Sąd Najwyższy

II KO 8/14

postanowienie SN z dnia 2014-03-12

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KO 8/14
Data orzeczenia2014-03-12
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Jacek Sobczak, SSN Piotr Hofmański, SSN Józef Szewczyk, SSN Jacek Sobczak (przewodniczący), SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KO 8/14

POSTANOWIENIE

Dnia 12 marca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Sobczak (przewodniczący)
‎
SSN Piotr Hofmański
‎
SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

w sprawie W. T., Z. J., S. G. i M. M.,

oskarżonych z art. 228 § 1 k.k. i innych,
‎
po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w Ł.
‎
z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt V K […],

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 lutego 2014 r. (V K […]), Sąd Rejonowy w Ł. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, gdyż oskarżony S. G. jest ojcem, zaś oskarżony M. M. jest mężem sędzi K. G.-M. orzekającej w XVII Wydziale Karnym Sądu Rejonowego w Ł.. Wspomniana sędzia jest również świadkiem w tej sprawie. Zdaniem Sądu wnioskującego orzekanie w sprawie przez sąd właściwy miejscowo może stworzyć w opinii publicznej przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w obiektywny sposób.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

W doktrynie i orzecznictwie dominuje pogląd, że przepis art. 37 k.p.k. określa wyjątek od zasady orzekania przez sąd miejscowo właściwy między innymi w sytuacji występowania okoliczności, które mogą stwarzać przekonanie społeczne (także mylne) o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 lipca 1995 r., OSNKW 1995 r., z. 9-10, poz. 68). Przedstawiona sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż sędzia K. G.-M. orzekająca w XVII Wydziale Karnym Sądu właściwego do rozpoznania sprawy jest córką jednego z oskarżonych oraz żoną drugiego z nich. Przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu zapobiegnie powstaniu w opinii publicznej wątpliwości co do bezstronności i rzetelności sądu orzekającego w sprawie. Sąd orzekający powinien być wolny zarówno od presji okoliczności niezwiązanych z przedmiotem postępowania, jak i od nacisku określonych oczekiwań czy podejrzeń. Jeżeli takie niekorzystne warunki rozpoznania sprawy można wyeliminować, czy zminimalizować, należy przekazać sprawę innemu sądowi.

Zarzuty postawione dwóm pozostałym oskarżonym to jest Z. J. i W. T. są związane z zarzutami przedstawionymi oskarżonym S. G. oraz M. M., ponieważ oskarżeni mieli czerpać korzyści majątkowe od tej samej spółki J. […] za organizowanie od niej zakupów towarów na rzecz poszczególnych szpitali. W konsekwencji nie ma racjonalnych powodów do wyłączania materiałów dotyczących oskarżonych Z. J. oraz W. T. i odrębnego rozpoznania sprawy przeciwko tym oskarżonym, gdyż czyny oskarżonych pozostają w związku.

Podsumowując, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

aw

Zapytaj AI o to orzeczenie