego wniosku
skazanego S. R. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w W.,
sygn. akt IV K …/06, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w
W. sygn. akt VI Ka …/12.
Podstawą odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania był brak
sporządzenia i podpisania tego pisma procesowego przez adwokata albowiem
obrońca wyznaczony z urzędu do zbadania przedmiotowej sprawy nie stwierdził
istnienia podstaw do sporządzenia stosownego wniosku, a skazany, wezwany do
uzupełnienia braku formalnego własnego wystąpienia, nie usunął tego braku w
wyznaczonym terminie.
2
Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany S. R., wskazując na braki
dotychczasowego postępowania dowodowego, błędy w ocenie wiarygodności
poszczególnych źródeł dowodowych i luki w argumentacji uzasadniającej skazujące
go rozstrzygnięcia oraz kwestionując samą zasadę przymusu adwokackiego,
obowiązującą przy sporządzaniu i wnoszeniu nadzwyczajnych środków
zaskarżenia przez strony procesowe.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Zażalenie S. R. nie mogło zostać uwzględnione. Przypomnieć trzeba, że
stosownie do dyspozycji art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania (o
ile nie pochodzi od prokuratora) jest objęty przymusem adwokackim. Oznacza to
bezwzględny obowiązek sporządzenia i podpisania tego pisma procesowego przez
adwokata lub radcę prawnego. W tej sprawie to wymaganie nie zostało spełnione
albowiem obrońca wyznaczony z urzędu do zbadania akt i sporządzenia opinii w
przedmiocie istnienia podstaw do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie
postępowania, wypowiedział się w tej kwestii negatywnie. Ta przeszkoda
procesowa nie została – jak dotychczas – usunięta i zgodnie z obowiązującym
porządkiem prawnym jej skutki są wiążące również dla Sądu Najwyższego.
Jednocześnie, wniesiony środek odwoławczy nie zawiera jakichkolwiek zarzutów
skierowanych bezpośrednio pod adresem zaskarżonego zarządzenia ani też
argumentów mogących przemawiać za uwzględnieniem zażalenia. Do tych
ostatnich nie należy w szczególności – wyrażany przez autora zażalenia – brak
akceptacji dla obowiązującego rozwiązania ustawowego wyznaczającego sądom i
sędziom warunki oraz granice kontroli i możliwości ingerencji instancyjnej.
Podkreślić przy tym trzeba, że to nie orzecznictwo sądowe, lecz ustawodawca
wyznacza kształt i zakres regulacji normatywnych określających poszczególne
instytucje funkcjonujące w procesie karnym.
Wobec tego, że skarżący nie wykazał aby zakwestionowane zarządzenie
dotknięte było wadą natury faktycznej lub prawnej uzasadniającą jego korektę lub
uchylenie, należało postanowić, jak na wstępie.
