II KZ 37/16

Sygn. akt II KZ 37/16

POSTANOWIENIE

Dnia 26 października 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz

w sprawie K. W.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 26 października 2016 r.,

zażalenia skazanego

na zarządzenie Przewodniczącej IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K.

z dnia 18 sierpnia 2016 r.,

o odmowie przyjęcia kasacji,

p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 31 maja 2016 r. K. W. wystąpił do Sądu Okręgowego w K. z wnioskiem o wyznaczenie obrońcy z urzędu celem sporządzenia i podpisania kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt IV Ka (…)

Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2016 r. Przewodnicząca IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. nie uwzględniła wniosku skazanego K. W. o wyznaczenie obrońcy z urzędu.

W dniu 28 czerwca 2016 r. do Sądu Okręgowego w K. wpłynęło pismo K. W. będące jego osobistą kasacją złożoną od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt IV Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt II K (…).

Zarządzeniem Sędziego Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 lipca 2016 r. wezwano skazanego do uzupełnienia braku formalnego jego kasacji, poprzez sporządzenie i podpisanie jej przez adwokata ustanowionego z wyboru oraz uiszczenie opłaty w kwocie 450 zł w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji.

Skazany braków tych we wskazanym terminie nie usunął.

W związku z tym Przewodnicząca IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2016 r. na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 526 § 2 k.p.k. odmówiła przyjęcia kasacji własnej skazanego.

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł K.W. stwierdzając, że przyznany mu obrońca z urzędu „nie chce podpisać kasacji” i wniósł o „zmianę adwokata” i zwolnienie go z obowiązku uiszczenia opłaty od kasacji z uwagi na trudną sytuację materialną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

U podstaw zaskarżonego zarządzenia legło ustalenie, że skazany, wezwany w trybie art. 120 k.p.k., do usunięcia braków formalnych osobistej kasacji, poprzez sporządzenie i podpisanie jej przez adwokata lub radcę prawnego ustanowionego z wyboru oraz uiszczenie opłaty w kwocie 450 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji, braków tych nie usunął.

Skarżący tego ustalenia nie kwestionuje. Zawarta w zażaleniu argumentacja dotyczy zaś kwestii, które na obecnym etapie postępowania nie mają istotnego znaczenia. Nie wchodzi bowiem w rachubę ani wyznaczenie skazanemu innego obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania kasacji, ani zwolnienie go od opłaty od kasacji. Jak już bowiem wskazano, po odmowie wyznaczenia skazanemu obrońcy z urzędu zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2016 r., wezwano go (zarządzeniem z dnia 4 lipca 2016 r.) do uzupełnienia braków kasacji przez jej sporządzenie i podpisanie przez adwokata z wyboru. Skoro skazany tego nie uczynił, to bezprzedmiotowe są jego zarzuty pod adresem poprzedniego obrońcy z urzędu.

Kierując się przedstawionymi wyżej względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.