Sąd Najwyższy

II KO 44/20

postanowienie SN z dnia 2020-09-23

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KO 44/20
Data orzeczenia2020-09-23
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowiePrezes SN Michał Laskowski, Prezes SN Michał Laskowski (przewodniczący), Prezes SN Michał Laskowski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KO 44/20

POSTANOWIENIE

Dnia 23 września 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Michał Laskowski

w sprawie B. P.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 23 września 2020 r.

wniosku skazanej

o wznowienie postępowania zakończonego

wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)

z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II AKa (…),

zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W.

z dnia 21 lipca 2005 r., sygn. akt VIII K (…),

na podstawie art. 545 § 2 i art. 545 § 1 w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania

UZASADNIENIE

B. P. została skazana wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 lipca 2005 r., sygn. akt VIII K (…), za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu na karę 25 lat pozbawienia wolności oraz 10 lat pozbawienia praw publicznych. Sąd Apelacyjny w (…), wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II AKa (…), zmienił jedynie podstawę prawną skazania za czyn opisany w pkt IV aktu oskarżenia z art. 263 § 2 k.k. na art. 286 d.k.k., w pozostałym zakresie utrzymując wyrok Sądu I instancji w mocy.

Pismem z dnia 27 kwietnia 2020 r. B. P. wystąpiła o podjęcie czynności w jej sprawie w związku z ujawnieniem się nowego świadka w osobie przebywającego w Areszcie Śledczym w W. D. K. który napisał do niej list z informacją, że zna prawdziwy przebieg zdarzeń z 16 grudnia 1997 r., gdy popełniono przypisany skazanej czyn. Pismo B. P. zostało przekazane Sądowi Najwyższemu według właściwości i przyjęte jako wniosek o wznowienie postępowania karnego, zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II AKa (…).

Dnia 20 lipca 2020 r. Przewodniczący II Wydziału Izby Karnej wezwał B. P. do usunięcia w terminie 7 dni od otrzymania zarządzenia braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania, przez sporządzenie i podpisanie go przez obrońcę, będącego adwokatem lub radcą prawnym oraz uiszczenie opłaty w kwocie 150 zł na numer konta Sądu Najwyższego lub w znakach opłaty sądowej.  Zarządzenie z dnia 20 lipca 2020 r. B. P. odebrała 23 lipca 2020 r. Do Sądu Najwyższego nie wpłynęła od tego czasu żadna korespondencja w sprawie skazanej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wznowienie postępowania to nadzwyczajny środek zaskarżenia, w związku z czym istnieją ściśle określone, wymienione w art. 540 k.p.k., 540a i b k.p.k. przesłanki jego zastosowania. Przesłankę taką stanowić może na przykład fakt, że w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa lub to, że po wydaniu orzeczenia ujawniły się nowe fakty lub dowody wskazujące, że skazanie było błędne. Jeśli w sprawie nie zachodzi żadna ze wskazanych przepisami okoliczności, nie ma podstaw do wznowienia postępowania.

W złożonym przez siebie piśmie z dnia 27 kwietnia 2020 r. B. P. poinformowała o ujawnieniu się nowego świadka w sprawie, sugerując, że ma on wiedzę o innym, niż ustalony przez Sąd, przebiegu wydarzeń z dnia 16 grudnia 1997r. Zeznania nowego świadka przestępstwa mogą być dowodem, o którym mówi ustawodawca w art. 540 § 1 pkt 2, uzasadniającym wznowienie postępowania karnego, jeżeli tak je oceni Sąd na wniosek strony, sporządzony przez profesjonalnego obrońcę i opłacony (względnie zawierający uzasadniony wniosek o zwolnienie z opłaty sądowej). Są to wymogi formalne, których niespełnienie przez wnioskodawcę skutkuje odmową przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania do rozpoznania.

B. P. , mimo wezwania przez Przewodniczącego II Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego nie przedstawiła wniosku sporządzonego przez adwokata lub radcę prawnego ani nie wniosła stosownej opłaty sądowej. Z tego względu należało pozostawić wniesione przez nią pismo bez rozpoznania.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

Zapytaj AI o to orzeczenie