Sygn. akt II KO 54/20
POSTANOWIENIE
Dnia 24 listopada 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Puszkarski
w sprawie S. Z.
o wznowienie postępowania
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 24 listopada 2020 r.,
wniosku obrońcy skazanego o zwolnienie skazanego od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania oraz zasądzenie wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu o wznowienie postępowania
postanowił:
1. zwolnić S. Z. od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania;
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. C. (Kancelaria Adwokacka w W.), obrońcy z urzędu skazanego S. Z., kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy), w tym 23 % VAT, za czynności podjęte w sprawie o wznowienie postępowania.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 30 czerwca 2020 r. skazany S. Z. zwrócił się do Sądu Okręgowego w W. o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 15 marca 2019 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt XII K (...)
Wniosek skazanego wraz z aktami sprawy został przekazany do Sądu Najwyższego, gdzie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Izby Karnej z dnia 18 sierpnia 2020 r. zwrócono się do administracji Aresztu Śledczego w W. (miejsce pobytu skazanego) o podanie informacji na temat sytuacji majątkowej skazanego i jego zatrudnienia. Zastępca Kierownika Działu Finansowego Aresztu Śledczego w W. zawiadomił, że S. Z. jest zatrudniony odpłatnie, posiada zajęcia komornicze w trzech sprawach i do jego dyspozycji aktualnie pozostaje kwota 18,17 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2020 r. został wyznaczony skazanemu S. Z. obrońca z urzędu w osobie adw. M. C.. W dniu 13 października 2020 r. obrońca złożył wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 15 marca 2019 r., sygn. akt II AKa (…). Jednocześnie zwrócił się o „zwolnienie skazanego S. Z. od ponoszenia kosztów postępowania oraz o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie wniosku o wznowienie postępowania na rzecz skazanego”. Oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone w części ani w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Na obecnym etapie postępowania zachodzi konieczność zajęcia stanowiska w kwestii zwolnienia skazanego od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania (zob. art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych – t.j. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.). W oparciu o art. 623 k.p.k. należało podjąć w tej materii decyzję pozytywną, bowiem uzyskane informacje co do sytuacji materialnej S. Z. wskazują, że uiszczenie nawet względnie niewysokiej opłaty w wysokości 150 zł (art. 15 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych) byłoby dla niego zbyt uciążliwe.
W sytuacji, gdy wyznaczony z urzędu obrońca skazanego podjął czynności w sprawie o wznowienie postępowania, sporządzając i składając wniosek o wznowienie, a koszty pomocy prawnej nie zostały mu zapłacone, należało też zasądzić na jego rzecz przewidziane prawem wynagrodzenie. W tym względzie kierowano się treścią § 17 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października
2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz.18) oraz przepisem § 4 ust. 3 tego rozporządzenia, zgodnie z którym należne od Skarbu Państwa wynagrodzenie podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.