Sąd Najwyższy

II KO 250/25

postanowienie SN z dnia 2026-01-12

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KO 250/25
Data orzeczenia2026-01-12
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Andrzej Tomczyk, SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący), SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca), SSN Andrzej Tomczyk (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

II KO 250/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 12 stycznia 2026 r. SSN Andrzej Tomczyk w sprawie W.M., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu 12 stycznia 2026 r. wniosku Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrowcu Świętokrzyskim. UZASADNIENIE W dniu 30 października 2025 r. do Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku wpłynął akt oskarżenia przeciwko W.M. o czyn z art. 190 § 1 k.k. Sąd ten postanowieniem z 4 listopada 2025 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, motywując to faktem, iż pokrzywdzonym czynem z aktu oskarżenia jest sędzia Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku X.Y. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu. Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne II KO 250/25 2 okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por.: postanowienia Sądu Najwyższego z: 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9 -10, poz. 68 i 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, R-OSNKW 2008, poz. 2280). Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku, w sprawie bowiem pokrzywdzonym jest sędzia tego Sądu. Tego rodzaju sytuacja bezsprzecznie w odbiorze społecznym mogłaby wywołać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie sędziów Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku. W związku z tym Sąd Najwyższy, w pełni podzielając argumentację sądu występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, przekazał sprawę dotyczącą W.M. Sądowi Rejonowemu w Ostrowcu Świętokrzyskim, jako równorzędnemu Sądowi Rejonowemu Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku. Andrzej Tomczyk [WB] [a.ł]

Zapytaj AI o to orzeczenie