Sygn. akt II KO 74/13
POSTANOWIENIE
Dnia 30 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Dołhy (przewodniczący)
SSN Jerzy Grubba
SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)
po rozpoznaniu w sprawie K. S. i in.,
oskarżonych z art. 254 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,
w dniu 30 października 2013 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w W.,
z dnia 7 października 2013 r.,
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 7 października 2013 r., Sąd Rejonowy w W. zwrócił
się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy K. S. i innych (łącznie 20
oskarżonych) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu
wniosku wskazano, że wobec spełnienia przesłanek do wyłączenia sędziów
orzekających w pionie karnym Sądu Rejonowego w W. 10 spraw dotyczących
tożsamego przedmiotowo zdarzenia z dnia 2 września 2008 roku pozostało bez
wyznaczonego sędziego referenta i w tej sytuacji w sprawach tych musieliby
orzekać sędziowie z pionu cywilnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
2
Wniosek Sądu Rejonowego o przekazanie przedmiotowej sprawy do
rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w obecnym układzie procesowym nie
może zostać uwzględniony.
Zważyć bowiem należy, że instytucja z art. 37 k.p.k. stanowi istotne
odstępstwo od ogólnej zasady właściwości miejscowej sądu i jako zupełnie
wyjątkowa nie może być nadużywana, a także nie podlega wykładni rozszerzającej.
Sąd Rejonowy w W. przyczynę zagrożenia dobra wymiaru sprawiedliwości
upatruje w braku doświadczenia sędziów orzekających w pionie cywilnym w
„rozpoznawaniu spraw tego typu”. Rzecz jednak w tym, że tylko niektórzy sędziowie
tego Sądu orzekający w pionie karnym złożyli żądanie wyłączenia z przyczyn
wskazanych w art. 41 § 1 k.p.k. W związku z tym trzeba stwierdzić, że w sytuacji,
gdy podstawę wyłączenia sędziego stanowi art. 41 § 1 k.p.k. – z przyczyn
wskazanych w uzasadnieniu wniosku o przekazanie – to w takim układzie
procesowym każdy z 32 sędziów orzekających w pionie karnym Sądu Rejonowego
w W. powinien złożyć żądanie wyłączenie od udziału w tej sprawie, chyba że sędzia
podlega wyłączeniu z mocy prawa (art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k.). Dopiero gdyby na
podstawie art. 42 § 4 k.p.k. od rozpoznania tej sprawy zostali wyłączeni sędziowie
orzekający w pionie karnym, to zachodziłaby konieczność jej rozpoznania przez
sędziów orzekających w innych wydziałach. Wtedy mogą stać się aktualne
argumenty przedstawione przez Sąd występujący z niniejszym wnioskiem co do
przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru
sprawiedliwości. Jednak obecny stan procesowy wyłączenia sędziów z pionu
karnego od orzekania w tej sprawie czyni przedwczesnym rozważenia na temat
zastosowania art. 37 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
