II KO 8/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 12 lutego 2026 r.
SSN Małgorzata Bednarek
w sprawie zażalenia Z.N.
wniosku Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku
z 12 stycznia 2026 r., sygn. akt II Kp 1068/25
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru
sprawiedliwości
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego
Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku, sygn. akt sygn.
akt II Kp 1068/25 przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu
w Piszu
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku
postanowieniem z 12 stycznia 2026 r., sygn. II Kp 1068/25, zwrócił się do Sądu
Najwyższego o przekazanie sprawy Z.N., z uwagi na dobro wymiaru
sprawiedliwości innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadniając swój wniosek Sąd
Rejonowy wskazał, że sprawa, dotyczy postępowania, które było prowadzone w
przedmiocie zawiadomienia pokrzywdzonego o przekroczeniu uprawień przez
asesora tam. Sądu, który odrzucił zgłoszoną wierzytelności jak też w związku z
II KO 8/26
2
rozpoznaniem zażalenia przez sędziego II Wydziału Karnego oraz przekroczeniem
uprawnień przez funkcjonariusza publicznego w osobie wiceprezesa Sądu
Rejonowego Lublin -Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego Lublin -Wschód w Lublinie z siedzibą w
Świdniku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro
wymiaru sprawiedliwości, zasługuje na uwzględnienie.
W orzecznictwie przyjmuje się, że do okoliczności przemawiających za
przekazaniem sprawy należą okoliczności, które mogą wpływać na swobodę
orzekania sądu miejscowo właściwego, czy też takie, które mogą powodować w
odbiorze społecznym - nawet mylne - przekonanie o niezdolności tego sądu do
obiektywnego i rzetelnego jej osądzenia (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z
dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10).
Mając na uwadze zaistniałe w sprawie okoliczności, dobro wymiaru
sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., przemawia za przekazaniem
sprawy, innemu niż miejscowo właściwy, sądowi równorzędnemu. Zapewni to
możliwość przeprowadzenia postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do
braku bezstronności sędziów orzekających w sądzie właściwym miejscowo.
Pozostawienie sprawy w sądzie występującym z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k.
mogłoby wywołać w opinii publicznej pogląd co do braku obiektywizmu po stronie
składu orzekającego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w części
dyspozytywnej niższego postanowienia.
[WB]
[a.ł]
II KO 8/26
3
