POSTANOWIENIE
Dnia 17 lipca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Waldemar Płóciennik
w sprawie M. A., Z. J. i W. S.
oskarżonych z art. 305 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,
w dniu 17 lipca 2023 r.,
żądania sędziego Sądu Najwyższego Marka Pietruszyńskiego wyłączenia go od udziału w sprawie II KS 30/24,
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Marka Pietruszyńskiego od udziału w sprawie II KS 30/24.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 19 marca 2024 r., sygn. akt X Ka 1115/23, Sąd Okręgowy w Warszawie uchylił wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 23 stycznia 2023 r., sygn. akt XIV K 897/17, dotyczący oskarżonych J. J., W. S., M. A. i Z. J. i sprawę przekazał Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Skargi na wyrok kasatoryjny złożyli obrońcy oskarżonych Z. J., M. A. i W. S. Zarządzeniem Prezesa Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2024 r. sędzia Sądu Najwyższego Marek Pietruszyński został wyznaczony do udziału w rozpoznaniu sprawy o sygnaturze akt II KS 30/24, której przedmiotem ma być rozpoznanie wniesionych skarg. W dniu 8 lipca 2024 r. wyznaczony sędzia złożył wniosek o wyłączenie go od udziału w sprawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Z wniosku sędziego Marka Pietruszyńskiego stanowiącego podstawę procedowania w niniejszej sprawie wynika, że z sędzią Joanną Raczkowska, która orzekała w Sądzie pierwszej instancji, jak również z jej rodziną, łączą sędziego Sądu Najwyższego i jego rodzinę kilkudziesięcioletnie „ścisłe więzy przyjacielskie i towarzyskie, przekraczające poziom zwykłej znajomości”, zapoczątkowane faktem odbywaniem przez męża sędzi Joanny Raczkowskiej – sędziego Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie Piotra Raczkowskiego – aplikacji sędziowskiej pod nadzorem sędziego Marka Pietruszyńskiego. Zgodzić się należy z autorem żądania, że wskazane okoliczności przekraczają poziom „zwykłej znajomości”, co oznacza, iż rozpoznanie omawianej sprawy skargowej przez sędziego Marka Pietruszyńskiego może w odbiorze społecznym, a także u stron postępowania, wywołać wątpliwości co do zdolności Sądu do niezawisłego i bezstronnego rozpoznania sprawy.
Kierując się powyższym, stosownie do art. 41 § 1 i 42 § 1 k.p.k. należało orzec jak na wstępie.
[PGW]
[ms]