II KO 55/21

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2021-07-22

Dane orzeczenia

SygnaturaII KO 55/21
Data orzeczenia2021-07-22
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Andrzej Siuchniński, SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący), SSN Andrzej Siuchniński (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KO 55/21

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lipca 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Siuchniński

w sprawie zażalenia A. M.

na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w W.

z dnia 30 marca 2021r., sygn. akt PR 1 Ds.(…),

o odmowie wszczęcia śledztwa,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 22 lipca 2021 r.,

wniosku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 18 czerwca 2021 r.

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

postanowił:

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2021r., sygn. akt II Kp (…), Sąd Rejonowy w Ł., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia A. M. na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków lub przekroczenia uprawnień przez prokuratorów Prokuratury Rejonowej w Ł., tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

Uzasadniając wniosek wskazano, że niniejsza sprawa jest jedną z wielu inicjowanych przez A. M. przeciwko decyzjom prokuratorskim o odmowie wszczęcia śledztwa lub jego umorzeniu, dotyczy prokuratorów, z którymi sędziowie Sądu wnioskującego mają stały kontakt z racji prowadzenia spraw kierowanych przez prokuraturę w Ł., zatem rozpoznanie sprawy przez Sąd wnioskujący mogłoby stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania w tym sądzie sprawy w sposób obiektywny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu przedmiotowej sprawy jest zasadny.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podnoszono, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o którym mowa w art. 37 k.p.k., odnoszone jest do sytuacji, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania albo stwarzać w opinii publicznej uzasadnione (choć obiektywnie nieprawdziwe) przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób bezstronny. Niewątpliwie do tych okoliczności należą te, występujące w sprawach, w których osobą oskarżoną bądź wskazaną jako podejrzewana o popełnienie przestępstwa jest prokurator współpracujący z sędziami sądu właściwego do rozpoznania jego sprawy (por.post.SN z dnia 29 stycznia 2021r., sygn.akt V KO 134/20, Legalis 2537756).Wobec tego podzielić należało argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu wnioskującego, że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, w rozumieniu art. 37 k.p.k., należy niniejszą sprawę przekazać innemu sądowi równorzędnemu. Pozostawienie tej sprawy do rozpoznania w Sądzie właściwym, nie sprzyjałoby realizacji istotnego ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości celu, jakim jest potrzeba ukształtowania, w świadomości żalącego jak i w opinii publicznej, przekonania o bezstronności sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę.

Jako właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy należało wskazać Sąd Rejonowy w T., jako nieodległy względem Sądu właściwego.

Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)