II KO 10/15

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-06-25

Dane orzeczenia

SygnaturaII KO 10/15
Data orzeczenia2015-06-25
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Michał Laskowski, SSN Jerzy Grubba, SSA del. do SN Stanisław Stankiewicz, SSN Michał Laskowski (przewodniczący), SSA del. do SN Stanisław Stankiewicz (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KO 10/15

POSTANOWIENIE

Dnia 25 czerwca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski (przewodniczący)
SSN Jerzy Grubba
SSA del. do SN Stanisław Stankiewicz (sprawozdawca)

w sprawie S. N.

skazanego z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz.U.2012, poz.124 ze zm.)

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 13 marca 2007 r., sygn. akt II AKa 34/07, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 15 grudnia 2006 r., sygn. akt II K 13/06,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 25 czerwca 2015 r.,

wniosku obrońcy o zasądzenie wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu o wznowienie postępowania

p o s t a n o w i ł :

zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. A. Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 23 % VAT, za sporządzenie opinii o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie S.N.

UZASADNIENIE

Na podstawie art. 81 k.p.k. w zw. z art. 78 § 1 i art. 84 § 3 k.p.k. adwokat K.A. została wyznaczona jako obrońca z urzędu skazanego S. N. – w celu zbadania akt sprawy Sądu Okręgowego w Sieradzu o sygn. akt II K 13/06 i ewentualnego sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania lub poinformowania Sądu Najwyższego, że nie stwierdzono podstaw do złożenia takiego wniosku. Następnie działająca z jej substytucji adw. K. G. z Kancelarii Adwokackiej w W., poinformowała Sąd Najwyższy o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie (art. 84 § 3 k.p.k.) oraz jednocześnie wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części.

Wniosek o zasądzenie kosztów, wobec wywiązania się przez obrońcę z urzędu z nałożonego na nią przez Sąd Najwyższy obowiązku, jest zasadny, a znajduje swoją podstawę prawną w treści art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. 2014, poz. 635). Określając wysokość wynagrodzenia – za sporządzenie opinii o braku podstaw wniosku o wznowienie postępowania – kierowano się treścią § 14 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. 2013, poz. 461).

Mając powyższe względy na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)