II KO 20/16

Sygn. akt II KO 20/16

POSTANOWIENIE

Dnia 17 maja 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

w sprawie M. N.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej

w dniu 17 maja 2016 r.,
‎na posiedzeniu w przedmiocie wniosku Sądu Rejonowego w P.

z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. II K […], o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. ,

p o s t a n o w i ł:

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r., sygn. II K […], Sąd Rejonowy w P., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania sądowi równorzędnemu, tj. Sądowi Rejonowemu w P. Wniosek umotywowano stanem zdrowia oskarżonej M. N. Wniosek uzasadniono tym, że w świetle zaświadczenia biegłego sądowego oskarżona cierpi na nieuleczalną chorobę i nie ma możliwości określenia, kiedy będzie mogła stawić się w Sądzie Rejonowym w P. W takim stanie rzeczy Sąd Rejonowy wniósł o przekazanie sprawy sądowi właściwemu dla miejsca zamieszkania oskarżonej, tj. Sądu Rejonowego w P.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek Sądu Rejonowego w P. nie jest zasadny i nie zasługuje na uwzględnienie. Niejednokrotnie podnoszono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od fundamentalnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają.

Tak nie jest w niniejszej sprawie. W aktach sprawy brak zaświadczenia lekarza sądowego, na które powołał się wnioskujący Sąd, a z uzupełniającej opinii sądowo-psychiatrycznej wynika, że oskarżona nie cierpi na chorobę psychiczną, biegli stwierdzili natomiast osobowość chwiejną typu borderline. Stwierdzili przy tym jednoznacznie, że stan zdrowia oskarżonej pozwala na branie udziału w czynnościach procesowych. Przekazanie sprawy w trybie przewidzianym w art. 37 k.p.k. może nastąpić ze względu na stan zdrowia oskarżonego wtedy, gdy z opinii lekarza wynika, że ten stan zdrowia trwale lub w niedającym się określić czasie uniemożliwia udział w rozprawie przed sądem właściwym, udział ten jest zaś możliwy w sądzie w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego. Przesłanki te nie zostały spełnione w niniejszej sprawie. Z powyższych względów przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. nie mogło nastąpić.

Wobec powyższego orzeczono jak w części dyspozytywnej.