II KO 19/26
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Wiliński
Dnia 26 lutego 2026 r.
zarządził:
1. nie stwierdzić podstaw do wznowienia z urzędu
postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2023 r., II AKa 74/23;
2. odpis zarządzenia przesłać skazanemu wraz z pouczeniem,
że na zarządzenie nie przysługuje zażalenie;
3. zakreślić sprawę jako załatwioną w inny sposób.
UZASADNIENIE
W piśmie z 5 lutego 2026 r. skazany wskazał, że wnosi trzeci wniosek o
wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Lublinie w sprawie II AKa 74/23, ze względu na zasiadanie w
składzie orzekającym sędzi X. Y., która została powołana na urząd sędziego Sądu
Apelacyjnego w Lublinie przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną w trybie
określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. Zdaniem skarżącego sam
ten fakt wskazuje na wystąpienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z
art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k.
Stanowisko to jest błędne, a sygnalizacja istnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2
k.p.k. niezasadna. Sąd Najwyższy dwukrotnie już odniósł się do twierdzenia
II KO 19/26
2
skarżącego, w sprawach II KO 195/25 i II KO 219/25 nie stwierdzając podstaw do
wznowienia postępowania karnego z urzędu, a zawarta tam argumentacja jest
aktualna także w niniejsze sprawie.
Jak wskazano w uchwale trzech Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r.,
sygn. akt BSA I-4110-1/2020 (OSNK 2020, z. 2, poz. 7) dla stwierdzenia
nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. wymagane jest
wykazanie, że niezależnie od wadliwego powołania, występują konkretne
okoliczności dotyczące sędziego, które mogłyby wskazywać na brak jej
niezależności od władzy wykonawczej, w świetle których dochodzi do naruszenia
standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz
art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”.
Okoliczności takich nie wskazano w sygnalizacji, a nie są one także znane Sądowi
Najwyższemu z urzędu.
Należało zatem stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z
urzędu.
[J.J.]
[r.g.]
