II KO 87/20

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2021-05-18

Dane orzeczenia

SygnaturaII KO 87/20
Data orzeczenia2021-05-18
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Jerzy Grubba, SSN Jerzy Grubba (przewodniczący), SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KO 87/20

POSTANOWIENIE

Dnia 18 maja 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

w sprawie A.K. i J. S.

o wznowienie postępowania karnego

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 18 maja 2021r.

wniosku obrońcy skazanych

o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 10 sierpnia 2017r., sygn. akt VIII K (…), zmienionego w części wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 20 lipca 2020r., sygn. akt II AKa (…)

na podstawie art. 532§1 i §3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

nie uwzględnić wniosku

UZASADNIENIE

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia przewidziana w art. 532§1 k.p.k., stosowanym odpowiednio również w postępowaniu wznowieniowym (art. 545§1 k.p.k.), ma charakter wyjątkowy, gdyż stanowi odstępstwo od zasady sformułowanej w art. 9§2 k.k.w., zgodnie z którą orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Ta wyjątkowość wskazanej instytucji wynika z samej istoty nadzwyczajnego środka zaskarżenia jakim jest wznowienie postępowania.

Zatem wstrzymanie wykonania orzeczenia objętego wnioskiem o wznowienie postępowania powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami prowadzącymi do konkluzji, że wykonanie kary przed rozpoznaniem wniosku o wznowienie postępowania spowodowałoby dla skazanych zbyt poważne następstwa. Złożony wniosek takich okoliczności nie wskazuje.

Podkreślenia wymaga, że przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532§1 k.p.k. w zw. z art. 545§1 k.p.k., nie może być kompleksowa merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionych we wniosku okoliczności.

I choć we wniosku o wznowienie wskazano na zaistnienie w przedmiotowej sprawie bezwzględnej przesłanki odwoławczej określonej w art. 439§1 pkt 2 k.p.k., polegającej na tym, że w toku postępowania odwoławczego, na rozprawie w dniu 13 lipca 2020r., prowadzono sprawę w dalszym ciągu, w sytuacji, gdy skład sądu uległ zmianie, przez co jeden z członków składu orzekającego nie był obecny na całej rozprawie, to zarzutowi temu nie można przypisać cechy oczywistej zasadności.

Na obecnym etapie postępowania można jedynie wskazać, że z treści protokołu rozprawy z dnia 13 lipca 2020r. (k. 17136) wynika, że Sąd, za zgodą stron, na podstawie art. 453§1a k.p.k. odstąpił od ustnego sprawozdania. Zgodnie zaś z treścią zdania trzeciego przywołanego artykułu, ogłoszenie postanowienia o odstąpieniu od ustnego sprawozdania rozpoczyna przewód sądowy w sądzie odwoławczym, który w takiej sytuacji nie był prowadzony w dalszym ciągu, lecz od początku.

Nie przesądzając kierunku przyszłego rozstrzygnięcia podnieść należy, że zdecydowanie przedwczesne byłoby twierdzenie, że w sprawie już obecnie zachodzi wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia wniosku.

Powyższe powoduje, że tak sformułowany wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)