II KK 80/15

Sygn. akt II KK 80/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 kwietnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Andrzej Ryński
‎SSN Eugeniusz Wildowicz

Protokolant Marta Brylińska

w sprawie J. G.,
‎ukaranego z art. 57 § 1 k.k.s.,
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 23 kwietnia 2015 r.,
‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego
‎od wyroku Sądu Rejonowego w W.
‎z dnia 23 stycznia 2015 r.,

1) uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Rejonowemu w W. do

ponownego rozpoznania;

2) obciąża Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania

Kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego z dnia 23 stycznia 2015 r. J. G. został uznany winnym wykroczenia skarbowego z art. 57 § 1 k.k.s., za które wymierzono mu karę grzywny w wysokości 20.000 zł.

Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia.

Od powyższego orzeczenia kasację, na podstawie art. 167a k.k.s., wniósł Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu rozstrzygnięciu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, tj. art. 172 § 1 k.k.s., polegające na wymierzeniu J. G. wyrokiem nakazowym z dnia 23 stycznia 2015 roku za wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 k.k.s., popełnione w okresie od 26 lutego do 26 marca 2013 r., kary grzywny w wysokości 20.000 złotych, tj. z naruszeniem dyspozycji przywołanego przepisu w zw. z art. 48 § 3 k.k.s. stanowiącym, że wyrokiem nakazowym można wymierzyć karę grzywny w granicach nieprzekraczających dziesięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia.

Podnosząc powyższy zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym.

Zgodnie z art. 172 § 1 k.k.s. wyrokiem nakazowym można orzec za wykroczenie skarbowe - karę grzywny określoną w art. 48 § 3 k.k.s., w granicach nieprzekraczających dziesięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia.

Na potrzeby wymiaru kary grzywny miarodajna jest wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę w dacie popełnienia przestępstwa (tak m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2012 r., III KK 397/11, Biul.PK 2012/7/22).

W dacie czynu wynosiło ono 1750 zł (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2014 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2015 r.).

Niewątpliwie, więc doszło do naruszenia przepisów wskazanych przez skarżącego.

Wobec tego, że wymierzona J. G. kara przekracza maksymalną dopuszczalną wysokość grzywny orzekanej wyrokiem nakazowym, należało orzec jak w sentencji. W ponownym postępowaniu sąd uznając, że zachodzą podstawy do wymierzenia kary grzywny, będzie zobligowany do przestrzegania określonych ustawowo granic jej wymiaru.