II KO 75/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 15 czerwca 2026 r.
SSN Jacek Błaszczyk
po rozpoznaniu w sprawie z zażalenia S. B.
na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa – Praga Północ w
Warszawie z dnia 13 lutego 2026 r., sygn. akt […] o odmowie wszczecia
dochodzenia
w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 15 czerwca 2026 r.,
wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi –
Północ w Warszawie
z dnia 15 maja 2026 r., sygn. akt III Kp 566/26
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w
Białymstoku.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 15 maja 2026 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi
– Północ w Warszawie, w sprawie sygn. akt III Kp 566/26, wystąpił do Sądu
Najwyższego o przekazanie, w trybie art. 37 § 1 k.p.k., innemu sądowi
równorzędnemu, sprawy z zażalenia S. B. .
II KO 75/26
2
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w zażaleniu na postanowienie
o odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego S. B. zarzucił
prokuratorom, którzy pracują w okręgu apelacji warszawskiej brak obiektywizmu i
rzetelności w rozpoznaniu złożonego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa m.
in. z art. 234 k.k. oraz powiązania z R. G. lub K. D. , których oskarża o znieważenie
jego osoby i pomówienie. W ocenie wnioskującego Sądu sytuacja tego rodzaju
może stwarzać u postronnego obserwatora, przekonanie o braku warunków do
rozpoznania sprawy w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi – Północ w
Warszawie w sposób obiektywny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie jest
zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Korzystanie z właściwości z delegacji
przewidzianej ustawowo w przepisie art. 37 § 1 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo,
jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy
(art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) – i jedynie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że
dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia.
Jak zaznaczono w postanowieniu właściwego do ropoznania środka
odwoławczego Sądu Rejonowego w sprawie zajdzie konieczność odniesienia się
do zarzutów skierowanych przez skarżącego pod adresem prokuratorów okręgu
warszawskiego, którzy występują jako oskarżyciele w szczególności przed sądem
właściwym miejscowo. Wydanie orzeczenia w tej konkretnej sprawie mogłoby
zatem budzić podejrzenia, co do braku sprawiedliwego i obiektywnego
rozstrzygnięcia.
Dla uniknięcia w takim wypadku zarzutów, które mogłyby rzutować na brak
obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, celowe jest, by była ona
rozpoznana przez inny Sąd Rejonowy. Stanowisko takie jest zgodne z
dotychczasową praktyką Sądu Najwyższego (vide: m. in. postanowienie z dnia 7
czerwca 2018 r., V KO 41/18). Mając na względzie zrozumiałą i przekonującą
argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wystąpienia sądu właściwego
miejscowo i rzeczowo do rozpoznania wniesionego środka odwoławczego, uznać
należało, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem
rozpoznania sprawy do innego sądu równorzędnego. Nic nie stoi obecnie
II KO 75/26
3
na przeszkodzie, aby sądem tym był Sąd Rejonowy w Białymstoku, który jest w
stosunkowo bliskiej odległości od Warszawy, a jednocześnie leży poza obszarem
właściwości Sądu Okręgowego, jak i Sądu Apelacyjnego w Warszawie.
Z tych też powodów orzeczono jak w sentencji.
[J.J.]
[a.ł]
