Sygn. akt II KZ 17/14
POSTANOWIENIE
Dnia 7 maja 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Sobczak
w sprawie C. L.
skazanego z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 maja 2014 r.,
zażalenia skazanego
na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia
13 lutego 2014 r., sygn. akt … 246/13, odmawiające przyjęcia wniosku o
wznowienie postępowania
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Do Sądu Apelacyjnego wpłynął wniosek skazanego C. L. o wznowienie
postępowania (k. 332, t. II) w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu
Rejonowego w R. z dnia 21 lutego 2007 r., sygn. akt … 26/07 i wyrokiem Sądu
Okręgowego w P. z dnia 21 sierpnia 2007 r., sygn. akt … 778/07.
Sąd Apelacyjny zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt … 246/13
wyznaczył skazanemu obrońcę z urzędu – adw. M. K. w celu zapoznania się z
aktami sprawy i ewentualnego sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie
postępowania (k. 345, t. II). Do akt sprawy została dołączona przez tegoż obrońcę
opinia (k. 355, t. II), która w oparciu o przepis art. 84 § 3 k.p.k., poinformowała o
braku podstaw do wznowienie postępowania w odniesieniu do skazanego.
2
Sąd Apelacyjny zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2014 r. (k. 359, t. II) na
podstawie art. 120 k.p.k. w zw. z art. 545 § 2 k.p.k. wezwał C. L. do usunięcia w
terminie 7 dni braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania poprzez
sporządzenie i podpisanie go przez adwokata ustanowionego z wyboru pod
rygorem uznania pisma za bezskuteczne. Brak formalny nie został skutecznie
usunięty przez skazanego w określonym terminie. Skazany wystąpił z kolejnym
wnioskiem o wyznaczenie obrońcy z urzędu (k. 365, t. II). Sąd Apelacyjny
zarządzeniem z dnia 11 lutego 2014 r. (k. 367, t. II) nie uwzględnił wniosku
skazanego.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 13 lutego 2014 r., na
podstawie art. 120 k.p.k., odmówiono przyjęcia wniosku skazanego C. L. o
wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt … 26/07.
Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany podnosząc, że cierpi na chorobę
„halucynozę alkoholową” i że jest „chory psychicznie od alkoholu”.
Sąd Najwyższy zaważył, co następuje:
Zażalenie skazanego nie jest trafne i nie zasługuje na uwzględnienie.
Skazany w zażaleniu nie przedstawił racjonalnych argumentów, które
doprowadziłyby do podważenia decyzji Sądu I instancji.
Z treści art. 545 § 2 k.p.k. jednoznacznie wynika, że „wniosek o wznowienie
postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i
podpisany przez adwokata albo radcę prawnego”. Skoro skazany, będąc
prawidłowo pouczony o skutkach niedopełnienia obowiązku uzupełnienia braku
formalnego, nie wyznaczył obrońcy z wyboru aby ten sporządził i podpisał wniosek
o wznowienie postępowania, to tym samym doprowadził do konieczności podjęcia
przez Sąd decyzji zgodnej z zaskarżonym zarządzeniem.
Słusznie bowiem Sąd Apelacyjny uznał, że wniosek skazanego o
wznowienie postępowania, dotknięty brakiem formalnym, skutkować musi odmową
jego przyjęcia. Przy tej okazji podkreślić należy, że jak wynika z akt sprawy,
umożliwiono skazanemu skorzystanie z pomocy prawnej wyznaczonego obrońcy z
urzędu, który po zbadaniu akt sprawy nie doszukał się podstaw do sporządzenia i
podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Podnoszone przez C. L.
3
argumenty o chorobie psychicznej nie są w stanie skutecznie podważyć trafnej
decyzji tego Sądu.
Nadmienić jedynie należy, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania
na korzyść nie jest ograniczone żadnym terminem, zatem skazany może to uczynić
w przyszłości po zebraniu odpowiednich środków finansowych i zleceniu
sporządzenia wniosku ustanowionemu przez siebie adwokatowi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia.
