II KO 99/24

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-11-21

Dane orzeczenia

SygnaturaII KO 99/24
Data orzeczenia2024-11-21
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Igor Zgoliński, SSN Igor Zgoliński (przewodniczący), SSN Igor Zgoliński (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

II KO 99/24

POSTANOWIENIE

Dnia 21 listopada 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Igor Zgoliński

w sprawie K. G.,

skazanej z art. 284 § 2 k.k. i in.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu, bez udziału stron,

wniosku obrońcy skazanej

o wstrzymanie wykonania

wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie

z dnia 4 września 2019 r., sygn. akt II AKa 193/19,

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie

z dnia 20 maja 2019 r., sygn. akt IV K 421/15,

na podstawie art. 532 § 1 i 2 k.p.k.

postanowił:

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Obrońca skazanej w złożonym wniosku o wznowienie postępowania domagał się, stosownie do treści art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 532 k.p.k., wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia. Powołał się na to, że wyrok stanowi podstawę prowadzonej przeciwko skazanej egzekucji komorniczej. Wniosek ten jednak nie zasługiwał na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia, określona w art. 532 § 1 k.p.k., ma charakter wyjątkowy. Stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., wedle której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Prawomocny wyrok jest z założenia traktowany jako prawidłowy, a sam fakt wywiedzenia nadzwyczajnego środka zaskarżenia nie daje jeszcze asumptu do odstąpienia od natychmiastowej wykonalności. Sięgnięcie po przedmiotową instytucję w perspektywie badania podstaw wznowienia postępowania mogłoby okazać się słuszne jedynie w takiej konfiguracji, w której już prima facie ze złożonego wniosku rysowałaby się wadliwość orzeczenia, która powoduje, że jego uchylenie jawiłoby się jako wysoce prawdopodobne. To implikowałoby z kolei realne zagrożenie, że stosowanie w tym wypadku reguły określonej w powyższym przepisie Kodeksu karnego wykonawczego prowadziłoby do nieodwracalnie niekorzystnych skutków dla osoby skazanej. Taka sytuacja w niniejszej sprawie jednak nie zachodziła. Rzecz jasna, z oceną złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku nie może się wiązać kompleksowa, merytoryczna weryfikacja zasadności wystąpienia podstaw wznowieniowych, która zostanie dokonana dopiero na forum posiedzenia w tym przedmiocie. Jednakże zakres dopuszczalnej na obecnym etapie wstępnej analizy nie dostarczył podstaw do przyjęcia tak oczywiście rysujących się wad zaskarżonego wyroku, o których mowa we wniosku. Dodać można na marginesie, że w pisemnej replice na wniosek oskarżyciel publiczny domagał się jego oddalenia. Nie antycypując wyniku postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania, należało natomiast obecnie stwierdzić, że brak jest jednoznacznie przekonujących podstaw do zastosowania odstępstwa od wykonania orzeczenia.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił zatem jak w sentencji.

[J.J.]

r.g.


Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)