II KO 86/19
zarządzenie – Sąd Najwyższy z dnia 2019-10-28
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II KO 86/19
ZARZĄDZENIE
Dnia 28 października 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Eugeniusz Wildowicz
Na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku A. P. z dnia 2 października 2019 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt II KZ 17/19, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2019 r., sygn. akt II KO 34/19 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.
UZASADNIENIE
W dniu 2 października 2019 r. A. P. wystąpiła do Sądu Najwyższego z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt II KZ 17/19, utrzymującym w mocy postanowienie tego Sądu z dnia 15 maja 2019 r., sygn. akt II KO 34/19, którym odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności. Wniosek zawierał również żądanie wyznaczenia na potrzeby postępowania o wznowienie obrońcy z urzędu.
Ponieważ wniosek o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalny z mocy ustawy, w oparciu o przepisy art. 530 § 2 k.p.k.
w zw. z art. 429 § 1 in fine k.p.k. – stosowane w postępowaniu wznowieniowym odpowiednio (art. 545 § 1 k.p.k.) – należało odmówić jego przyjęcia, a tym samym bezprzedmiotowe stało się rozpoznanie zawartego w tym wniosku żądania wyznaczenia obrońcy z urzędu.
Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, nie jest możliwe wznowienie, zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu, samego postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym postanowieniem sądu o oddaleniu wniosku o wznowienie, stwierdzającym brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, jak również odmawiającym przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 20 maja 2010 r., V KO 47/10; z dnia 8 lutego 2011 r., III KO 99/10, Lex nr 736767; z dnia 9 lipca 2013 r., II KO 17/13).
W tej sytuacji zarządzono, jak na wstępie.
[aw]
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)