Sąd Najwyższy

II KO 14/17

postanowienie SN z dnia 2017-04-20

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KO 14/17
Data orzeczenia2017-04-20
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Andrzej Ryński, SSN Andrzej Ryński (przewodniczący), SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KO 14/17

POSTANOWIENIE

Dnia 20 kwietnia 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Ryński

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
‎
w dniu 20 kwietnia 2017 r.,

w sprawie D. M.

oskarżonego z art. 62 § 3 k.k.s.
‎
wniosku Sądu Rejonowego w W.
‎
z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt VIII K (…)

o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

przekazać sprawę do merytorycznego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ł.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w W. postanowieniem z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt VIII K (…), wystąpił o przekazanie opisanej wyżej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu podnosząc, że z uwagi na stan zdrowia oskarżonego przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Ł. umożliwi oskarżonemu udział w postępowaniu i przyczyni się do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek Sądu Rejonowego w W. zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie przypomnieć należy, że korzystanie z właściwości delegacyjnej w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) w sytuacji, gdy zostanie wykazane przez sąd inicjujący to postępowanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., III KO 102/12, LEX nr 1231575). Sąd Rejonowy uczynił zadość wskazanemu standardowi i w sposób wystarczający wykazał istnienie okoliczności, mieszczących się w pojęciu „dobro wymiaru sprawiedliwości” użytym w dyspozycji art. 37 k.p.k., które w tym konkretnym przypadku wyczerpuje fakt licznych złamań kończyn dolnych i trudności w poruszaniu się oskarżonego. Ponadto, z informacji zawartej w pisemnej opinii lekarskiej biegłego z zakresu ortopedii i traumatologii dotyczącej stanu zdrowia oskarżonego wynika, że może on brać udział w czynnościach procesowych, jednak z uwagi na wskazane trudności, należałoby mu umożliwić udział w sprawie przez sądem znajdującym się w bezpośredniej bliskości jego miejsca zamieszkania (k. 1000, t. V). Z akt sprawy wynika natomiast, że oskarżony zamieszkuje w Ł.. W toku dotychczas prowadzonych czynności nie zdołano rozpocząć przewodu sądowego, albowiem – jak wskazał wnioskujący Sąd – oskarżony składał wnioski o odroczenie kolejnych terminów rozprawy z uwagi na stan zdrowia i związaną z tym niemożność poruszania się na dłuższe dystanse, a w dalszej perspektywie odbywania podróży do W., gdzie toczy się postępowanie jurysdykcyjne, w którym D. M. jest oskarżonym.

Wskazane powyżej okoliczności faktyczne uzasadniały zatem zastosowanie instytucji właściwości z delegacji określonej w art. 37 k.p.k. i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Ł..

Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie