II KO 33/17

Sygn. akt II KO 33/17

POSTANOWIENIE

Dnia 28 czerwca 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Waldemar Płóciennik

w sprawie z zażalenia I. P. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w B. z dnia 30 września 2016 r. o odmowie wszczęcia śledztwa (Ds. (…)),

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 28 czerwca 2017 r.

wniosku Sądu Rejonowego w P. z dnia 8 czerwca 2017 r., sygn. akt VII Kp K (…),

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy w P. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o rozważenie potrzeby przekazania opisanej wyżej sprawy innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że postępowanie wiązało się z zawiadomieniem o możliwości popełnienia przestępstwa przez sędziego Sądu Rejonowego w B. i sędziów Sądu Okręgowego w P., co powoduje, iż rozpoznanie zażalenia przez Sąd Rejonowy w P. może wywołać u uczestników postępowania i postronnych obserwatorów przeświadczenie o braku możliwości bezstronnego rozpoznania sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Inicjatywa Sądu Rejonowego w P. jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.

Niejednokrotnie podnoszono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od fundamentalnego obowiązku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają. Do takich względów należy zaliczyć sytuację przedstawioną w orzeczeniu Sądu Rejonowego. Wprawdzie brak jest w sprawie jakichkolwiek obiektywnych przesłanek uzasadniających ewentualny zarzut braku bezstronności sędziów Sądu właściwego do rozpoznania sprawy, jednak w szczególnych wypadkach chodzić może również o okoliczności subiektywne, związane – między innymi – z odbiorem społecznym i stanowiskiem strony, opartym na wskazanych przez nią i istniejących w rzeczywistości przesłankach, które mogą powodować jej przekonanie o braku warunków do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania sprawy w sądzie właściwym według przepisów ogólnych. W rozważanej sprawie, niezależnie od postawy autorki zażalenia sygnalizującej potrzebę wystąpienia do Sądu Najwyższego z inicjatywą wynikającą z art. 37 k.p.k. w toku posiedzenia w dniu 8 czerwca 2017 r., należy zauważyć, że z uwagi na to, iż postępowanie karne miało dotyczyć czynów sędziów orzekających w Sądach Rejonowym w B. i Okręgowym w P., w celu uniknięcia powstania w opinii społecznej ewentualnego zarzutu stronniczości sędziów sądu właściwego miejscowo, konieczne było przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu mającemu swoją siedzibę poza obszarem apelacji (…).

Kierując się powyższym orzeczono, jak na wstępie.