II KO 87/21

Sygn. akt II KO 87/21

POSTANOWIENIE

Dnia 25 października 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Tomczyk

w sprawie z zażalenia L. F.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 25 października 2021 r.
‎wniosku Sądu Rejonowego w W.

o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2020 r. prokurator Prokuratury Rejonowej w W., na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków służbowych
‎i przekroczenia uprawnień w W. przez funkcjonariusza publicznego sędziego Sądu Rejonowego w W. w związku
‎z bezprawnym wydaniem postanowienia w sprawie II Kp (…) w dniu 23 kwietnia 2020 r. w W., czym miał działać na szkodę interesu prywatnego L. F., tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k.

W dniu 17 września 2021 r. do Sądu Rejonowego w W. wpłynęło zażalenie L. F. na to postanowienie.

Sąd Rejonowy w W., postanowieniem
‎z dnia 24 września 2021 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o jego przekazanie innemu sądowi równorzędnemu, motywując to faktem, iż sprawa będąca przedmiotem postępowania dotyczy zachowania sędziego Sądu Rejonowego w W..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu. Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por.: postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, nr 9 -10, poz. 68 i z dnia 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, R-OSNKW 2008, poz. 2280).

Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy w W., sprawa bowiem dotyczy postępowania, w ramach którego skarżący dopatruje się popełnienia przestępstwa przez sędziego tego Sądu. Taka sytuacja bezsprzecznie w odbiorze społecznym mogłaby wywołać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie sędziów Sądu Rejonowego w W..

W związku z tym, Sąd Najwyższy w pełni podzielając argumentację sądu występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, przekazał sprawę dotyczącą L.F. Sądowi Rejonowemu w G., jako równorzędnemu Sądowi Rejonowemu w W..