Sąd Najwyższy

II KO 88/24

postanowienie SN z dnia 2024-07-25

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KO 88/24
Data orzeczenia2024-07-25
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Małgorzata Bednarek, SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący), SSN Małgorzata Bednarek (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

II KO 88/24

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lipca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Bednarek

w sprawie zażalenia pokrzywdzonych E. K. oraz L. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej […] w L. z […] 2024 r., o sygn. akt […]

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 25 lipca 2024 r.

wniosku Sądu Rejonowego […] w L.

o przekazanie sprawy o sygn. akt III Kp 382/24 innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

uwzględnić wniosek i sprawę o sygn. akt III Kp 382/24 przekazać Sądowi Rejonowemu w Białymstoku

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy […] w L. postanowieniem z 12 czerwca 2024 r., sygn. akt III Kp 382/24, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy
‎
w przedmiocie zażalenia pokrzywdzonych E. K. oraz L. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej […] w L.
‎
z […] 2024 r., o sygn. akt […] do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na fakt, iż wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.
‎
W uzasadnieniu wniosku Sąd Rejonowy wskazał, że przedmiotem wniosku jest zażalenie na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie zaistniałego w okresie od dnia 29 grudnia 2023 r. do dnia 2 stycznia 2024 r.
‎
w L. przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków służbowych przez ustalonych sędziów Sądu Okręgowego w L. tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. – wobec stwierdzenia, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek jest zasadny.

„Dobro wymiaru sprawiedliwości”, o jakim mowa w art. 37 k.p.k., uzasadnia odstępstwo od zasad właściwości miejscowej sądu, a tym samym pozwala na przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi, kiedy w sprawie zaistnieją tego rodzaju okoliczności, które mogą wpływać na swobodę orzekania sądu miejscowo właściwego, czy też takie, które mogą powodować w odbiorze społecznym – nawet mylne – przekonanie o niezdolności tego sądu do obiektywnego i rzetelnego jej osądzenia.

Sprawa, która ma być przedmiotem rozpoznania dotyczy sędziów orzekających w Sądzie Okręgowym w L., co rzeczywiście powoduje, że w odbiorze społecznym może powstać usprawiedliwione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy […] w L. – co z oczywistych względów nie służy budowaniu autorytetu wymiaru sprawiedliwości.

Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

[J.I.]

[ał]
‎

Zapytaj AI o to orzeczenie