II KO 74/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 18 czerwca 2026 r.
SSN Małgorzata Bednarek
w sprawie K.G.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 18 czerwca 2026 r.
wniosku Sądu Rejonowego w Radomiu z 27 maja 2026 r., sygn. akt II Kp 569/25,
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru
sprawiedliwości,
na podstawie art. 37 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego w
Radomiu o sygn. akt II Kp 569/25 do rozpoznania Sądowi
Rejonowemu w Mławie
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Radomiu, postanowieniem z 27 maja 2026 r. wystąpił do
Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy o sygn. II Kp 569/26 innemu
równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W złożonym
wniosku Sąd Rejonowy w Radomiu wskazał, że matką pokrzywdzonego w sprawie
X. Y. jest X.1 Y.1 – sędzia Sadu Okręgowego w Radomiu. Postanowieniem z 14
maja 2026 r. ww. sąd wyłączył wszystkich sędziów II Wydziału Sądu Rejonowego
Radomiu od rozpoznania sprawy o sygn. akt II Kp 569/25. W uzasadnieniu
wskazując, iż sprawa dotyczy syna sędzi orzekającej w Sądzie Okręgowym w
II KO 74/26
2
Radomiu, uprzednio zaś pełniącej funkcję Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału
Karnego Sądu Rejonowego w Radomiu i Przewodniczącego II Wydziału Karnego
Sądu Rejonowego w Radomiu, a także orzekającej w tym sądzie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego w Radomiu, o przekazanie sprawy innemu
sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, zasługuje na
uwzględnienie.
W orzecznictwie przyjmuje się, że do okoliczności przemawiających za
przekazaniem sprawy należą okoliczności, które mogą wpływać na swobodę
orzekania sądu miejscowo właściwego, czy też takie, które mogą powodować w
odbiorze społecznym - nawet mylne - przekonanie o niezdolności tego sądu do
obiektywnego i rzetelnego jej osądzenia (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z
14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10). Zdaniem Sądu Najwyższego,
pozostawienie sprawy w sądzie występującym z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k.
mogłoby wywołać w opinii publicznej pogląd co do braku obiektywizmu po stronie
składu orzekającego.
Z uwagi na powyższe, zasadnym było jej przekazanie poza obszar apelacji
lubelskiej, orzeczono zatem jak w części dyspozytywnej niższego postanowienia.
[WB]
[r.g.]
