Sygn. akt II KO 77/17
POSTANOWIENIE
Dnia 28 grudnia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Waldemar Płóciennik
w sprawie R. K. P.
oskarżonego z art. 286 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 28 grudnia 2017 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w W.
o przekazanie sprawy o sygn. akt VIII K […]
do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Instytucja określona w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, przewiduje bowiem odstępstwo od zasady, że sprawę winien rozpoznawać sąd właściwy miejscowo. Przekonanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu musi wynikać z poważnych i rzeczywistych przesłanek. W rozważanej sprawie brak jest dostatecznych racji uzasadniających wystąpienie Sądu w trybie art. 37 k.p.k., ponieważ twierdzenie, że aktualny stan zdrowia oskarżonego uniemożliwia rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy jest co najmniej przedwczesne.
Jest bezsporne, że oskarżony cierpi na liczne schorzenia, opisane szczegółowo w opinii sądowo – lekarskiej sporządzonej w październiku 2016 r. (k – 295 – 297). Z wniosków tej opinii wynika, że okres niezdolności oskarżonego do udziału w rozprawie sądowej wynosi co najmniej 12 miesięcy, a później niezbędne jest ponowne zbadanie oskarżonego. Według biegłego, wskazane jest także przeniesienie postępowania do sądu najbliższego ze względu na miejsce zamieszkania oskarżonego, tj. do Sądu Rejonowego w K., po to by oskarżony mógł uczestniczyć w rozprawach sądowych, co wiąże się z jego dolegliwościami chorobowymi dotyczącymi głównie układu ruchu. W ciągu roku zbadano jedynie stan zdrowia psychicznego oskarżonego. Z opinii sądowo – psychiatrycznej z dnia 25 października 2017 r. (k – 338 – 342) wynika, że aktualny stan psychiczny oskarżonego „umożliwia mu udział w postępowaniu przed Sądem (przeszkodą może być jedynie jego niepełnosprawność ruchowa)”. W tym stanie rzeczy wystąpienie z inicjatywą o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu jest co najmniej przedwczesne. Wbrew zaleceniom opinii z października 2016 r. nie ustalono przecież, czy oskarżony w aktualnym stanie zdrowia somatycznego w ogóle może brać udział w postępowaniu sądowym. Rozstrzygnięcie tej kwestii umożliwi ewentualne powtórne zwrócenie się do Sądu Najwyższego z inicjatywą znajdującą oparcie o przepis art. 37 k.p.k.
Kierując się powyższym orzeczono, jak na wstępie.
[aw]