Sygn. akt II KO 42/22
POSTANOWIENIE
Dnia 1 czerwca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Mirek
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 1 czerwca 2022 r.,
wniosku Sądu Okręgowego w W.
z dnia 27 kwietnia 2022 r.,
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
postanowił
uwzględnić wniosek i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w S..
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt XVIII Kp […], Sąd Okręgowy w W. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, w trybie art. 37 k.p.k., sprawy dotyczącej zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonego A. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej W. z dnia 2 marca 2022 r., wydanego w sprawie […] Ds. […], w przedmiocie umorzenia śledztwa przeciwko M. K. w zakresie czynu z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art.156 § 1 k.k. w zb. z art. 223 § 2 k.k. w zw. z art.12 k.k. Pokrzywdzony wskazanym wyżej przestępstwem jest A. K. - sędzia Sądu Okręgowego w W..
Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.
Wniosek Sądu Okręgowego jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że instytucja określona w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy co powoduje, że odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji, która jednoznacznie świadczy o tym, że pozostawienie rozpoznania sprawy w gestii sądu wnioskującego o przekazanie sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości. Przekazanie sprawy w omawianym trybie może nastąpić tylko wtedy, gdy w sposób realny występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie strony czy społeczeństwa o braku warunków do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania sprawy w danym sądzie.
Przesłanka taka zaistniała w niniejszej sprawie. Sytuacja, w której wydano postanowienie o umorzeniu śledztwa w sprawie, w której pokrzywdzonym jest skarżący to postanowienie sędzia Sądu Okręgowego w W., powoduje, że w odbiorze społecznym może powstać usprawiedliwione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez właściwy miejscowo sąd, co oczywiście nie służy budowaniu autorytetu wymiaru sprawiedliwości. Stąd celowym jest przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
a.s.